Okul Kütüphanelerinde Küratörlükle Farklılaştırma

In School Libraries, Differentiation Through Curation

 

Küratörlük günümüzde her yerde karşımıza çıkan bir kavramdır. Müzik çalma listelerinden perakende yiyecek kutularına ve makyaj malzemelerine kadar her şey “küratör elinden geçmiştir” diyerek pazarlanabilmektedir.  Sadece onaylı uzmanlar değil, herkes küratör olabilir – ve küratörlük okul kütüphanesi bağlamında düşünüldüğünde bu önemli bir noktadır.

Curation is a concept that seems to appear everywhere today. Just about anything can be marketed as “curated,” from music playlists to personalized retail boxes of snacks and makeup. Anyone can be a curator, not just sanctioned experts—and that’s actually an important point concerning curation in the school library context.

Küratörlük araçları içerik seçimini ve düzenlenmesini sadece kütüphanecilere değil, kullanıcılara bırakmaktadır. Bu yılki Amerikan Kütüphaneler Derneği konferansında daha çok format, kaynak ve açık erişim platformu tanıtılmıştır. Küratörlüğün öğrenciler için kritik bir bilişim becerisi olduğu açıktır. Ortaokul seviyesinde dijital içerik küratörlüğü şöyle olabilir:

Curation tools put content selection and organization in the hands of users, not just librarians. This year’s American Library Association conference introduced more formats, resources, and open access platforms. It’s clear that curating is a critical information skill for students. Curating digital content at the middle -school level could look like this:

Atmosferle ilgili bir fen bilgisi araştırma projesinde, öğrenciler şiddetli fırtınalarla ilgili meteoroloji koleksiyonları küratörlüğü yapabilirler. Web tabanlı koleksiyonları için fırtınaların oluşumuyla ilgili diyagramlar ve haritalar, hava durumu veri kaynakları bağlantıları, resimler ve videolar ve fırtınaları açıklayan okuma seviyelerine ve ilgi alanlarına uygun makaleler toplayabilir ve koleksiyonlarına ekleyebilirler.
In a science inquiry project on the Earth’s atmosphere, students curate meteorology collections about severe storms. They collect and add to their web-based collection diagrams and maps of the development of storms, links to weather data sources, images and videos, and articles explaining storms at their reading levels and appropriate for their areas of interest.

 

Öğrenciler bir araştırma sürecinin bir parçası olarak içerik küratörlüğü yapmak için dijital araçlar kullandıklarında, multimedya malzemeleri toplaması, izlemesi ve paylaşması kolay ve zevklidir. Araçlara bağlı olarak, öğrenciler yorum yapabilirler, oy verebilirler veya yeni bilgiler ekleyebilirler. Öğrenciler fen bilgisi öğrenimiyle araştırmaya (kütüphane) dayalı öğrenmeyi birleştirerek anlayış oluşturmak ve yeni sorular üretmek için erişilebilir ve dinamik referanslar oluştururlar.
When students use digital tools to curate content as part of an inquiry process, the multimedia materials are easy and engaging to collect, view, and share. Depending on the tools, fellow students can comment, up-vote, or add new information. By integrating science learning and inquiry (or library) learning, students create accessible and dynamic references to build understanding and generate new questions.

 

Öğrencilere küratörlük araçlarını nasıl bulacaklarını ve uygulayacaklarını öğretmek içeriği basit bir şekilde nasıl belirleyeceklerini öğretmekten fazlasını gerektirmektedir; verimli çıktılar için küratörlük yapmak öğrencilere bilgiyi değerlendirme becerilerini pekiştirme ve kendini değerlendirme stratejileri öğrenme fırsatı da vermektedir.
Teaching students how to find and implement curation tools requires more than the how-to of simply bookmarking content, but curating for productive outcomes also affords students the opportunity to reinforce information evaluation skills and learn self-assessment strategies.
Gibbon ve Blendspace’in ALA Best Websites’ı, benim en sevdiklerimden bazıları olan Learn.ist ve List.ly gibi küratörlük araçları makaleler, metinler, resimler, videolar, web siteleri ve diğer araçları toplamak için kullanılabilecek dijital ortamlardır.   Bu araçlar kaynak yönetimini kolaylaştırmakta ve formatlama seçenekleri (metne karşı görsel), sosyal medya bağlantıları (puanlama ve yorum yapmak için) ve içerik arama ve ekleme seçenekleriyle (RSS beslemeleri, arama araçları) daha kullanışlı hale getirmektedir. Küratör koleksiyonları belli bir amaca yönelik olarak hazırlanan eşsiz çalışmalardır. Bir koleksiyona etkili bir şekilde küratörlük yapmak için gittikçe birden fazla araca ihtiyaç duyulmaktadır. Bu durum yükselen bir trendi doğurmaktadır: “uygulama parçalama (app smashing) .”
Curation tools, like ALA Best Websites honorees Gibbon and Blendspace, and some of my favorites, Learni.st and List.ly, are digital spaces for collecting articles, text, images, videos, websites, and other media. These tools make managing resources easier and more personally useful with formatting options (visual versus text), social media connections (for ranking and commenting), and options to search for and add content (RSS feeds, search tools). Curated collections are uniquely created, with intention and purpose. Increasingly, more than one tool is needed to curate a collection effectively. This is giving rise to an emerging trend: “app smashing.”
Eğitimci Greg Kulowiec’in geliştirdiği uygulama parçalama “bir görevi veya projeyi tamamlamak için çok sayıda uygulamanın birbiriyle bağlantılı olarak kullanılması sürecidir.” Konferanstan önce bu terimi duymamıştım ama uygulamanın faydasını belli ihtiyaçlara göre en üst seviyeye çıkarmanın bir yolu olarak hemen tanıdık geldi. K-12 kütüphanelerinde ve sınıflarında uygulama parçalama öğrencilerin ihtiyaçlarını ifade etmelerini ve sorunlarla ve çözümlerle deney yapmalarını gerektiren bir yaratıcı düşünme alıştırması haline gelmektedir. Örneğin; bir resim oluşturmak için bir araç, ses kaydetmek için başka bir araç ve bu medya ürünlerini dijital bir hikâye oluşturmak ve paylaşmak üzere bir araya getirmek için üçüncü bir araç kullanılabilir. Uygulama parçalama tercihi ve sorumluluğu öğrencilere bırakmayı kapsamaktadır –ve buna dayalıdır. Öğrencilere bu araç seçme ve iş akışını yönetme sürecinde rehberlik etmek öğretimi farklılaştırmanın yeni bir yolu haline gelmektedir.
App smashing, a phrase attributed to educator Greg Kulowiec, is “the process of using multiple apps in conjunction with one another to complete a final task or project.” I hadn’t heard the term before the conference, but it was immediately recognizable to me as a way to mix and maximize app utility to fit particular needs. App smashing in K-12 libraries and classrooms becomes an exercise in creative thinking, requiring students to articulate needs and experiment with problems and solutions. An example is using one tool to create an image, another to record audio, and a third tool to combine these media products to build and share a digital story. App smashing embraces—and depends upon— placing choice and accountability in the hands of learners.  Guiding students in this process of selecting tools and managing workflow becomes a new way to differentiate instruction.
Bu farklılaştırma yaklaşımı, özellikle de içerik oluştururken, farklı öğrenme ihtiyaçlarını dikkate almakta ve dijital araçların çeşitli ara yüzlerinden ve işlevlerinden faydalanmaktadır. Bilgilendirici uygulamalar ve web siteleri için, farklılaştırma bireysel öğrenme yollarına, okuma seviyelerine ve yerinde veya uygulamada sunulan öğretim desteklerine yansıtılmaktadır. Aynı müfredat içeriğinde çalışırken bile, farklılaştırılmış kaynaklar ve süreçler öğrencilere tercihte bulunma, güven kazanma ve çoklu okuryazarlık alıştırmaları yapma alanı ve mantığını sunmaktadır. Okul kütüphanecileri öğretimi planlamak için öğretmenlerle çalışırken öğrencilerin farklı süreçlere, tercihlere ve becerilere uygun çeşitli dijital araçlar arasından seçim yapma şansına sahip olduklarını söyleyebilirler.
This approach to differentiation, especially when creating content, acknowledges diverse learning needs and takes advantage of varied interfaces and functionalities of digital tools. For informational apps and websites, differentiation is reflected in the individual learning paths, reading levels, and instructional supports offered in-site or in-app. Even when working within the same curricular content, differentiated resources and processes give students space and rationale to make choices, build confidence, and practice multiple literacies. When school librarians collaborate with teachers to plan instruction, they may suggest that students have the opportunity to select from a range of digital tools to meet their varied processes, preferences, and skills.

 

Okul kütüphanecileri öğretmenlere ve öğrencilere dijital araçları değerlendirme, seçme ve kullanma konusunda yardımcı olabilecek bilgili ve bu konuda istekli rehberlerdir. Bu üç temayla –dijital araçlarda küratörlük, uygulama parçalama ve farklılaştırma- ilgili önemli bir bilgi, düşünürken ve uygulamada değerlendirici olmak ve öğrencileri de bu bakış açısını benimsemeye teşvik etmektir. Bir aracın bir ihtiyaca uygun olmadığını keşfetmek de çoğu zaman verimli bir çıktı olabilir. Sorgulama ve teknoloji eğilimleri ve becerileriyle entegre öğrenci öğrenimi öğretmenlerin, öğrencilerin ve okul kütüphanecilerinin işbirliğinden beslenen çok katmanlı bir süreçtir.

 

School librarians are enthusiastic and knowledgeable guides in helping teachers and students evaluate, select, and use digital tools. An important takeaway in considering these three themes—curation, app smashing, and differentiation in digital tools—is to be evaluative in thinking and practice, and encourage students to assume this stance as well. Often, discovering that a tool doesn’t fit a need can also be a productive outcome. Student content learning as integrated with inquiry and technology dispositions and skills is a multi-layered process that benefits from the collaboration of teachers, students, and school librarians.

 

Yazar Hakkında:  Rebecca J. Morris Greensboro’daki North Carolina Üniversitesi Kütüphanecilik ve Bilişim Çalışmaları Bölümünde yardımcı doçenttir. İlkokul sınıf öğretmenliği ve okul kütüphaneciliği deneyimine sahiptir. School Libraries and Student Learning: A Guide for School Leaders (Harvard Education Press, 2015) adlı kitabın yazarıdır.

 

About the Author: Rebecca J. Morris is an assistant professor in the Department of Library and Information Studies at the School of Education at the University of North Carolina at Greensboro. She has a professional background as an elementary classroom teacher and school librarian. She is the author ofSchool Libraries and Student Learning: A Guide for School Leaders (Harvard Education Press, 2015).

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s