Okullarda Teknoloji Kullanımı

Sürekli okullarda teknoloji kullanımının çok fazla olduğunu iddia eden makaleler ve kitaplar yayınlanıyor. Bazı eleştirmenler okullardaki teknoloji kullanımını fizyolojik, psikolojik, ahlaki ve fiziksel nedenlerden ötürü eleştiriyorlar ve bu eleştirmenler ve fikirleri asla değişmiyor. Bununla birlikte, çoğu eleştirmen teknoloji kullanımını eğitim çalışmalarına asgari seviyede katkıda bulunduğunu düşündükleri için eleştiriyor. Şu çalışmalar okullardaki teknoloji kullanımı hakkında ciddi eleştiriler içerdikleri için oldukça dikkat çekmiştir: Fool’s gold: A critical look at computers in childhood (Cordes & Miller), Oversold and underused: Computers in the classroom (Cuban) ve The Flickering Mind (Oppenheimer). 

Routinely, articles and books are published that continue to make the argument that schools use too much technology. Some critics attack technology use in schools for physiological, psychological, moral, and physical reasons, and those critics and their opinions may never change. However, most critics attack technology use because they believe it provides minimal value-added benefit to educational efforts. Fool’s gold: A critical look at computers in childhood (Cordes & Miller, 2000), Oversold and underused: Computers in the classroom (Cuban, 2001), and The Flickering Mind (Oppenheimer, 2003) are three critiques that have received considerable attention as serious criticisms of technology use in schools.

The main criticism in all three of these books, and other critical articles as well, is that computers are not as cost effective as other interventions. They note the obsolescence factor of computers and the ongoing costs of upgrading both hardware and software. Some critics indicate a belief that many hardware and software companies purposely design products to become quickly obsolete and thus require updates that educators must buy.

Bu kitapların üçünün ve başka eleştirel makalelerin eleştirdiği başlıca husus bilgisayarların diğer girişimler kadar maliyet etkin olmamasıdır. Bilgisayarların eskime faktörüne ve hem donanımı hem de yazılımı güncelleme maliyetine dikkat çekilmektedir. Bazı eleştirmenler birçok donanım ve yazılım şirketinin ürünleri kısa sürede kullanılamayacak hale gelecek ve bu yüzden de eğitimcilerin satın alması gereken güncellemeler gerektirecek şekilde özellikle tasarladıklarını ifade etmektedir.

Some critics such as Kirkpatrick and Cuban indicate that technology equipment requires extensive support structures that require districts to take money away from basic expenditures for other and better uses in the classroom. They believe this money should be invested in the arts, science laboratories, shops, and anything else that involves more hands-on ways of learning. Technology literacy, some believe, is highly overblown in its importance and that people who need to use technology will learn by using task applications that involve “real” work.

Kirkpatrick ve Cuban  gibi bazı eleştirmenler teknoloji donanımının okul bölgelerinin sınıf içindeki başka ve daha iyi kullanımlar için ayrılan temel harcamalardan  eksiltmeyi gerektiren kapsamlı destek yapıları gerektirdiğini ifade etmektedir. Bu paranın sanata, fen laboratuarlarına,   atölyelere ve daha çok uygulamalı öğrenme içeren şeylere yatırılması gerektiğini düşünmektedirler. Bazıları teknoloji okuryazarlığının öneminin aşırı abartıldığını ve teknoloji kullanması gereken insanların “gerçek” çalışmalar içeren görev uygulamalarıyla teknoloji kullanımını öğreneceklerini düşünmektedir.

The criticism is especially strong for computer use by younger students. Some critics believe that with the exceptions of assistive technologies for students with special needs, students below the third grade should not use much, if any, technology. Other critics are concerned that technology reduces socialization opportunities. Some parents are concerned about the effect that children are gaining so much of their world knowledge from a virtual, rather than the real, world. Other critics are concerned that the sexual and violent content accessible on the Internet challenges or prevents character education necessary for development of moral citizens (Rifkin).

Özellikle küçük öğrencilerin bilgisayar kullanımı konusunda ağır eleştiriler vardır. Bazı eleştirmenler özel gereksinimi olan öğrencilere yönelik yardımcı teknolojiler dışında, üçüncü sınıfın altındaki seviyelerdeki öğrencilerin teknolojiyi çok, hatta hiç, kullanmamaları gerektiğini düşünmektedir. Bazı eleştirmenler de teknolojinin sosyalleşme olanaklarını azalttığını düşünmektedir. Bazı veliler çocuklarının dünya hakkındaki bilgilerinin çoğunu gerçek değil sanal bir dünyadan öğreniyor olmalarının etkileri karşısında endişelenmektedir. Bazı eleştirmenler ise internetteki cinsellik ve şiddet içerikli yayınların ahlaklı vatandaşlar yetiştirmek için gerekli olan karakter eğitimini güçleştirdiğini veya engellediğini düşünmektedir (Rifkin).

Some critics think that technology use is a wasteful and negative use of scarce resources and give examples of visiting schools where uses of computers are actually making education worse. They note that in many cases, teachers use computers to entertain students with irrelevant and unconnected activities because it makes their teaching lives easier and not because it benefits students as they learn important content.

Bazı eleştirmenler teknoloji kullanımının kıt kaynakların boşuna ve olumsuz kullanımı olduğunu düşünmekte ve bilgisayar kullanımının eğitimi aslında daha kötü hale getirdiğini gördükleri bazı okullara yaptıkları ziyaretlerden örnekler vermektedirler. Birçok durumda öğretmenlerin bilgisayarı öğrencileri konuyla ilgisiz ve bağlantısız aktivitelerle eğlendirmek için kullandıklarını  ve öğrencilerin önemli konuları daha iyi öğrenmediğini, ancak öğretmenlerin daha kolay ders anlattıklarını ifade etmektedirler. 

Subsequently, several people have written very enlightening responses to such critics. Two articles that are especially informative are “Myths and Realities about Technology in K–12″ by G. M. Kleiman  and ” Strip Mining for Gold: Research and Policy in Educational Technology—A Response to Fool’s Gold” by D. H. Clements and J. Samara . Kleiman indicated that there are realities to some of the criticisms but that many of the points of objection are due to poor implementation of technology. He noted:

Birçok kişi bu eleştirilere karşılık çok aydınlatıcı cevaplar yazmıştır. Bunlardan özellikle bilgilendirici olan iki makale G. M. Kleiman’ın  “Myths and Realities about Technology in K–12″   başlıklı çalışması ve D. H. Clements ve J. Samara’nın ” Strip Mining for Gold: Research and Policy in Educational Technology—A Response to Fool’s Gold” adlı çalışmasıdır. Kleiman’a göre, eleştirilerin bazıları gerçekleri yansıtmaktadır ama itiraz noktalarının birçoğu teknolojinin iyi uygulanmamasından kaynaklanmaktadır. Kleiman: 

The central theme underlying all these myths is that while modern technology has great potential to enhance teaching and learning, turning that potential into reality on a large scale is a complex, multifaceted task. The key determinant of our success will not be the number of computers purchased or cables installed, but rather how we define educational visions, prepare and support teachers, design curriculum, address issues of equity, and respond to the rapidly changing world. As is always the case in efforts to improve K–12 education, simple, short-term solutions turn out to be illusions; long-term, carefully planned commitments are required.

Tüm bu söylentilerin ana fikri modern teknolojinin öğretim ve öğrenimi geliştirme potansiyelinin büyük olmasına rağmen, büyük ölçekte bu potansiyeli gerçeğe çevirmenin karmaşık ve çok yönlü bir iş olduğudur. Başarımızın başlıca belirleyicisi satın alınan bilgisayar sayısı veya kurulan kablolar değil, eğitim vizyonunu nasıl belirlediğimiz, öğretmenleri nasıl hazırladığımız ve desteklediğimiz, programları nasıl tasarladığımız, öz kaynak meselesini nasıl ele aldığımız ve hızla değişen dünyaya nasıl karşılık verdiğimiz olacaktır. K-12 eğitimini geliştirme girişimlerinde her zaman olduğu gibi, basit, kısa vadeli çözümler yanıltıcı olmaktan öteye geçemiyor; uzun vadeli, dikkatli planlanmış çalışmalara ihtiyaç var.

No doubt, technology will always have critics. Some believe that technology reduces hands-on experience and student engagement in active participation. Others believe technology reduces important human contact. In the final analysis, one can conclude that identified uses of technology can have different critiques depending on one’s personal values and perspectives of what is good and bad in education. The single most important factor for reducing criticism of technology use in instruction is to have teachers who are competent and knowledgeable about appropriate and effective use of technology to improve student learning.

Şüphesiz, teknoloji daima eleştirilecektir. Bazıları teknolojinin uygulamalı deneyimleri ve öğrencilerin aktif katılımını azalttığını düşünmektedir. Bazıları da teknolojinin önemli insan etkileşimini azalttığı fikrinde. Sonuç olarak, teknolojinin belirlenen kullanımlarının insanların kişisel değerlerine ve eğitimde neyin iyi neyin kötü olduğu yönündeki bakış açısına göre farklı eleştiriler alabileceği söylenebilir. Öğretimde teknoloji kullanımına yönelik eleştirileri azaltmak için tek ve en önemli faktör öğrenci öğrenimini geliştirmek için teknolojinin uygun ve etkili kullanımı hakkında yetkin ve bilgili öğretmenlere sahip olmaktır.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s