Oluşturmacılık-Yapılandırmacılık

THE N WORD AS OPPOSED TO THE V WORD

Seymour Papert OLUŞTURMACILIK kelimesini 1987 yılında National Science Foundation (Ulusal Bilim Fonu) vasıtasıyla yaptığı İlkokulda Fen Öğretimi için Yeni Bir Fırsat adlı çalışmasında kullanmıştır.

Seymour Papert introduced the term constructionism in his 1987 National Science Foundation grant application entitled, A New Opportunity for Elementary Science Education.

Papert öğrencilerin bilgilerini temsil eden bir çalışmayı veya modeli araştırdıkları, tasarladıkları ve yapılandırdıkları zaman derin öğrenmeye katıldıklarını iddia etmiştir. Daha sonra, üretilen çalışma anlamlı ve herkese gösterilmesi gereken kişisel ve sosyal bilgi oluşumunun etkileşiminin bir çıktısı olduğu için, oluşturmacılığın kişisel ve sosyal etkileri öğrenmeye nasıl bağladığını açıklamıştır. Oluşturmacılık, yapılandırmacılığın “bilgi yapıları kurma” şeklindeki öğrenme çağrışımını paylaşmaktadır. Bunun, öğrenenin bir şey – plajda bir kumdan kale veya bir kuram, ne olursa olsun- oluşturma çalışmasına bilinçli olarak katıldığı bir bağlamda daha isabetli gerçekleştiği fikrini de eklemektedir. (Papert, 1991, p.1)

Papert contended that students engage in deep learning when they research, design and construct an artifact or model as a representation of their knowledge. He later explained how constructionism links personal and social influences on learning because the artifact produced is an output of the interaction of personal and social knowledge construction that needs to be meaningful and made public. Constructionism—the N word as opposed to the V word—shares constructivism’s connotation of learning as “building knowledge structures” irrespective of the circumstances of the learning. It then adds the idea that this happens especially felicitously in a context where the learner is consciously engaged in constructing a public entity, whether it’s a sand castle on the beach or a theory of the universe. (Papert, 1991, p.1)

Oluşturmacılığın tarihini inceleyen Kafai (2006) yapılandırmacılığın köklerinin Piaget’ci teoriye dayanmasına rağmen, aynı teori olmadığını ifade etmiştir.

In reviewing the history of constructionism, Kafai (2006) recently noted that although constructionism has its roots in Piagetian theory, it is not the same theory.

Resnick (1998) tasarım çalışmalarının aktif katılımı, disiplinler arası bilgiyi, çoğulcu düşünmeyi, ve sosyal katılımı gerektirdiğini belirtmiştir. Resnick’in çalışmalarında 10 yaş kadar küçük yaştaki çocuklar dinozorlar ve başka hareket eden hayvanlar ve objeler gibi robotik canlılar oluşturmuştur. Bazı çalışmalarda ise programlanabilir LEGO™ robotlarının ötesine geçilmiş ve küçük çocuklara yazılım tasarlama çalışmaları yaptırılmıştır (Kafai & Ching, 2001; Kafai, Franke, Ching, & Shih, 1998; Kafai & Roberts, 2002). Bu çalışmalardan edinilen önemli fikirlerden biri, küçük çocukların tasarlama ve yapmanın planlama ve oluşturma aşamalarında bir birlikte çalışma “kültürü” geliştirmek için daha deneyimli yazılım tasarımcılarıyla beraber çalıştıkları zaman yazılım tasarlamayı öğrenebilecekleridir.

Resnick (1998) stated that design activities encourage active participation, interdisciplinary knowledge, pluralistic thinking, reflection and social engagement. In his studies, children as young as 10 years old constructed robotic creatures such as dinosaurs and other moving animals and objects. Other studies have moved beyond programmable LEGO™ robots to involve young children designing software (Kafai & Ching, 2001; Kafai, Franke, Ching, & Shih, 1998; Kafai & Roberts, 2002). An important insight from these studies was that young children can learn to become software designers when they work in partnership with more experienced software designers to develop a “culture” of collaboration in the planning and construction phases of designing and making.

Papert kendisini öğrencileri teknolojiyi kullanarak ürün yapmaya teşvik etmekle sınırlandırmaz ve öğrencilerin “kumdan kaleler,” “sabundan heykeller,” “sanat projeleri” ve “bir hayvan yavrusu yapma” gibi başka çalışmalar tasarlamalarının öneminden sıkça bahseder Oluşturmacılığın bilgi oluşturma araçları olarak ürün tasarlama ve yapmanın başka örneklerine bilgisayarların ötesinde çok daha kapsamlı uygulanabileceğini de sık sık vurgular.

Papert himself did not restrict himself to encouraging students to making artifacts with technology, and he often talked about the value of students designing other artifacts such as “sandcastles”, “soap sculptures”, “art projects” and “”build-an-animal-kit”. He often emphasizes that constructionism has a much broader application beyond computers to other examples of designing and making artifacts as vehicles for knowledge construction.

http://ro.uow.edu.au/cgi/viewcontent.cgi?article=2087&context=edupapers

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s