İnsanlar Okuduklarını Zihinde Canlandırdıkları Zaman Anlarlar

Beyin Filmleri: İnsanlar Okuduklarını Zihinde Canlandırdıkları Zaman Anlarlar

Brain Movies: When Readers Can Picture It, They Understand It

Okurken zihninizde oluşan görüntüler – biz bunlara “beyin filmleri” diyoruz – bir Hollywood filminden daha heyecan verici ve akılda kalıcı olabilir. Öğretmenler için, öğrencilerinize okuduklarını zihinlerinde canlandırmaları konusunda rehberlik etmek okuduklarını kavramayı ve akılda tutmayı desteklemenin ilgi çekici ve eğlenceli bir yoludur.

The images that form in your mind as you read — we call them “brain movies” — can be more exciting and memorable than a Hollywood film. More to the point for teachers, guiding your students to visualize as they read is an engaging and enjoyable way to boost comprehension and retention.

Beyin filmleri yapmayı öğrenmek öğrencilerin karmaşık kurgusal olmayan konuları anlamlandırmalarına ve hikâyelerdeki karakterleri, sahneleri ve olayları “anlamalarına” yardımcı olabilir.  Stratejiyi kullanan öğretmenler öğrencilerinin okurken daha çok eğlendiklerini — ve daha başarılı olduklarını – söylemektedir. Bu anekdotlar, metni görsel olarak zihninde canlandırmayı öğrenen öğrencilerin kavrama ve hatırlama testlerinde kontrol gruplarından daha başarılı olduklarını gösteren araştırmalarca da desteklenmektedir.

Learning to create brain movies can help students make sense of complex nonfiction subject matter and “see” the characters, setting, and action in stories. Teachers who use this strategy tell us their students seem to have more fun — and success — as they read. These anecdotes are supported by research showing that students who are taught to develop mental imagery of text do better than control groups on tests of comprehension and recall.

Metni zihinsel görüntülere dönüştürmenin faydasının araştırma dayanağına Allan Paivio’nun bilişin hem sözel bir dil sisteminden hem de sözel olmayan, görsel-mekânsal bir görüntü sisteminden oluştuğunu ileri süren ikili kodlama kuramında rastlanabilir.  Bir sayfadaki veya ekrandaki sözcüklerden zihinsel görüntüler oluşturarak hem sözel hem de görsel-mekânsal temsil sistemlerinden faydalanır, böylece kavramları daha somut ve daha anlamlı ve hatırlanabilir hale getiririz.

The research basis for the usefulness of transforming text into mental images can be found in Allan Paivio’s dual coding theory, which holds that cognition consists of both a verbal system for language and a nonverbal, visual-spatial one for images. By creating mental images from the words on a page or screen, we tap into both the verbal and visual-spatial representational systems, making abstract concepts more concrete and thus more meaningful and memorable.

Metinden Beyin Filmlerine

Okurken gözünde canlandırmak açıkça öğretilmesi gereken bir stratejidir. Çocukların doğal olarak kuvvetli bir hayal gücüne sahip oldukları varsayımı tüm öğrenciler için geçerli olmayabilir ve canlı hayal gücüne sahip olanlar bile aktif beyin filmleri yapma sürecini okuduklarını daha iyi anlamaya uygularken rehberliğe ihtiyaç duyabilirler. Öğrencilerinize beyin filmleri stratejisini öğretirken şu aşamaları takip edin:

Yüksek sesle okumak üzere, etkili, duyusal anlamda zengin bir dille yazılmış bir kitap, şiir veya okuma pasajı seçin.

Okumaya başlamadan önce öğrenciler için yeni olabilecek kelimeleri veya kavramları açıklayın ve sahneyi zihinde canlandırmaya yardımcı olacak fotoğrafları, web sitelerini ve diğer görselleri paylaşın.

Öğrencilerden okudukları kitaba dayalı olarak film örnekleri paylaşmalarını isteyin ve kitap okumakla film seyretmek arasındaki fark hakkında bir tartışma başlatın. Kitap okurken veya biri bize kitap okurken hayal gücümüzün kendi beyin filmini oluşturduğunu vurgulayın.

Siz seçtiğiniz pasajı okurken, öğrencilerin de karakterleri, sahneyi ve olayları hayal ederek kendi beyin filmlerini oluşturmalarını önerin. Bazı öğrencilerin siz pasajı okurken sizi izleyerek, gözlerini kapatarak veya pencereden dışarı bakarak bunu daha kolay yapabileceklerini söyleyin.

Ses tonunuzu değiştirerek ve dikkat çekici bir dille okuyun.

Okumayı bitirince biraz durup öğrencilerin metni beyin filmlerine çevirmeyi bitirmelerine izin verin. Sonra, en sevdikleri görüntüyü veya sahneyi kimlerin paylaşmak istediğini sorun.

Öğrencilerin deneyimlerinin hikâyeyle ilişki kurmalarına ve kendi beyin filmlerini oluşturmalarına nasıl yardımcı olduğunu tartışın.

Karakterler kendilerine veya tanıdıkları insanlara ne kadar benziyorlar? Ne kadar farklılar? Hikâyenin geçtiği yer kendi yaşadıkları veya gittikleri yerlere ne kadar benziyor veya buralardan ne kadar farklı?

Okuduğunu gözünde canlandırmanın konuyu anlamalarına ve hatırlamalarına yardımcı olduğunu düşünen kaç kişi olduğuna dikkat edin.

Öğrencileri okurken zihinlerinde filmler yapmaya devam etmeye teşvik edin. Beyin filmleri oluşturmanın dikkatli ve kendini vererek okumayı gerektirdiğini vurgulayın. Bir pasajı gözünde canlandırmada zorlanırlarsa, pasajı tekrar okumaları ve içinde bilmedikleri bir kelime geçip geçmediğine bakmaları gerektiğini söyleyin.

From Text to Brain Movies

Visualizing while reading is a strategy that should be explicitly taught. The assumption that children are naturally imaginative may not be true for all students, and even those with vivid imaginations may need guidance in applying the active process of making brain movies to improve their understanding of what they read. Follow these steps to introduce brain movies to your students:

Select a book, poem, or reading passage with vivid, sensory-rich language to read aloud.

Introduce words or concepts that may be new to students before reading, and share photographs, websites, and other images to help set the stage.

Ask students to share examples of movies based on books they’ve read, and lead a discussion about the difference between reading the book and watching the movie. Emphasize that as we read or are read to, our imagination creates its own brain movie.

Recommend that as you read the selected passage, students create their own brain movies based on the text by imagining the characters, setting, and action. Suggest that some students may find it easier to visualize if they watch you as you read, close their eyes, or gaze out the window.

Read with inflection and emphasis on striking language.

When you are done reading, pause to let students finish translating the text into brain movies. Then ask for volunteers to share their favorite imagery or scene.

Discuss how students’ experiences helped them relate to the story and create their brain movies. How are the characters like them or people they know? How are they different? How is the setting of the story similar to and different from their neighborhoods and places they have visited?

Note how many people find that visualizing what they read helps them to understand and remember the subject matter.

Encourage students to continue conjuring movies in their minds as they read. Emphasize that creating brain movies requires reading carefully and attentively. And suggest that if they have a hard time visualizing a passage, they should reread it and look up any unfamiliar words.

Beyin Filmi Örnekleri

Sınıflarında bu stratejiyi kullanan öğretmenler stratejinin etkililiğini arttırmak için şu örnekleri ve ipuçlarını paylaşmaktadır:

Öğrenilenleri Paylaşmak için Beyin Filmlerini Paylaşın

Florida’da öğretmen olan Kelly Rose güçlü bir şiir diliyle başlayarak beyin filmleri stratejisini beşinci sınıf öğrencilerinden oluşan bir edebiyat grubuna tanıtmıştır. Öğrencilere şiirleri okurken ve tekrar okurken görüntüleri zihinlerinde resmetmelerini söyledikten sonra, Bayan Rose öğrencilerden gözlerinde canlandırdıklarını paylaşmalarını istemiştir. Bayan Rose: “Hepimizin beyin filminin farklı olduğunu fark ettik ve filmlerimizi paylaşarak şiire ait daha da fazla ayrıntı hatırlayabildik.”

Genç Yazarlar için Etkili Dil Kullanımını Vurgulayın

İkinci dil olarak İngilizce öğrenen ilköğretim öğrencileriyle çalışan, Georgia’da öğretmenlik yapan Melissa Smith yazarların okuyucuların beyin filmleri yaratmalarına yardımcı olmak için sözcükleri nasıl seçtiklerini gösteren okuma pasajları paylaşmaktadır. Sonra da, yazı yazarken hikâyelerini zihinlerinde canlandırmaları konusunda rehberlik etmekte ve böylece hikâyelerini en etkili şekilde anlatmalarını sağlayacak ayrıntıları ve etkili dili belirlemelerine yardımcı olmaktadır.

Öğrencilerin Kendi Materyallerini Seçmelerine İzin Verin

Öğrencilerin ne okuyacaklarını seçmelerine izin vermek zihinde canlandırmayı öğretmeyi kolaylaştırabilir. Okuyacaklarını kendileri seçerse daha çok ilgi gösterecek ve severek okudukları şeyden anlam çıkaracaklardır.

Examples of Brain Movies in Action

Teachers who’ve used this strategy in their classrooms share these examples and tips for enhancing its effectiveness:

Share Brain Movies to Extend the Learning

Florida teacher Kelly Rose introduced brain movies to a literature circle of fifth graders, beginning with the powerful language of poetry. After guiding students to picture the images in their minds as they read and reread the poems, Ms. Rose then asked them to share what they visualized. “We found that our brain movies were all different, and by sharing our movies, we were able to remember even more details from the poem,” she says.

Emphasize Vivid Language for Young Writers

Working with elementary students learning English as a second language, Georgia teacher Melissa Smith shares reading passages that demonstrate how writers choose their words carefully to help readers create brain movies.

She then guides students to picture their own stories in their minds as they write, which helps identify the details and striking language that will tell their stories most effectively.

Let Students Choose Their Own Material

Giving students a choice in what they read can make it easier to teach how to create mental imagery. They are more likely to be engaged in and derive meaning from reading they enjoy.

http://www.edutopia.org/blog/brain-movies-visualize-reading-comprehension-donna-wilson

Dual Coding Theory (Allan Paivio)

The dual coding theory proposed by Paivio attempts to give equal weight to verbal and non-verbal processing. Paivio (1986) states: “Human cognition is unique in that it has become specialized for dealing simultaneously with language and with nonverbal objects and events. Moreover, the language system is peculiar in that it deals directly with linguistic input and output (in the form of speech or writing) while at the same time serving a symbolic function with respect to nonverbal objects, events, and behaviors. Any representational theory must accommodate this dual functionality.” (p 53).

The theory assumes that there are two cognitive subsystems, one specialized for the representation and processing of nonverbal objects/events (i.e., imagery), and the other specialized for dealing with language. Paivio also postulates two different types of representational units: “imagens” for mental images and “logogens” for verbal entities which he describes as being similar to “chunks” as described by Miller. Logogens are organized in terms of associations and hierarchies while imagens are organized in terms of part-whole relationships.

Dual Coding theory identified three types of processing: (1) representational, the direct activation of verbal or non-verbal representations, (2) referential, the activation of the verbal system by the nonverbal system or vice-versa, and (3) associative processing, the activation of representations within the same verbal or nonverbal system. A given task may require any or all of the three kinds of processing.

Application

Dual coding theory has been applied to many cognitive phenomena including: mnemonics, problem-solving, concept learning and language. Dual coding theory accounts for the significance of spatial abilities in theories of intelligence (e.g., Guilford). Paivio (1986) provides a dual coding explanation of bilingual processing. Clark & Paivio (1991) present dual coding theory as a general framework for educational psychology.

Example

Many experiments reported by Paivio and others support the importance of imagery in cognitive operations. In one experiment, participants saw pairs of items that differed in roundness (e.g., tomato, goblet) and were asked to indicate which member of the pair was rounder. The objects were presented as words, pictures, or word-picture pairs. The response times were slowest for word-word pairs, intermediate for the picture-word pairs, and fastest for the picture-picture pairs.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s