Farklılaştırılmış Öğretimdeki Temel Stratejiler

Key Strategies in  Differentiated Instruction

Öğretimi farklılaştırmak öğrencilerin farklı mevcut bilgi, öğrenmeye hazırbulunuşluk, dil becerisi seviyeleriyle öğrenme tercihleri ve ilgi alanlarını fark etmek ve buna göre hareket etmektir (Adapted from Hall, Strangman, & Meyer, 2003, pp. 2–3).

To differentiate instruction is to recognize students’ varying levels of background knowledge, readiness to learn, language ability, learning preferences, and interests, and to react responsively. (Adapted from Hall, Strangman, & Meyer, 2003, pp. 2–3)

Öğretime yönelik farklılaştırılmış bir yaklaşıma duyulan ihtiyacı gösteren üç kapsamlı ve birbiriyle ilgili kavram beyin araştırmaları neticesinde ortaya çıkmıştır (Subban, 2006):

  1. Güvenli ve tehdit edici olmayan bir öğrenme ortamı öğrenmeye teşvik eder. Reddedilme, başarısızlık, baskı veya tehditle alakalı huzursuzluk yaşayan öğrenciler öğrenme bağlamında kendilerini güvende hissedemeyebilirler.
  2. Öğrenenlerin uygun bir derecede zorlanması gerekmektedir. Yeni öğrenimin içeriği ne çok zor ne de çok kolay olmalı, böylece öğrenenler yeni öğrenimin sunduğu zorluğu rahatlıkla kabul edebilirler.
  3. Öğrenenler yeni fikirleri ve becerileri önceden öğrendikleriyle ve deneyimleriyle önemli derecede ilişkilendirerek anlamlandırabilmelidir. Farklılaştırılmış Öğretim (FÖ) öğrencilerin güçlü yanları, ilgi alanları, öğrenme stilleri ve öğrenmeye hazırbulunuşlukları bakımından çok farklılık gösterdikleri fikrine dayandığı için, öğretimi bu farklı özelliklere uyarlamak gerekmektedir.

Three broad, related concepts that indicate the need for a differentiated approach to instruction have emerged from brain research (Subban, 2006):

  1. A safe and non-threatening learning environment encourages learning. Learners who experience discomfort in connection with rejection, failure, pressure, or intimidation may not feel safe in the learning context.
  2. Learners must be appropriately challenged. The content of new learning should be neither too difficult nor too easy, so that learners can be comfortable enough to accept the challenge that new learning offers.
  3. Learners must be able to make meaning of new ideas and skills through significant association with elements of previous knowledge and experience. Differentiated instruction (DI) is based on the idea that because students differ significantly in their strengths, interests, learning styles, and readiness to learn, it is necessary to adapt instruction to suit these differing characteristics.

Aşağıdaki unsurlardan biri veya birkaç tanesi herhangi bir sınıf içi öğrenme ortamında farklılaştırılabilir (Tomlinson, 2004):

  • Öğrenim içeriği (öğrenciler ne öğrenecek ve ne zaman öğrenecek);
  • Öğrenme süreci (görev ve aktivite türleri);
  • Öğrenme ürünleri (öğrencilerin öğrendiklerini gösterme yolları);
  • Öğrenimin etkisi/öğrenme ortamı (öğrencilerin öğrendikleri ve öğrendiklerini gösterdikleri bağlam ve ortam).

Farklılaştırılmış öğretim Lev Vygotsky’nin teorilerine ve özellikle de Yakınsal Gelişim Alanı (YGA) teorisine dayalıdır.

YGA içinde, öğrenci henüz belirli türdeki bir problemi kendi başına çözemeyecek durumda olabilir ama yardım alarak çözebilir ve bir diğer bilgi seviyesine geçmesine destek olunur. Bu desteği öğrencinin bilişsel gelişiminin doğru dönemlerinde –yani, öğrencinin “öğrenmeye hazır olduğu” zamanlarda-  veren öğretim yaklaşımına “yapı iskelesi oluşturma (öğrenim desteği verme)” denir.

Farklılaştırılmış öğretimde, öğretmenler öğretimi öğrencilerin bireysel ihtiyaçlarına ve anlayışına göre tasarlar ve ihtiyaç duydukları duygusal desteği verir ve çalışma olanaklarını sunarlar.

Öğrencilerin ilgi alanlarına göre olan farklılaştırılmış öğretimde, öğretmen bir dersin veya projenin sınıftaki tüm öğrencilerin katılabileceği türden olması ve tüm öğrenciler için kişisel olarak anlamlı olması olasılığını arttırmaya çalışır.

Öğrencilerin ilgilerini bilen öğretmenler öğretimde kullanılan projeleri, temaları ve örnekleri bu ilgileri yansıtacak şekilde çeşitlendirebilirler. Öğrencilerin öğrenme stilleri ve tercihleri “öğrenme profillerini” etkiler.

Öğrencilerin en iyi nasıl öğrendiklerini anlamak öğretmenlerin öğretimi etkili bir şekilde farklılaştırmalarını sağlar. Öğrenciler bilgiyi işitsel, görsel, dokunsal veya kinestetik yollarla veya öğrenme stilleriyle içselleştirmede, işlemede ve aktarmada daha iyi olabilirler.

Howard Garner, Zihin Çerçeveleri: Çoklu Zekalar Kuramı (1993) adlı çalışmasında öğrencilerin en iyi öğrenme yollarını kuvvetli olarak etkileyen sekiz zeka türü belirlemiştir – sözel/dilsel; mantıksal/matematiksel; görsel/mekânsal; müzikal/ritmik; bedensel/kinestetik; kişilerarası; içsel; ve doğacı zeka.

One or a number of the following elements can be differentiated in any classroom learning situation (Tomlinson, 2004):

  • the content of learning (what students are going to learn, and when);
  • the process of learning (the types of tasks and activities);
  • the products of learning (the ways in which students demonstrate learning);
  • the affect/environment of learning (the context and environment in which students learn and demonstrate learning).

Differentiated instruction draws on the theories of Lev Vygotsky, and in particular on the theory of the Zone of Proximal Development (ZPD).

Within the ZPD, the student may not yet be capable of solving a particular kind of problem on his or her own, but can do so with assistance and is supported to move on to another level of knowledge. The instructional approach that provides such support at the right times in the student’s cognitive development – that is, at the times that the student is “ready to learn” – is called “scaffolding”.

In differentiated instruction, teachers scaffold and tailor instruction to individual students’ needs and understanding, providing the emotional support and opportunities for practice they need. In differentiating instruction according to students’ interests, a teacher attempts to increase the likelihood that any given lesson or project is highly engaging and personally meaningful for each student in the class.

Teachers who know students’ interests can vary projects, themes, and examples used in instruction to reflect those interests. Students’ learning styles and preferences influence their “learning profile”.

Understanding how students learn best enables teachers to differentiate instruction effectively. Students may be better at internalizing, processing, and communicating information through auditory, visual, tactile, or kinesthetic modes or learning styles.

In his Frames of Mind: The Theory of Multiple Intelligences (1993), Howard Gardner identified eight types of intelligence – verbal/linguistic; logical/mathematical; visual/spatial; musical/rhythmic, bodily/ kinesthetic; interpersonal; intrapersonal; and naturalist – which strongly influence the ways in which students learn best.

Farklılaştırılmış öğretimdeki temel stratejilerden biri öğretmenlerin bireysel olarak veya küçük gruplardaki farklı öğrencilere güçlü yanlarına, ilgilerine, öğrenme stillerine veya hazırbulunuşluklarına göre farklı görevler vermesini sağlayan esnek gruplar kullanmalarıdır.

Öğrenciler ilgi alanlarına göre gruplandırılabilirler ama öğrencilerin tercih ettikleri öğrenme şekli (işitsel, görsel veya kinestetik) kullanılarak ortaya koyulan farklı ürünlerle sonuçlanan farklı karmaşıklık seviyelerindeki (soru sorma seviyeleri, soyut düşünme süreçleri) çalışmalara da yer verebilirler (Theroux, 2004). Bununla birlikte, bu yaklaşımda tüm öğrencilerin bireysel olarak, grup olarak veya sınıfça aynı anda aynı öğrenme görevi üzerinde çalıştıkları öğretime ve çalışmalara da yer verildiğini belirtmek önemlidir.

“Hazırbulunuşluk” öğrencinin genel yetenek seviyesini değil, belirli bir öğrenme sırasıyla ilgili olarak sahip olduğu mevcut bilgi, anlama ve beceri seviyesini ifade etmektedir.

Öğretimi öğrencinin hazırbulunuşluğuna göre farklılaştırmak belirli öğrencilerin öğrenme sürecinin neresinde olduğunu bilmeyi, sonra da onlarla bulundukları seviyede buluşmak ve öğrencileri süreçte ilerletmek için program özelliklerini ve öğretim stratejilerini, kaynakları ve destekleri planlamayı içermektedir.

Bazı öğrenciler takviyeye veya beklenti değişikliği gerektirebilir; bazılarının ise ilave çalışmalara veya bağımsız çalışma fırsatlarına ihtiyacı olabilir (Ontario Ministry of Education, 2004b, p. 4).

A key strategy in differentiated instruction is the use of flexible groupings, which allows teachers to assign different tasks to different students, individually or in small groups, based on strengths, interests, learning styles, or readiness.

Students may be grouped by interest, but may also have activities set at different levels of complexity (questioning levels, abstract thinking processes) resulting in varying products that employ students’ preferred learning modality (auditory, visual, or kinesthetic) (Theroux, 2004). It is important to note, however, that the approach does not exclude instruction and activities in which all students are working on the same learning task at the same time, whether individually, in groups, or as a class.

“Readiness” does not refer to the student’s general ability level, but to the current knowledge, understanding, and skill level a student has in relation to a particular sequence of learning.

Differentiating instruction based on student readiness involves knowing where particular students are on the learning continuum, then planning program features and instructional strategies, resources, and supports to meet them where they are and move them along this continuum.

Some students may require remediation or modified expectations; others may need extensions or opportunities for independent study. (Ontario Ministry of Education, 2004b, p. 4)

Farklılaştırılmış öğretim şunları içerir:

  • Alternatif öğretim ve değerlendirme aktiviteler sunmak;
  • Öğrencileri uygun bir seviyede zorlamak;
  • Öğrencilerin ihtiyaçlarını karşılamak için farklı gruplar kurmak.

Farklılaştırılmış öğretim şunları içermez:

  • Sınıftaki her öğrenci için farklı bir şey yapmak;
  • Düzensiz veya disiplinsiz öğrenci aktivitesi;
  • Hiç değişmeyen gruplar kullanmak veya sınıftaki zorlanan öğrencileri izole etmek;
  • Tüm öğrencilerin aynı çalışmaya katıldığı tüm sınıf aktivitelerine hiç yer vermemek (Ontario Ministry of Education, 2004b, p. 1).

Yol gösterici sorular  

  • Sınıfı farklılaştırılmış öğretimi destekleyecek şekilde nasıl hazırlayabilirim?
  • Tüm öğrencilerimin öğrenmesine yardımcı olmak için öğrenme ortamındaki hangi unsurları farklılaştırabilirim? Öğrencilerimin yeni kavramları öğrenme şekillerini nasıl farklılaştırabilirim?
  • Tüm öğrencilerimi düşünmeye sevk etmek için ne tür sorular sorabilirim?
  • Öğrencilerin öğrenme hedeflerini gerçekleştirme konusundaki gelişimlerini her öğrencinin kendi öğrendiklerini göstermesini sağlayacak şekilde değerlendirmek için kullandığım stratejileri ve araçları nasıl farklılaştırabilirim?

Differentiated instruction includes:

  • providing alternative instructional and assessment activities;
  • challenging students at an appropriate level;
  • using a variety of groupings to meet student needs.

Differentiated instruction does not include:

  • doing something different for every student in the class;
  • disorderly or undisciplined student activity;
  • using groups that never change, or isolating struggling students within the class;
  • never engaging in whole-class activities with all students participating in the same endeavour. (Ontario Ministry of Education, 2004b, p. 1)

Guiding questions

  • How can I set up the classroom to support differentiated instruction?
  • What elements of the learning environment can I differentiate to help all of my students learn? How can I differentiate the ways in which I help students learn new concepts?
  • What sorts of questions can I pose in order to stimulate thinking among all of my students?
  • How can I differentiate the strategies and tools I use to assess students’ progress towards their learning goals in a way that enables each student to demonstrate his or her learning?

Sınıftaki uygulamalara yön vermek için kullanılabilecek bir kontrol listesi

İÇERİĞİ FARKLILAŞTIRMA  

  • İçeriği öğrencilerin hazırbulunuşluklarına, ilgilerine, motivasyon gereksinimlerine ve öğrenme stillerine göre çeşitlendirin (farklı zorluk seviyelerinde içerik sunun; öğrencilerin bilgi ve becerilerini arttırmalarını sağlayın, vb.).
  • Gerçekleştirilebilir öğrenme hedefleri oluşturmak için müfredattaki büyük fikirleri belirleyin.
  • Yeni öğrenimi verin ve öğrencilerin yakınsal gelişim alanına (YGA) uygun açık sorular sorun.

SÜRECİ FARKLILAŞTIRMA  

  • Öğrencilerin güçlü yanlarına, öğrenme stili tercihlerine ve hazırbulunuşluklarına uygun çeşitli değerlendirme stratejileri kullanın.
  • Öğrencilerin güçlü yanlarından yararlanmak için çeşitli öğrenme aktiviteleri ve gruplama stratejileri kullanın ve geliştirilmesi gereken alanlarda destek verin.
  • Tüm öğrenme stillerini içeren çeşitli öğretim ve yönetim stratejileri kullanın.
  • Öğrencilere farklılaştırılmış süreçler içeren çeşitli aktiviteler ve projeler arasından seçim yapma fırsatı verin.
  • Öğrencilerin kullanılan farklılaştırılmış stratejilere verdiği tepkiyi izleyin ve gelişmelerini düzenli olarak değerlendirin.
  • Özel eğitim ihtiyacı olan öğrencilerin Bireysel Eğitim Planlarında belirtilen değişiklikleri ve/veya düzenlemeleri yapın.

ÜRÜNÜ FARKLILAŞTIRMA  

  • Çeşitli değerlendirme araçlarıyla başarı verileri toplayın.
  • Öğrencilere çeşitli proje türlerinde ve problem çözme aktivitelerinde yer vererek onların ilgisini çekin.
  • Yaratacakları ürünü ve sunum formatını veya şeklini seçmelerine izin vererek öğrencilerin öğrenme konusundaki güçlü yanlarına dair farkındalığını ve öğrenimlerine sahip çıkma anlayışlarını destekleyin.

Araştırma bulguları öğrencilerin belirli ilgilerini öğrenimlerinin bir parçası haline getirmekle sosyal, duygusal beceriler ile iletişim becerilerinden duyusal ve motor becerilere kadar çeşitli becerilerin gelişmesi arasında kuvvetli bir pozitif ilişki olduğunu göstermektedir. Öğrenme için Evrensel Tasarımın ve farklılaştırılmış öğretimin ortak ilkeleri eğitimciler ve araştırmacılar tarafından gittikçe daha çok desteklenen ve ilgi gören bir öğretim yaklaşımı olan sorgulamaya dayalı öğrenmeyi desteklemektedir (Ontario Ministry of Education, 2010a).

A checklist to guide classroom practice

DIFFERENTIATE CONTENT

  • Vary content (e.g., provide content at different levels of difficulty; enable students to extend knowledge and skills) to suit student readiness, interests, motivational needs, and learning styles.
  • Unpack the big ideas of the curriculum to create achievable learning goals.
  • Introduce new learning and pose open questions as appropriate to the student’s zone of proximal development (ZPD).

DIFFERENTIATE PROCESS

  • Use various assessment strategies to match students’ strengths, learning style preferences, interests, and readiness.
  • Use various types of learning activities and various grouping strategies to draw on students’ strengths and provide support in areas that need improvement.
  • Use a variety of instructional and management strategies that engage all modalities.
  • Provide students with opportunities to choose from an array of activities and projects that involve differentiated processes.
  • Monitor students’ response to the differentiated strategies used, and assess their progress on a regular basis.
  • Provide the accommodations and/or modifications that are specified in the IEPs of students who have special education needs.

DIFFERENTIATE PRODUCT

  • Gather achievement data through various assessment tools.
  • Engage students’ interest by involving them in various different types of projects and problem-solving activities.
  • Foster students’ awareness of their strengths in learning, and their sense of ownership of their learning, by allowing them to choose the products they will create and the formats or modes of presentation they will use.

Research findings show a strong positive relationship between engaging students’ particular interests as part of their learning and subsequent improvements in a wide range of skills – from social, emotional, and communication skills to sensory and fine motor skills. The shared principles of UDL and differentiated instruction support inquiry-based learning, an instructional approach that is gaining increased support and attention from educators and researchers (Ontario Ministry of Education, 2010a).

http://www.edu.gov.on.ca/eng/general/elemsec/speced/LearningforAll2013.pdf

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s