İlk ve Orta Öğretimde Geleceğin Trendleri

GİRİŞ

İlköğretim ve ortaöğretim eğitimi son 20 yılda önemli ölçüde değişse de, gelecek bilimciler ve eğitim teknolojileri uzmanları önümüzdeki 20 yılda daha da büyük değişimler görüleceğini ileri sürmektedir.

INTRODUCTION

Although elementary and secondary education has changed significantly over the past 20 years, futurists and educational technologists suggest that the next 20 years will see even more drastic shifts.

Bu uzmanlar kişiye özel öğrenme yaklaşımlarının, online ve karma eğitim ortamlarının daha fazla kullanılması ve etkili eğitim uygulamalarını belirlemeye yönelik daha belirleyici araçların geliştirilmesinin önümüzdeki yıllardaki k-12 eğitiminde gittikçe daha önemli roller üstlenmesini beklemektedir.

These experts expect personalized learning approaches, increased use of online and hybrid educational environments, and the development of increasingly precise tools for determining effective educational practices to take on increasingly central roles within K‐12 education in the coming years.

Yeni eğitim teknolojilerinin hızlı artışı ve “büyük verilere” daha çok erişimle bu gelişmeler mevcut eğitim uygulamalarını kökten dönüştürme potansiyeline sahiptir.

Bu raporda, Hanover Research ilköğretim ve orta öğretim eğitimindeki gelecek trendlerini derinlemesine ele almaktadır. Hanover trendleri belirlerken en son literatürden ve yorumlardan büyük ölçüde yararlanmakta ve k-12 dersliklerinin geleceğinden bölge yönetiminin gelişimine kadar daha genel konuları araştırmaktadır. Hanover, gelecekteki eğitimin nasıl olacağına dair örneklere vurgu yapmak için raporda okullardaki en yeni ve ileri seviyedeki gelişmelerden örneklere yer vermektedir.

With the rapid proliferation of new educational technologies and increasing access to “big data,” these developments have the potential to radically transform current educational practices.

In this report, Hanover Research considers future trends in elementary and secondary education in depth. Hanover turns to a wide range of recent literature and commentary to identify trends, and explores various topics, from the future of the K‐12 classroom to more general considerations of the evolution of district administration. Throughout the report, Hanover provides examples of developments at schools on the cutting edge of innovation, to highlight examples of what the future of education might look like.

TEMEL BULGULAR  

  • K-12 eğitiminin geleceği büyük ölçüde yeni eğitim teknolojilerinin geliştirilmesine ve benimsenmesine bağlı olacaktır. Derslik tasarımı ve pedagojik yaklaşımlar verimli ve etkili öğrenci ve öğretmen işbirliğini ve etkileşimini sağlamak için gittikçe web tabanlı araçlara ve cihazlara bağlı olacaktır. Okul ve bölge yönetimi de fazla miktardaki öğrenci ve personel verilerinin güvenliğini sağlamak ve bu verileri yönetmek için daha karmaşık sistemler kullanacaktır.

KEY FINDINGS

  • The future of K‐12 education will largely hinge on the development and adoption of new educational technologies. Classroom design and pedagogical approaches will increasingly rely on web‐based tools and devices to ensure efficient and effective student and teacher collaboration and interaction. School and district administration will also rely on increasingly sophisticated systems to effectively secure and manage large amounts of student and personnel data.
  • Araştırmalar geleceğin k-12 dersliğinin bağlantılı ve işbirlikçi öğrenme seçenekleri sağlayacak şekilde tasarlanacağını ileri sürmektedir. Geleceğin sınıf mekânlarında öğrencilerle öğretmenler arasında işbirliğini ve daha fazla kişiye özel etkileşimi destekleyecek şekilde tasarlanmış ve yerleştirilmiş sıralar ve eşyalar olacaktır. Sınıflarda ayrıca mobil cihazlardan etkileşimli beyaz tahtalara kadar çeştili teknolojilere de yer verilecektir.
  • Research suggests that the K‐12 classroom of the future will be designed to ensure connected and collaborative learning options. Future classroom spaces will feature desks and furniture designed and placed to support collaboration and increasingly personalized interactions between students and teachers. Classrooms will also incorporate a wide range of technologies, from mobile devices and computers to interactive white boards.
  • Geleceğin k-12 dersliklerinde içerik sunmak, eğitim materyallerine sürekli erişim sağlamak ve öğrencilere performanslarıyla ilgili kişiye özel geribildirimde bulunmak için eğitim teknolojileri daha çok kullanılacaktır. Teknolojik gelişmelerin hızlı temposu öğrenme mekânı neresi olursa olsun önümüzdeki yıllara öğrencilerin ve öğretmenlerin gittikçe daha fazla miktarda içeriğe ve daha etkili sanal araçlara erişimleri olacağını ileri sürmektedir. Esasen, karma öğrenme yaklaşımları – mobil cihazları ve hatta oyun tabanlı öğrenme gibi yenilikçi unsurları kullanma- eğitim içeriğinin verilmesinde son derece önemli hale gelecek gibi görünmektedir.
  • Future K‐12 classrooms will rely heavily on educational technologies to deliver content, enable constant access to educational materials, and provide personalized feedback to students on their performance. The fast pace of technological advances suggests that, regardless of learning space, students and teachers will have access to increasingly large amounts of content and more effective virtual tools in the coming years. In essence, blended learning approaches – employing mobile devices and even incorporating innovative elements such as game‐based learning – will likely become essential to instructional content delivery.
  • Birçok öğrencinin fiziksel bir sınıf ortamına hiç ayak basmadığı tamamen sanal k-12 derslikleri ileride daha yaygın olacaktır. 250,000’den fazla öğrenci tamamen online okullara kayıtlı durumdadır ve bu trend önümüzdeki yıllarda daha yaygın hale gelecektir. ABD’deki öğrenciler tüm eğitim içeriğini kendi evlerinde alma ve tüm çalışmalarını evlerinde tamamlama fırsatına sahip olacaklardır. Bu okullarda da hala biraz yüz yüze etkileşime yer verilmektedir, ancak genel olarak öğrencilerin ve öğretmenlerin mobil cihazlar, dizüstü bilgisayarlar veya tablet bilgisayarlar üzerinden online çalışabilecekleri “sanal mekanlara” erişimleri olacaktır.
  • Fully virtual K‐12 classrooms will become more common in the future, with many students never setting foot in a physical classroom space. While over 250,000 students are already enrolled in fully online schools, this trend will become more prevalent in the coming decades. Students across the United States will have the opportunity to receive all educational content and complete all coursework within their own homes. Though these schools may still incorporate some face‐to‐face interaction, in general, students and teachers will have access to “virtual spaces” where they can collaborate online with mobile devices, laptops, or tablet computers.
  • “Büyük verilerin” ortaya çıkması ve daha doğru öğrenme matematiksel analizi yazılımlarının geliştirilmesi gelecekte öğrenci çıktılarını geliştirmekte son derece önemli rol oynayacaktır. Yeni Medya Konsorsiyumu analitik öğrenmenin öğretmenlerin ve yöneticilerin önümüzdeki iki üç yıl içinde kişiye özel öğrenme yolları geliştirmelerini sağlayacaklarını öngörmektedir. Daha çok sayıda öğrenci çalışmalarını dijital teknolojilerle tamamladıkça, öğrenme analitiği araçları da öğrencilerin ihtiyaçlarına daha net bir şekilde uyum sağlayacak ve bu ihtiyaçları daha doğru değerlendirecektir.
  • The rise of “big data” and the development of more accurate learning analytics software will be central to improving student outcomes in the near future. The New Media Consortium predicts that learning analytics will allow teachers and administrators to develop increasingly personalized learning paths within the next two to three years. As more and more students complete coursework through digital technologies, learning analytics tools will be able to more precisely adapt to and assess student learning needs.
  • “Büyük veriler” ve bulut teknolojileri de gelecekte bölge yönetimi uygulamalarını geliştirmede önemli bir rol oynayacaktır. Araştırmalar bölge liderlerinin tesisler, çalışanlar ve öğrencilerle ilgili artan verileri bir araya getirirken maliyetleri düşürmek için bulut tabanlı veri saklamaya daha çok başvuracaklarını göstermektedir. Doğru kullanıldığında bu veri tabanları paydaşların ihtiyaçlarını daha iyi karşılayabilecek daha etkili okul sistemlerinin geliştirilmesini sağlayacaktır.
  • Both “big data” and cloud computing technologies will also play an important role in improving district administration practices in the future. Research indicates that district leaders will turn to cloud‐based data storage more often to reduce costs as they have the opportunity to gather growing amounts of data on facilities, employees, and students. Used correctly, these databases will allow for the development of more efficient school systems that can better meet stakeholder needs.
  • Eğitim girişimcileri ve gelişen standart sınav politikaları da k-12 eğitiminin geleceğinde önemli bir rol oynayacaktır. Eğitim teknolojisi dünyasında zaten etkili olan eğitim girişimcileri yenilikçi eğitim yaklaşımlarının geliştirilmesine öncülük edeceklerdir. Öğrenci öğrenimini ölçmede daha etkili hale gelecek olan standart sınavların geleceği de k-12 okullarında müfredat geliştirmeye ve içerik öğretimine yön verecektir.
  • Educational entrepreneurs and evolving standardized testing policies will also play an important role in the future of K‐12 education. Educational entrepreneurs, already influential in the education technology world, will lead the way in the development of innovative educational approaches. The future of standardized testing – which will likely become increasingly effective at measuring student learning – will also likely drive curricular development and the content taught in K‐ 12 schools.

Bu raporda, Hanover k-12 dersliğinin, pedagojik uygulamaların ve bölge yönetiminin gelecekteki yapısını incelemektedir. Hanover’ın incelemesinde online ve karma öğrenme; kişiye özel öğrenme çerçeveleri ve bulut tabanlı yönetim sistemlerine geçiş gibi eğitim geliştirme alanındaki çeşitli güncel konular ele alınmaktadır. Bu raporda tartışılan birçok sınıf modelinin, öğretim uygulamasının ve yönetim stratejisinin bir şekilde mevcut olmasına rağmen, devam eden gelişmeler bunların önümüzdeki yıllarda daha yaygın olacağını göstermektedir. Bu incelemede Hanover özellikle teknolojik gelişmenin önemine vurgu yapmaktadır çünkü teknoloji k-12 eğitiminin geleceğini şekillendirmede temel etken olacaktır.

In this report, Hanover examines the future structure of the K‐12 classroom, pedagogical practices, and district administration. Hanover’s review considers several topics central to current discussions of educational development, including online and hybrid learning; personalized learning frameworks; and the move toward cloud‐based administrative systems. Although many of the classroom models, instructional practices, and administrative strategies discussed in this report already exist in some form, continued advancements suggest that they will become more prevalent in the coming years. Throughout this review, Hanover particularly emphasizes the importance of technological development, as this will be a key driver in shaping the future of K‐12 education.

https://ts.madison.k12.wi.us/files/techsvc/Future%20Trends%20in%20K-12%20Education.pdf

 

 

K-12 EĞİTİMİNDE GELECEĞİN TRENDLERİ (1)

FUTURE TRENDS IN K-12 EDUCATION (1)

THE FUTURE K‐12 CLASSROOM/LEARNING ENVIRONMENT

With the proliferation of relatively inexpensive laptops, tablets, and mobile devices, a growing number of teachers and students have access to learning tools that have the potential to transform educational approaches. Although these new devices feature in this report’s discussion of future pedagogical approaches, they also play an important role in considerations of the future structure of the K‐12 learning environment. Their development has led educators and futurists to suggest a variety of different potential structures for the K‐12 classroom of the future, from the continued use of the physical K‐12 classroom to the development of a fully online learning environment. In this subsection, Hanover considers three conceptions of the future K‐12 classroom:

  • The physical K‐12 classroom;
  • The blended learning classroom; and
  • The fully online classroom

The future K‐12 classroom space, according to educational facilities designer Susan Smith, will “be more flexible than its predecessors.” As teachers incorporate more project‐based and personalized learning approaches, physical classrooms will be redesigned to be able to adapt and accommodate more “individual study, small group learning, and even collaboration across different classes and subjects”: A space meant to accommodate 30 students, for example, would be built with moveable walls that could be quickly opened to allow multiple instructors to teach to 60 or more students in a large group. Desks and furniture within this future space will be specifically designed and placed to support collaboration and personalized interactions between students and teachers. Students may have individual workstations and group tables, for instance, “to foster [these] hands‐on and collaborative projects.” One report on future learning spaces, focusing on designing the “21st Century K‐12 Classroom” suggests six design elements essential for the new approaches being implemented in K‐12 education now and into the future:

  1. Desks and furniture that support collaboration;
  2. Ample electrical outlets;
  3. A “smart” teacher lectern;
  4. Lighting that is easy to control;
  5. Physical space that goes beyond the single classroom; and
  6. Fewer expansive gathering areas.

Educators also suggest that the future K‐12 classroom will integrate technology on a much larger scale than is seen in most current classrooms. Students will have consistent access to a variety of devices, such as laptops and tablets, which allow for increasingly immersive, connected learning experiences.

BLENDED LEARNING AND “BYOD” (BRING YOUR OWN DEVICE)

In general, the K‐12 classroom of the future will likely rely heavily on educational technologies to deliver content, provide constant access to educational materials, and provide feedback to students on their performance. The fast pace of technological advance suggests that regardless of learning space, students and teachers will have access to increasingly large amounts of content and more effective virtual tools within the coming years. The New Media Consortium (NMC) suggests that within the next five years, the K‐12 classroom will incorporate technologies such as cloud computing, mobile learning, and 3D printing, among others.

The expanding use of digital technologies suggest that blended and hybrid learning – which incorporates online and virtual learning in conjunction with face‐to‐face instructional interactions – will become increasingly common in K‐12 education in the coming years. Students and teachers will have access to digital tools at all times and will be able to increasingly communicate using these technologies. Research suggests that mobile devices, such as smartphones and tablets, will drive the creation of a more “dynamic learning environment.” Students and teachers will be able to incorporate their own mobile devices into learning experiences in more numerous and varied ways. With their simple interfaces and potential to provide fast connections to digital learning resources at any time, these will be important tools in reshaping classroom approaches and interactions, and,  in providing students with more personalized and project‐based learning opportunities.

THE “GAMIFICATION” OF THE CLASSROOM

Some futurists suggest that the increased use of technology may lead to “gamification” – in essence, the use of video games and gaming technology for educational purposes – within the future K‐12 classroom. While the current educational gaming market is relatively small and primarily aimed at parents rather than teachers, the potential benefits and appeal of gaming approaches suggest that gamification will soon find a place within K‐12 classrooms.   The expansion of gamification appears likely, as the costs of associated technologies are projected to decline in the coming years.  Already, schools have made significant efforts to incorporate gaming approaches into their curricula. For example, GameDesk’s PlayMaker School, an experimental school within the New Roads private school in Los Angeles, is already teaching students through a number of interactive, game‐based teaching approaches.

THE ONLINE CLASSROOM AND THE RISE OF K‐12 DISTANCE LEARNING

The future of the physical K‐12 classroom suggests a move toward the increased use of online and digital learning tools to provide content and supplement in‐person experiences. A number of educators have already taken the next step, forgoing the physical educational space altogether in favor of fully online K‐12 programming.

VIRTUAL LEARNING, FACE‐TO‐FACE SUPPORT

While many virtual schools completely move away from classroom settings, others embrace distance education only partially and offer online‐only learning alongside face‐to‐face instructional support. These “hybrid” schools are one of the newest approaches to providing effective fully‐online content for K‐12 education, and will likely continue to expand in the future. One such institution, the San Francisco Flex Academy, opened in 2010. Its students complete their coursework at laptops within the former San Francisco Press Club. Though all courses are completed through virtual learning: Flex Academy also has teachers of core subjects—English, history, math, and science—on site, who meet with small groups of students throughout the day to troubleshoot areas where students are lagging, based on information collected by online assessments.

FUTURE PEDAGOGICAL APPROACHES

Suggestions for the design of the K‐12 classroom of the future, whether it is a physical or virtual space, typically are based on assumptions about the types of teaching and learning practices that future educators will employ. More specifically, the K‐12 classroom of the future will be designed to allow for collaborative and more hands‐on projects as well as increasingly individualized, student‐ centered study. With improvements in educational technologies, these practices will become more common, as students are provided with new resources – such as mobile devices – that allow both collaboration and more personalized engagement. This subsection focuses on two pedagogical approaches projected to spread in the future: project‐based learning (PBL) and personalized learning.

PROJECT‐BASED LEARNING

While project‐based learning has been a component of pedagogical practices since the early 1900s, educators and futurists suggest that it will become one of the major teaching approaches in the near future. As discussed above, K‐12 education will likely move toward the development of classrooms specifically designed to encourage more project‐centered practices.  Students will have the opportunity to work on their own or collaborate with other students in exploring and developing a proposed project.

While already proven effective through a variety of research studies, PBL in the future will benefit from the development of educational technologies that will help limit the costs of the approach and provide increased support for students and teachers. Students can turn to web‐based sources in researching topics of interest and furthermore can:  use a multitude of applications, including Web 2.0, for their projects. Students may use a wiki to share knowledge or blog with other students to troubleshoot during the process segment of their projects. In the presentation phase, students may use various technologies to display their learning. Their audience may receive a podcast, a video, a photo story, a comic, and so forth.

PERSONALIZED LEARNING AND IMPROVING STUDENT ASSESSMENT

The future of K‐12 education, though increasingly reliant on effective project‐based learning approaches, will also turn to more generalized personalized learning strategies. With the improvement of learning analytics software, students will have curricula and coursework specifically designed to cater to their interests and needs. While some school across the United States have already adopted personalized learning strategies, these will become increasingly well‐developed in coming years – a trend tied to the development of effective student assessment software, the concept of learning analytics, and the rise of “big data.”

Personalized Learning and the Development of Effective Learning Analytics Technologies The New Media Consortium suggests that “learning analytics” will become commonplace within K‐12 schools in two to three years. Learning analytics uses:  data and analyses to adapt instruction to individual learner needs in real time, in the same way that Amazon, Netflix, and Google use metrics to tailor recommendations and advertisements to consumers.

Important information can be gleaned from student work in online environments and leveraged to design adaptive software – programs that make carefully calculated adjustments and suggestions to keep learners motivated as they master concepts or encounter stumbling blocks. As mobile devices such as smartphones and tablets become important tools within elementary and secondary classrooms, student learning data and learning analytics software will be used to provide teachers with feedback on how to effectively individualize each student’s educational experience. Approaches to Personalized Learning With the improvement in educational technologies, personalized learning will likely become a key component of K‐12 education in the coming years. Teachers and school administrators will take a variety of different approaches to implementing personalized learning practices. Educators will turn to learning analytics and web‐based learning software to determine effective learning strategies for each individual student, and these technologies will also be used more specifically to “detect patterns in student behavior that can help educators identify learning issues early enough to craft and implement solutions.”

The American Institutes for Research suggests some specific personalized learning approaches that schools will incorporate in the near future:

Students no longer advance through grade levels but rather through “readiness levels,” based around standards‐based skills. Whenever a level is mastered, students move on to the next, leading to classrooms with students of a variety of ages, all receiving personalized attention.

Using Personalized Learning within Blended Learning Environments – School districts will continue to turn to “technology‐based instructional strategies, tools, and courses” to measure outcomes and provide more personalized learning content. Personalized learning allows for the development of individualized learning pathways for every student. These individualized learning plans will be effective tools in supporting “teachers’ instructional decision making by outlining students’ academic strengths, needs, interests, and course requirements.” Furthermore, they will better ensure that students have a basic plan in place for determining future career and educational interests.

As students in personalized systems move through educational content at their own pace, competency‐based assessment can help ensure that they are meeting more specific requirements or developing the skills needed to succeed at the next level of education. ü Engaging and Empowering Key Stakeholders within Personalized Learning Approaches – Personalized learning requires that key educational stakeholders, such as teachers and parents, are fully invested and cognizant of the individualized learning plans of students. Providing professional development for those involved in directing personalized learning will ensure that students have a support system to guide them along their personalized learning path.

THE FUTURE OF STANDARDIZED ASSESSMENT

Standardized testing will likely undergo a number of small but crucial changes in the coming years. While educational reformers have long advocated for discontinuing the use of standardized assessments, most indicators suggest that these will remain an important part of the educational agenda. Test designers do appear to be designing assessments that more effectively test learning and analytical skills rather than content memorization. For example, the Partnership for Assessment of Readiness for College and Careers (PARCC) – in the process of developing new standardized assessments – indicates that future assessments will be more technologically sophisticated and will incorporate more effective, competency‐based measures of learning. In this vein, initial reports about the PARCC English/language arts exam suggest that it will be delivered in two parts – a performance‐ based assessment and a computerized exam – both of which attempt to assess learning more accurately than typical multiple‐choice assessments: The performance‐based assessment, spread over two days, would involve a “research simulation” that asks students to read a suite of texts, including an “anchor” text such as a speech by a prominent historical figure. They would have to answer questions that require them to cite evidence from the text for their answers and write an essay. Another aspect of the performance‐based test would require students to “engage” with literature (grades 3‐5) or conduct literary analysis (grades 6‐11) using a combination of shorter and longer texts. The computerized end‐of‐year exam would focus on assessing student mastery as well: It would employ six literary and informational texts and ask students to respond to machine‐scorable questions, including ones that demand comparison and synthesis of the readings. While this example provides only a preliminary indication of the future for standardized assessment, it does suggest that students of the future will be given more sophisticated standardized tests that better measure actual learning. Alongside the projected changes to pedagogical approaches discussed earlier in this section, future developments in standardized assessment hold significant potential for altering the way in which students learn.

GELECEĞİN K-12 DERSLİĞİ/ÖĞRENME ORTAMI  

Nispeten ucuz dizüstü bilgisayarların, tabletlerin ve mobil cihazların çoğalmasıyla birlikte artan sayıda öğretmen ve öğrenci eğitim yaklaşımlarını dönüştürme gücüne sahip öğrenme araçlarına erişebilmektedir. Bu raporda bu cihazlardan pedagojik yaklaşımların geleceği olarak bahsedilmesine rağmen, bu cihazlar k-12 öğrenme ortamının gelecekteki yapısı üzerinde de önemli bir rol oynamaktadır. Bu cihazların geliştirilmesi eğitimcileri ve gelecek bilimcileri geleceğin k-12 derslikleri için fiziksel k-12 dersliğinin kullanılmaya devam edileceğinden tamamen online bir öğrenme ortamının geliştirilmesine kadar çok çeşitli potansiyel yapılar öne sürmeye sevk etmiştir. Bu bölümde, Hanover geleceğin k-12 dersliği için üç fikir ele almaktadır:

  • Fiziksel K‐12 dersliği;
  • Karma öğrenme dersliği;
  • Tamamen online derslik.

Eğitim tesisleri tasarımcısı Susan Smith’e göre, geleceğin k-12 derslik mekânı “önceki dersliklerden daha esnek” olacaktır. Öğretmenler daha çok proje tabanlı ve kişiye özel öğrenme yaklaşımına yer verdikçe fiziki derslikler daha “bireysel çalışmalara, küçük grup öğrenimine ve hatta farklı sınıflar ve konular arasındaki işbiliğine” uyum sağlayabilmek ve imkân verebilmek için yeniden tasarlanacaktır: Örneğin, 30 kişilik bir alan taşınabilir duvarlar kullanılarak büyük bir grupta birden fazla öğretmenin 60 veya daha çok öğrenciye ders verebileceği şekilde hazırlanabilir. Bu mekândaki sıralar ve eşyalar birlikte çalışmayı ve öğrencilerle öğretmenler arasındaki kişiye özel etkileşimi destekleyecek şekilde özel olarak tasarlanacak ve yerleştirilecektir. Örneğin, öğrencilerin “[bu] uygulamalı ve işbirlikçi çalışmaları destekleyecek” bireysel çalışma istasyonları ve grup masaları olabilir.  Geleceğin öğrenme mekânları hakkında “21. Yüzyıl K-12 Dersliğini” tasarlamaya odaklı bir rapor yeni yaklaşımların şimdiki ve gelecekteki k-12 dersliklerinde uygulanabilmesi için altı tasarım unsuru ileri sürmektedir:

  1. Birlikte çalışmayı destekleyen sıralar ve eşyalar;
  2. Çok sayıda priz;
  3. “Akıllı” öğretmen kürsüsü;
  4. Kontrol edilmesi kolay aydınlatma;
  5. Tek bir dersliğin ötesinde fiziksel mekan ve
  6. Daha az sayıda büyük toplanma alanları.

Eğitimciler geleceğin k-12 dersliklerinde teknolojinin şimdiki dersliklerin çoğunda olduğundan çok daha büyük ölçekte entegre edileceğini de ileri sürmektedirler. Öğrencilerin dizüstü bilgisayarlar ve tabletler gibi daha kapsamlı, bağlantılı öğrenme deneyimlerini mümkün kılan çeşitli cihazlara sürekli erişimi olacaktır.

KARMA ÖĞRENME VE “KCG” (KENDİ CİHAZINI GETİR)

Genel olarak, geleceğin k-12 dersliği içerik vermek, eğitim materyallerine sürekli erişim sağlamak ve öğrencilere geribildirimde bulunmak için eğitim teknolojilerini muhtemelen çok kullanacaktır. Teknolojik gelişmelerin hızlı ilerlemesi öğrenme yeri neresi olursa olsun öğrencilerin ve öğretmenlerin önümüzdeki yıllarda gittikçe artan miktarda içeriğe ve daha etkili sanal araçlara erişimi olacağını ileri sürmektedir. Yeni Medya Konsorsiyumu (YMK) önümüzdeki beş yıl içinde k-12 dersliklerinde bulut hesaplama, mobil öğrenme ve 3D yazıcı gibi teknolojilere yer verileceğini ileri sürmektedir.

Dijital teknolojilerin yaygın kullanımı online ve sanal öğrenmeyi yüz yüze öğretim etkileşimleriyle birleştiren karma ve hibrid (harmanlanmış) öğrenmenin önümüzdeki yıllarda k-12 dersliklerinde daha yaygın hale geleceğini ileri sürmektedir. Öğrencilerin ve öğretmnelerin dijital araçlara sürekli erişimi olacak ve bu teknolojileri kullanarak daha çok iletişim kurabilecekler. Araştırmalar akıllı telefonar ve tabletler gibi mobil cihazların daha “dinamik bir öğrenme ortamı” oluşturmayı sağlayacağını göstermektedir. Öğrenciler ve öğretmenler öğrenme deneyimlerinde kendi mobil cihazlarına daha çok ve farklı şekillerde yer verebilecekler. Basit arayüzleri ve dijital öğrenme kaynaklarına istenildiği zaman hızlı bağlanma potansiyelleriyle bu cihazlar sınıf yaklaşımlarını ve etkileşimlerini yeniden şekillendirmede ve öğrencilere daha kişiye özel ve proje tabanlı öğrenme olanakları sağlamada önemli araçlar olacaklardır.

SINIFIN           “OYUNLAŞTIRILMASI”

Bazı gelecek bilimciler artan teknoloji kullanımının geleceğin k-12 dersliğinde “oyunlaştırmaya” –video oyunlarının ve oyun teknolojisinin eğitim amacıyla kullanılması- neden olabileceğini ileri sürmektedir. Mevcut eğitsel oyun piyasası nispeten küçük ve öğretmenlerden çok velilere yönelikken, oyun oynama yaklaşımının potansiyel faydaları ve çekiciliği oyunlaştırmanın k-12 dersliklerinde kısa sürede yerini bulacağını ileri sürmektedir. Bağlı teknolojilerin maliyetlerinin önümüzdeki yıllarda düşmesi beklendiği için oyunlaştırmanın yaygınlaşması olası görünmektedir. Okullar oyun yaklaşımlarına müfredatlarında yer vermek için önemli girişimlerde bulundular bile. Örneğin, Los Angeles New Roads özel okulları içinde deneysel bir okul olan GameDesk’s PlayMaker School öğrencilerine bir dizi etkileşimli, oyun tabanlı öğretim yaklaşımını kullanarak eğitim vermektdir.

ONLINE SINIF VE K-12 UZAKTAN ÖĞRENMENİN DOĞUŞU

Fiziki k-12 dersliğinin geleceği içerik vermek ve kişisel deneyimleri desteklemek için online ve dijital öğrenme araçlarının daha çok kullanılacağını ileri sürmektedir. Bazı eğitimciler bir sonraki adıma geçip fiziki eğitim mekanını bırakarak tamamen online k-12 programlamaya geçmişlerdir.

SANAL ÖĞRENME, YÜZ YÜZE DESTEK  

Birçok sanal okul sınıf ortamlarından tamamen uzaklaşırken bazıları uzaktan eğitimi sadece kısmen benimsemiştir ve yüz yüze öğretim desteğinin yanında sadece online öğrenme imkanları sunmaktadırlar. Bu “hibrid” okullar k-12 eğitimi için etkili bir şekilde tamamen online içerik sunmaya yönelik en yeni yaklaşımlardan biridir ve gelecekte gelişmeye devam etmesi olasıdır. Bu kurumlardan biri olan San Francisco Flex Academy 2010 yılında açılmıştır. Bu akademinin öğrencileri ders çalışmalarını dizüstü bilgisayarlarında eski San Francisco Basın Kulübünde tamamlamaktadır. Ancak tüm dersler sanal öğrenme yoluyla alınmaktadır: Flex Academy’de İngilizce, tarih, matematik ve fen gibi temel derslerin öğretmenleri de mevcuttur ve bu öğretmenler online değerlendirmelerden edinilen bilgilere göre öğrencilerin zorlandıkları yerler üzerinde gün boyunca küçük gruplar halinde çalışmaktadırlar.

GELECEĞİN PEDAGOJİK YAKLAŞIMLARI  

Geleceğin k-12 dersliğinin tasarımının fiziksel mi sanal mı olacağı yönündeki öneriler genellikle gelecekteki eğitimcilerin kullanacağı öğretim ve öğrenim uygulamalarının türü hakkındaki varsayımlara dayalıdır. Daha belirgin olarak, geleceğin k-12 dersliği birlikte çalışmayı ve daha çok uygulamalı proje yapmayı sağalayacak ve daha kişiye özgü, öğrenci merkezli çalışmaları mümkün kılacak şekilde tasarlanacaktır. Eğitim teknolojilerindeki gelişmelerle bu uygulamalar öğrencilere hem işbirliği yapmalarını hem de bireysel katılımlarını sağlayan mobil cihazlar gibi yeni kaynaklar verilmesiyle daha yaygın hale gelecektir. Bu bölümde ileride yaygınlaşması planlanan iki pedagojik yaklaşım üzerinde durulmaktadır: proje tabanlı öğrenme ve bireysel öğrenme.

PROJE TABANLI ÖĞRENME  

Proje tabanlı öğrenme 1900lerin başlarından beri pedagojik ugyulamaların bir bileşeniyken, eğitimciler ve gelecek bilimciler yakın gelecekte proje tabanlı öğrenmenin başlıca öğrenme yaklaşımlarından biri olacağını ileri sürmektedirler. Yukarıda da tartışıldığı gibi, k-12 eğitimi daha çok proje odaklı uygulamayı teşvik edecek şekilde özel olarak tasarlanmış dersliklerin geliştirilmesine doğru ilerleyeceğe benzemektedir. Öğrencilerin bir projeyi araştırırken ve geliştirirken kendi başlarına veya diğer öğrencilerle çalışma imkânı olacaktır.

Proje tabanlı öğrenmenin etkililiği bazı araştıma çalışmalarınca kanıtlanmıştır, ancak geleceğin proje tabanlı öğrenme yaklaşımı bu yaklaşımın maliyetlerini sınırlamaya yardımcı olacak ve öğrencilere ve öğretmenlere daha çok destek olacak eğitim teknolojilerinin geliştirilmesinden faydalanacaktır. Öğrenciler ilgilendikleri konuları araştırırken web tabanlı kaynakları kullanabilirler ve ayrıca projeleri için Web 2.0 gibi ugyulamaları kullanabilirler. Öğrenciler proje sürecinde sorunları gidermek için diğer öğrencilerle bilgilerini paylaşmak amacıyla wiki veya blog kullanabilirler. Sunum aşamasında, öğrenciler öğrendiklerini göstermek için çeşitli teknolojiler kullanabilirler. Dinleyicileri sunumda bir podcast, video, fotoğraf hikâyesi, karikatür, vb. ile karşılaşabilirler.

BİREYSEL ÖĞRENME VE ÖĞRENCİ DEĞERLENDİRMESİNİ GELİŞTİRME

Etkili proje tabanlı öğrenme yaklaşımına daha dayalı olsa da k-12 eğitiminin geleceği de daha genelleştirilmiş bireysel öğrenme stratejilerine dönecektir. Öğrenme analitiği yazılımının gelişmesiyle öğrenciler kendi ilgi alanlarına ve ihtiyaçlarına uygun bir biçimde özel olarak tasarlanmış bir müfredata ve derslere sahip olacaklardır. ABD’deki bazı okullar bireysel öğrenme stratejilerini çoktan benimsemiştir, ancak bu stratejiler önümüzdeki yıllarda daha da geliştirilecektir – bu trend etkili öğrenci değerlendirme yazılımının geliştirilmesine, öğrenme analitiği kavramına ve “büyük verilerin” ortaya çıkmasına bağlıdır.

Bireysel Öğrenme ve Etkili Öğrenme Analitiği Teknolojilerinin Geliştirilmesi – Yeni Medya Konsorsiyumu “öğrenme analitiğinin” ik-üç yıl içinde k-12 okullarında yaygın hale geleceğini öngörmektedir. Öğrenme analitiği şunları kullanmaktadır: öğretimi öğrenenin ihtiyaçlarına göre gerçek zamanlı olarak uyarlamak için verileri ve analizleri Amazon, Netflix ve Google’ın tüketicilere uygun tavsiyeler ve reklamlar göndermek için ölçümler kullandığı gibi kullanır.

Öğrencilerin online ortamlardaki çalışmalarından önemli bilgiler edinilebilir ve uyarlanabilir yazılım –kavramları öğrenirken veya engellerle karşılaştıklarında öğrenenleri motive etmeye yönelik dikkatle hesaplanmış düzenlemeler ve öneriler hazırlayan programlar- geliştirmek için kullanılabilir. Akıllı telefonlar ve tabletler gibi mobil cihazlar ilköğretim ve ortaöğretim sınıflarında daha önemli araçlar haline geldiği için, öğretmenlere her öğrencinin öğrenme deneyimini etkili bir şekilde nasıl kişiye özel hale getirecekleri konusunda geribildirimde bulunmak için öğrenci öğrenimi verileri ve öğrenme analitiği yazılımları kullanılacaktır.

Bireysel Öğrenme Yaklaşımları – Eğitim teknolojilerindeki gelişmelerle bireysel öğrenme önümüzdeki yıllarda k-12 eğitiminin temel bileşenlerinden olacaktır. Öğretmenler ve okul yöneticileri bireysel öğrenme uygulamalarına yer vermek için çeşitli farklı yaklaşımlar deneyeceklerdir. Eğitimciler her bir öğrenci için etkili öğrenme stratejilerini belirlemek için öğrenme analitiğine başvuracaktır ve bu teknolojiler “eğitimcilerin öğrenme sorunlarını çözüm bulmak ve uygulamak için yeterince erken tespit etmelerini sağlayan öğrenci davranışı örüntülerini tespit etmek” için daha spesifik olarak da kullanılabilecektir.

Amerikan Araştırma Enstitüleri okullarda yakın gelecekte karşılaşacağımız bazı belli bireysel öğrenme yaklaşımları ileri sürmektedir:

Öğrenciler artık sınıf seviyelerine göre değil, standart tabanlı becerilere dayalı “hazırbulunuşluk seviyelerine” göre ilerleyecekler. Öğrenciler bir seviyeyi tamamladıklarında farklı yaş gruplarından öğrencilerin bulunduğu ve hepsiyle bireysel olarak ilgilenilen sınıflardan oluşan bir sonraki seviyeye geçeceklerdir.

Karma Öğrenme Ortamlarında Bireysel Öğrenme Yaklaşımını Kullanma – Okul bölgeleri çıktıları ölçmek ve daha bireysel öğrenme içeriği sunmak için “teknoloji tabanlı öğretim stratejilerini, araçları ve dersleri” kullanmaya devam edecektir. Bireysel öğrenme her öğrenci için kişiye özel öğrenme yollarının geliştirilmesini sağlar. Bu kişiye özel öğrenme planları “öğretmenlerin öğrencilerin akademik yönden güçlü yanlarını, ihtiyaçlarını, ilgi alanlarını ve ders gereksinimlerini belirleyerek öğretim kararı vermelerini” desteklemede etkili araçlar olacaktır. Ayrıca, öğrencilerin geleceğe yönelik kariyer ve eğitim kararlarını belirlerken elleinde temel bir plan olmasını sağlayacaktır.

Öğrenciler bireysel öğrenme sistemlerinde eğitim içeriğini kendi hızlarında takip ederken yeterliliğe dayalı bir değerlendirme öğrencilerin daha spesifik gereklilikleri yerine getirmelerini veya bir sonraki eğitim seviyesinde başarılı olmak için gereken becerileei geliştirmelerini sağlamaya yardımcı olabilir.

Temel Paydaşların Bireysel Öğrneme Yaklaşımına Katılımını Sağlama ve Paydaşlara Yetki Verme– Bireysel öğrenme öğretmenler ve veliler gibi temel eğitim paydaşlarının öğrencilerin kişiye özel öğrenme planlarına tamamen bağlanmasını ve bu planların tamamen bilincinde olmasını gerektirmektedir. Bireysel öğrenmeyi yönetenlere mesleki gelişim olanakları sağlamak öğrencilerin kişiye özel öğrenme süreci boyunca kendilerine rehberlik edecek bir destek sistemine sahip olmalarnı sağlayacaktır.

STANDART DEĞERLENDİRMENİN GELECEĞİ  

Standart sınavlar önümüzdeki yıllarda küçük ama çok önemli değişimlerden geçecektir. Eğitim reformcuları standart değerlendirmeleri kullanmaya devam etmemeyi uzun süredir savunuyor olsalar da, çoğu göstergeye göre standart değerlendirmeler eğitim gündeminin önemli bir parçası olmaya devam edecektir. Test tasarımcıları içerik ezberlemeden ziyade, öğrenimi ve analitik becerileri daha etkili ölçen değerlendirmeler tasarlamaktadır. Mesela, -yeni standart değerlendirmeler geliştirme sürecinde- the Partnership for Assessment of Readiness for College and Careers (PARCC [Yüksek Öğrenime ve Mesleki Hayata Hazırbulunuşluğu Değerlendirme Ortaklığı]) gelecekteki değerlendirmelerin teknolojik açıdan daha karmaşık olacağına ve daha etkili ve yeterliliğe dayalı öğrenme ölçümleri içereceğine işaret etmektedir. Aynı doğrultuda, PARCC’nin İngilizce/dil ve anlatım sınavları ile ilgili önceki raporlarında değerlendirmenin iki bölümde –performansa dayalı değerlendirme ve bilgisayar ortamın da sınav- gerçekleştirileceğini ve her iki bölümde de amacın öğrenmeyi tipik çoktan seçmeli değerlendirmelere göre daha doğru değerlendirmek olduğu ileri sürülmektedir. İki güne yayılacak olan performansa dayalı değerlendirmede öğrencilerin önemli bir tarihi figürün konuşması gibi bir “çapa” metni de içeren bazı metinleri okumalarının istendiği bir “araştırma simülasyonu” bulunmaktadır. Öğrencilerin verdikleri cevaplar için metinden delil alıntıları yapmaları ve bir deneme yazısı yazmaları gerekmektedir. Performansa dayalı sınavın bir diğer özelliği de öğrencilerin kısa ve uzun metinler kullanarak edebiyatla “uğraşmalarını” (3-5. Sınıflar) veya edebi analizler yapmalarını (6-11. Sınıflar) gerektirmesidir. Sene sonunda bilgisayar ortamında yapılan sınav da öğrencilerin öğrenimini değerlendirmeye odaklıdır: Sınavda altı edebi ve bilgilendirici metin yer alacak ve öğrencilerin okuduklarını karşılaştırmasını ve sentezlemesini de gerektiren bilgisayarda puanlanan sorular yer alacaktır. Bu, geleceğin standart değerlendirmesine bir örnektir ve bu örnek geleceğin öğrencilerinin gerçek öğrenmeyi daha iyi ölçen daha karmaşık standart sınavlara gireceklerini ileri sürmektedir. Bu bölümde daha önce bahsedilen pedagojik yaklaşımlar için öngörülen değişiklikler arasında standart değerlendirmede meydana gelmesi öngörülen gelişmeler öğrencilerin öğrenme şeklini değiştirme potansiyeline sahiptir.

https://ts.madison.k12.wi.us/files/techsvc/Future%20Trends%20in%20K-12%20Education.pdf

Tanenbaum, C., Le Floch, K., and Boyle, A. “Are Personalized Learning Environments the Next Wave of K‐12 Education Reform?” Education Issue Paper Series. American Institutes for Research. August 2013. pp. 1‐21.

http://www.air.org/files/AIR_Personalized_Learning_Issue_Paper_2013.pdf

Horn, M. “The Rise of K‐12 Blended Learning.” Forbes, January 27, 2011.

http://www.forbes.com/sites/michaelhorn/2011/01/27/the‐rise‐of‐k‐12‐blended‐learning/

“Horizon Report 2013: K‐12 Edition.” The New Media Consortium. 2013. pp. 21‐23.

http://www.nmc.org/pdf/2013‐ horizon‐report‐k12.pdf

EdTech: Focus on K‐12, June 25, 2013.

http://www.edtechmagazine.com/k12/article/2013/06/what‐big‐data‐means‐k‐12

Hanover Research | December 2013 © 2013 Hanover Research | District Administration Practice 4

http://www.edweek.org/dd/articles/2009/06/26/04classroomlook_

Millenium High School Tracy Learning Center.

http://tracy.mhs.schoolfusion.us/modules/cms/pages.phtml?

McCrea, B. “Designing the 21st Century K‐12 Classroom.” THE Journal, January 18, 2012. http://thejournal.com/Articles/2012/01/18/Designing‐the‐21st‐Century‐K12‐

“Horizon Report 2013: K‐12 Edition,” Op. cit.,  pp. 4‐5.

Norris, C. and Soloway, E. “Mobile Devices Are K‐12’s Pearl Harbor.” THE Journal. October 7, 2013. http://thejournal.com/articles/2013/10/07/mobile‐devices.aspx

Panagos, T. “The Future of Education: BYOD in the Classroom.” Wired. September 17, 2013.

http://www.wired.com/insights/2013/09/the‐future‐of‐education‐byod‐in‐the‐classroom/

“Kindergarten Technology and Project Based Learning.” PRIDE Academy, Santee School District.

http://www.santeesd.net/Page/3956

Andersen, M. “The World Is My School: Welcome to the Era of Personalized Learning.” The Futurist, 45, 1. January‐ February 2011.

http://www.wfs.org/content/world‐is‐my‐school

Lenz, B. “Project‐Based Learning: Debunking the Myths and Fallacies.” Blog Post. Edutopia. October 8, 2013.

http://www.edutopia.org/blog/pbl‐debunking‐myths‐fallacies‐bob‐lenz

“Research Spotlight on Project‐Based Learning.” National Education Association.

http://www.nea.org/tools/16963.htm

Bell, S. “Project‐Based Learning for the 21st Century: Skills for the Future.” The Clearing House, 83. 2010. pp.

http://images.bie.org/uploads/useful_stuff/PBL_Skills_for_the_Future.pdf

Smith‐Robbins, S. “‘This Game Sucks’: How to Improve the Gamification of Education.” Educause Review, February 7, 2011.

http://www.educause.edu/ero/article/game‐sucks‐how‐improve‐gamification‐education

Lynch, M. “The Slow Gamification of K‐12 Classrooms.” Education Futures Blog. Education Week, October 25, 2013.

http://blogs.edweek.org/edweek/education_futures/2013/10/the_slow_gamification_of_k‐12_classrooms.html

Tack, D. “Serious Games and the Future of Education.” Forbes, September 12, 2013. http://www.forbes.com/sites/danieltack/2013/09/12/serious‐games‐and‐the‐future‐of‐education/

Holmes, D. “Gamedesk’s ‘Classroom of the Future.’ Why is it so hard to reinvent K‐12 education?” Pandodaily. April 29, 2013.

http://pandodaily.com/2013/04/29/gamedesks

http://gamedesk.org

https://ts.madison.k12.wi.us/files/techsvc/Future%20Trends%20in%20K-12%20Education.pdf

Tanenbaum, C., Le Floch, K., and Boyle, A. “Are Personalized Learning Environments the Next Wave of K‐12 Education Reform?” Education Issue Paper Series. American Institutes for Research. August 2013. pp. 1‐21.

http://www.air.org/files/AIR_Personalized_Learning_Issue_Paper_2013.pdf

Horn, M. “The Rise of K‐12 Blended Learning.” Forbes, January 27, 2011.

http://www.forbes.com/sites/michaelhorn/2011/01/27/the‐rise‐of‐k‐12‐blended‐learning/

“Horizon Report 2013: K‐12 Edition.” The New Media Consortium. 2013. pp. 21‐23.

http://www.nmc.org/pdf/2013‐ horizon‐report‐k12.pdf

EdTech: Focus on K‐12, June 25, 2013.

http://www.edtechmagazine.com/k12/article/2013/06/what‐big‐data‐means‐k‐12

Hanover Research | December 2013 © 2013 Hanover Research | District Administration Practice 4

http://www.edweek.org/dd/articles/2009/06/26/04classroomlook_

Millenium High School Tracy Learning Center.

http://tracy.mhs.schoolfusion.us/modules/cms/pages.phtml?

McCrea, B. “Designing the 21st Century K‐12 Classroom.” THE Journal, January 18, 2012. http://thejournal.com/Articles/2012/01/18/Designing‐the‐21st‐Century‐K12‐

“Horizon Report 2013: K‐12 Edition,” Op. cit.,  pp. 4‐5.

Norris, C. and Soloway, E. “Mobile Devices Are K‐12’s Pearl Harbor.” THE Journal. October 7, 2013. http://thejournal.com/articles/2013/10/07/mobile‐devices.aspx

Panagos, T. “The Future of Education: BYOD in the Classroom.” Wired. September 17, 2013.

http://www.wired.com/insights/2013/09/the‐future‐of‐education‐byod‐in‐the‐classroom/

“Kindergarten Technology and Project Based Learning.” PRIDE Academy, Santee School District.

http://www.santeesd.net/Page/3956

Andersen, M. “The World Is My School: Welcome to the Era of Personalized Learning.” The Futurist, 45, 1. January‐ February 2011.

http://www.wfs.org/content/world‐is‐my‐school

Lenz, B. “Project‐Based Learning: Debunking the Myths and Fallacies.” Blog Post. Edutopia. October 8, 2013.

http://www.edutopia.org/blog/pbl‐debunking‐myths‐fallacies‐bob‐lenz

“Research Spotlight on Project‐Based Learning.” National Education Association.

http://www.nea.org/tools/16963.htm

Bell, S. “Project‐Based Learning for the 21st Century: Skills for the Future.” The Clearing House, 83. 2010. pp.

http://images.bie.org/uploads/useful_stuff/PBL_Skills_for_the_Future.pdf

Smith‐Robbins, S. “‘This Game Sucks’: How to Improve the Gamification of Education.” Educause Review, February 7, 2011.

http://www.educause.edu/ero/article/game‐sucks‐how‐improve‐gamification‐education

Lynch, M. “The Slow Gamification of K‐12 Classrooms.” Education Futures Blog. Education Week, October 25, 2013.

http://blogs.edweek.org/edweek/education_futures/2013/10/the_slow_gamification_of_k‐12_classrooms.html

Tack, D. “Serious Games and the Future of Education.” Forbes, September 12, 2013. http://www.forbes.com/sites/danieltack/2013/09/12/serious‐games‐and‐the‐future‐of‐education/

Holmes, D. “Gamedesk’s ‘Classroom of the Future.’ Why is it so hard to reinvent K‐12 education?” Pandodaily. April 29, 2013.

http://pandodaily.com/2013/04/29/gamedesks

http://gamedesk.org

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s