İşbirliğine Dayalı Öğrenme, Deneyimsel Öğrenme ve Probleme Dayalı Öğrenme

İşbirliğine dayalı öğrenme, öğrenmenin en iyi gruplarda gerçekleştiği şeklindeki kapsayıcı ilkeyi içermesi bakımından bu yaklaşımların en genel olanıdır (Johnson and Johnson 1974Slavin 19771995). Başkalarıyla birlikte çalışmak tek başına çalışmaktan daha dinamik ve motive edicidir (Svinivki and McKeachie 2011).

Öğrencileri kavramlar hakkındaki bilgilerini ve anlayışlarını yeniden yapılandırmaya teşvik etmek (O’Donnell 2006), öğrencilerin anlayışlarındaki eksikleri fark etmelerine yardım etmek (Cooper 1999), etkili problem çözme stratejilerinin sosyal modellemesini desteklemek (Smith et al. 2009) ve öğrencilere fikirleri kavramsal anlayışı geliştiren şekillerde sentezlemeyi, aktarmayı ve tartışmayı öğretmek (Barkley et al. 2005) gibi çeşitli faydaları da vardır.

İşbirliğine dayalı öğrenme aktivitelerine örnek olarak grup yuvarlak masa çalışmaları (öğrencilerin bir konu hakkında beyin fırtınası yapması ve farklı cevapları tartışması gibi), ikili notlar (öğrencilerin aynı makaleyi okuyup yakın ve farklı tepkileri incelemeleri gibi) ve bir problem gönder (öğrenciler bir grup içinde bir problemi çözmeye çalışırlar ve çözemezlerse, problemi başka bir gruba gönderirler) gösterilebilir (Kuh et al. 2010McManus 2005Osborne 2010Webb 2009).

İkinci yöntem olan deneyimsel öğrenme öğrencileri ders içeriğini deneyimlemelerini sağlayan aktivitelere dâhil etmeyi içermektedir (Svinivki and McKeachie 2011). Deneyimsel aktiviteler sınıfta yapılabilir, ancak kavramların öğrencinin hayatıyla daha iyi entegre edilebileceği sınıf dışı ortamlarda yapılabilecek projelere ağırlık verilmektedir (Svinivki and McKeachie 2011).

Örneğin; öğrenciler dersle ilgili olguları veya davranışları gözlemlemekte, röportajlar veya deneyler yapmakta, oyunlar veya simülasyonlar oynamakta veya yansıtıcı günlük tutmaktadırlar  (Beard and Wilson 2006Cantor 1995Kayes et al. 2005;Kolb and Kolb 20052009Moon 2004).

Son olarak, probleme dayalı öğrenme öğrencilere karmaşık, çok yönlü problemleri küçük gruplar halinde veya kendi başlarına belirleme ve bunları ele alma fırsatları vermektedir. Hem müfredatı hem de bir süreci ifade eden bu yaklaşımda, öğretmenler örnek olarak ve öğrenim desteği vererek ve öğrencilerin öğrenme sorumluluğunu en üst seviyeye çıkararak öğrenime rehberlik eden birer “kolaylaştırıcı” gibidir (Amador et al. 2006Boud and Feletti 1997Duch et al. 2001Hmelo-Silver 2004Loyens et al. 2008Norman and Schmidt 2000Svinicki 2007). Probleme dayalı öğrenme farklı eğitim seviyelerinde ve disiplinlerde kullanılmaktadır ve bu yaklaşım için yüzlerce aktivite geliştirilmiştir (Barrows 1996).

 

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3498956/

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s