Öğretim ve Öğrenim Yaklaşımları: Bir Sonraki Sınır

APPROACHES TO TEACHING AND LEARNING: THE NEXT FRONTIER

http://www.huffingtonpost.com/christopher-emdin/5-new-approaches-to-teaching-strategies_b_4697731.html

Christopher Emdin Fen Bilimleri ve Eğitim Profesörü

Süreç Odaklı Yönlendirmeli Sorgulayıcı Dersler

Süreç Odaklı Yönlendirmeli Sorgulayıcı Dersler hem yapılandırmacı hem de sosyal bir bileşeni olan bir öğrenme stratejisinin parçasıdır. Başka bir deyişle, bilgi oluşturmak için öğrenenin gerçek yaşam deneyimlerini kullanmaya odaklıdır ve öğrencilerin öğretim gördükleri ortamla nasıl bağlantı kurabileceklerini dikkate alır.

Bu derslerde, öğretmen öğrencilere bir metin verir ve ancak verilen metni inceleyerek cevaplayabilecekleri bazı sorular sorar. Bu süreçte, öğretmen öğrencilere cevapları söylememek veya ezberlemeleri için bilgi vermemek için kendini tutmak zorundadır. Öğretmenin başlıca görevi öğrencileri verilen metni daha derinlemesine incelemelerini sağlayacak sorular yöneltmektir. Bu yaklaşımın uygulandığı bir derslikte, öğrenciler sorguladıkları ve bilgilerini arttıracak olan metin hakkında sonuçlar çıkarmaktadır. Öğrenciler sorulara cevap verirken, öğretmenler öğrencileri derin düşünmeye ve daha karmaşık sonuçlar çıkarmaya sevk edecek sorular sorarak “sorgulamayı yönlendirmektedirler.” Bu yaklaşım neticesinde öğrencilerin konuya ilgisi artmış ve yaklaşımın kullanıldığı sınıflarda fen dersi içeriği daha iyi öğrenilmiştir.

Process Oriented Guided Inquiry Lessons (POGIL)

Process Oriented Guided Inquiry Lessons are part of a learning strategy that has both a constructivist and social component. In other words, it focuses on using the real life experiences of the learner to create knowledge and considers how students relate to the environment where they are taught.

When engaging in POGIL’s, the teacher assigns text to students, and then poses a set of questions that they can only answer by exploring the text that was given. In this process, the teacher has to fight the urge to give students any answers or facts to memorize. Their main role is to pose questions that provoke the students to look more deeply at the text they are given. In a POGIL classroom, students develop conclusions about the text they are interrogating that will increase their knowledge. As students answer questions, teachers “guide the inquiry” by asking supplemental questions that will eventually move the students towards thinking deeply and drawing more complex conclusions. This approach has resulted in increased student interest in the subject being taught and increased mastery of content in the science classes where it is mostly used.

Proje Tabanlı Öğrenme

Proje tabanlı öğrenme öncelikle öğrencilere gerçek yaşam sorunlarını ve görevleri inceletmeye  odaklı bir öğretim yaklaşımıdır. Öğrenciler bu çalışmalarla içerik bilgilerini geliştirmekte, aynı zamanda sorunlara çözümler üretmektedirler. Bu öğretim yaklaşımı öğrencilerin kendi yaşadıkları yerdeki veya dünyadaki çözmek istedikleri problemleri belirlemelerine izin verdiği için  geleneksel içerikle ilgilenmeyebilecek öğrencilerin derse katılmasını sağlamaktadır. Aynı zamanda, öğretmenlere ve öğrencilere yaratıcılık fırsatları sunmaktadır. Proje tabanlı öğrenme yaklaşımını uygulayan okullarda öğrenciler bir proje çalışmasına katılabilir ve projelerini tamamlarken tüm konuları öğrenebilirler. Bu süreçte, öğretmen konuyu projeyle ilişkilendirmenin yollarını arar. Buna karşılık, öğrenciler de projelerini tamamlayabilmek için öğretmenden içerik bilgisi beklerler.

Project Based Learning (PBL)

Project-based learning is an approach to teaching that focuses primarily on having students engage in explorations of real-world problems and challenges. Through these explorations, they develop their content knowledge, but also develop solutions to problems. This approach to teaching functions to engage students that may be disinterested in traditional content because it allows them to identify problems in their community or the world at large that they want to solve. It also provides teachers and students with opportunities to be creative. In schools that commit to project based learning, students can engage in a project, and learn all subjects as they complete their project. In this process, the teacher looks for ways to connect the subject to the project. In turn, students look to the teacher for content knowledge so they can complete their project.

Gerçeklik Pedagojisi

Gerçeklik Pedagojisi öğretmenlerin öğencilerin gerçeklerini anlamalarına ve bu bilgiyi öğretimin başlangıç noktası olarak kullanmalarına odaklı bir ööğretim ve öğrenim yaklaşımıdır. Öğrencilerin nasıl öğretilmesi gerektiği ve içerik konusunda uzman oldukları önermesine dayalıdır. Gerçeklik pedagogları/öğretmenleri öğretimin ve öğrenimin gerçekleşebilmesi için öğrencilerle öğretmenler arasında bir uzmanlık alışverişi olması gerektiğini düşünmektedirler. Bu alışverişin gerçekleşebilmesi için ise, öğretmenlerin öğrencilerin gerçekliklerini iyice anlamak ve sınıfta kendilerini oldukları gibi ifade etmelerini sağlamak için aşağıdaki araçlara ihtiyaçları vardır:

  1. Üretken diyaloglar: Öğretmenlerle öğrenciler sınıf ortamını tartışırlar ve bu ortamı iyileştirmek için önerilerde bulunurlar.
  2. Birlikte Öğretme: Öğrencilere içeriği öğrenme, sonra da bu içeriği sınıfa öğretme fırsatları verilir.
  3. Kozmopolitlik: Öğrenciler dersin işleyişi ve öğretilen içerik hakkında rol sahibidir.
  4. Bağlam: Okul muhiti ve bölgesi sınıfın bir parçası olarak görülür.
  5. İçerik: Öğretmen içerik bilgisi konusundaki sınırlamaları kabul etmek ve içerik uzmanlığını öğrencilerle birlikte oluşturmak zorundadır.

Reality Pedagogy

Reality Pedagogy is an approach to teaching and learning that focuses on teachers gaining an understanding of student realities, and then using this information as the starting point for instruction. It begins with the fundamental premise that students are the experts on how to teach, and students are the experts on content. Reality pedagogues/teachers believe that, for teaching and learning to happen, there has to be an exchange of expertise between students and teacher. For this exchange to happen, teachers need a set of tools called the “5 C’s” to gain insight into student realities, and allow students to express their true selves in the classroom. These tools are:

  1. Co-generative dialogues: Where teachers and students discuss the classroom and both suggest ways to improve it.
  2. Co-teaching: Where students get opportunities to learn content and then teach the class.
  3. Cosmopolitanism: Where students have a role in how the class operates and in what is taught.
  4. Context: Where the neighborhood and community of the school is seen as part of the classroom.
  5. Content: Where the teacher has to acknowledge the limitations of his/her content knowledge and work to build his/her content expertise with students.

Ters Yüz Sınıflar

Yeni öğretim yaklaşımlarının en popüler olanlarından biri de ters yüz sınıf yaklaşımıdır. Bu yaklaşım sınıfta gerçekleşen tipik ders anlatımının evde gerçekleşmesinden ibarettir. Öğrenciler ders anlatımı videolarını evde izlemekte, sonra da okula gelip normalde ödev olarak yapacakları alıştırmaları yapmakta ve evde kendi başlarına izledikleri ders anlatımı hakkında sorular sormaktadırlar. Öğrenciler evde videoları izlerken videoyu kendi hızlarına göre durdurabilir ve devam ettirebilirler ve vakitleri olduğunda notlar alabilirler. Okula geldiklerinde izlediklerini tartışmak için gruplar halinde çalışabilirler ve/veya sorularını öğretmene yanıtlattırabilirler. Öğrenciler bu süreçte kendi hızlarına göre yaratmakta, işbirliği yapmakta ve öğrenmekte ve evde öğrendiklerini sınıfta uygulamaktadırlar.

Flipped Classroom

One of the most popular new approaches to teaching is the flipped classroom. This approach involves a process where the typical lecture that happens in the classroom occurs at home. Students watch lectures on video, and then return to school to engage in the exercises they would traditionally have for homework, and to ask questions based on the lecture they watched on their own at home. When students watch videos at home, they can stop and go and at their own pace, and take notes at their leisure. When they return to school, they can work in groups to discuss what they watched, and/or have their questions answered by the teacher. In this process, students create, collaborate and learn at their own pace, and apply what they have learned at home in the classroom.

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s