Maker Alanı Nedir?  

Maker alanı insanların kaynak ve bilgi alışverişinde bulunmak, projeler üzerinde çalışmak, ağ oluşturmak ve yapmak üzere bir araya geldikleri fiziksel yerlerdir. Maker alanları kütüphane, toplum merkezi, özel kuruluş veya kampüs gibi yerlerde araçlar ve yer sunmaktadır. Bazı zamanlar uzman danışmanlar bulunabilir ama acemiler sıklıkla diğer kullanıcılardan yardım alırlar.   Maker alanı – bazen hacker alanı da denir- sıklıkla mühendislik, bilgisayar bilimi ve grafik tasarımı gibi alanlarla ilgilidir. Bu kavram, Make dergisi ve tanıttığı Maker Panayırları ile ilişkili teknoloji kaynaklı “maker kültüründen (sen de yap veya kendin yap kültüründen)” ortaya çıkmıştır.  Yaratıcı çalışmalar için bu işbirlikçi stüdyo alanı fikri eğitimde tutmuştur. Kampüste, maker alanı sanat ve bilim çalışmaları için benimsenmekte ve çok disiplinli işbirliği çalışmaları geliştirme anlamında yeni bir enerji doğmaktadır.

What is it?

A makerspace is a physical location where people gather to share resources and knowledge, work on projects, network, and build. Makerspaces provide tools and space in a community environment—a library, community center, private organization, or campus. Expert advisors may be available some of the time, but often novices get help from other users. The makerspace—sometimes referred to as a hackerspace—is often associated with fields such as engineering, computer science, and graphic design. The concept emerges from the technology-driven “maker culture,” associated with Make magazine and the Maker Faires it promotes. This idea of a collaborative studio space for creative endeavors has caught hold in education, where the informal combination of lab, shop, and conference room form a compelling argument for learning through hands-on exploration. On campus, the makerspace is being embraced by the arts as well as the sciences, and a new energy is building around multidisciplinary collaborative efforts.

Maker alanlar nasıl çalışır?

Maker alanlar sıklıkla planlanmamış aktiviteler içindir. Bu derslerden genellikle kredi alınmaz ve kodlama, lehimleme veya ahşap oymacılığı gibi tek bir beceriye odaklanılır. Mukavva, plastik, metal, aletler, ahşap ve pil gibi malzemeler hazır olabilir ve kaynak makinesinden lazerli kesme aletine kadar çeşitli araçlar da bulunabilir. Ancak arduino adlı mikro denetleyiciler ve hızlı prototip yapmak için çok önemli olan 3D yazıcılar gibi belirli malzemeler ve araçlar maker alanlar için simgeseldir.

Proje tasarlamak ve oluşturmak için yer sağlama fikri eğitimde tuttuğu için bu gibi yerler tablolardan şövalelere, doğaçlama sahne setlerinden set üstü ocaklar ve şeker kalıplarına kadar başka malzemelerle de donatılmıştır. Öğrenciler, öğretmenler ve çalışanlar tarafından kullanılan maker alanları bir şeyler kurcalamak, çözümler denemek ve benzer ilgi alanlarına sahip çalışma arkadaşlarından bilgi almak için çalışma yeri sunan gayri resmi, proje odaklı, öz yönlendirmeli öğrenme alanları haline gelmiştir.

How does it work?

Makerspaces are often open for informal, unscheduled activity. These classes are generally not for credit and focus on a single skill, such as coding, soldering, or woodcarving. Supplies such as cardboard, plastic, metal, gears, wood, and batteries may be on hand, and available tools may include anything from a welding machine to a laser cutter. But certain materials and tools are emblematic of makerspaces, such as microcontrollers called arduinos and 3D printers, valuable for fast prototyping.

As the notion of providing space for project design and construction has caught on in education, such places have acquired other accoutrements, from paints and easels and impromptu stage sets to cooktops and candy molds. Used by students, faculty, and staff, makerspaces have become arenas for informal, project-driven, self-directed learning, providing workspace to tinker, try out solutions, and hear input from colleagues with similar interests.

Maker alanlar nereye gidiyor?  

Bir maker alanının başlıca gerekliliklerinden biri katılımcıların bir odaya ve uygulamalı çalışma imkânına sahip oldukları fiziksel bir yer olarak var olmasıdır ama bu ortamlar geliştikçe daha çok sanal katılıma şahit olabiliriz. Video sayesinde uzaklardaki uzmanlardan bilgi alınabilir ve tele operasyon makinelerin uzaktan kullanılmasını sağlayabilir.

Maker alanları kampüslerde yaygınlaştıkça ve halk kütüphanelerinde ve toplum merkezlerinde yerini buldukça etkileri diğer disiplinlere de yansıyacak ve belki bir gün tüm programlarca benimsenecektir. Neticede maker alanları kampüsten kampüse bağlanabilir ve ortak proje çalışmalarını teşvik edebilir. Somut projeler üretmek için bu stüdyoları kullanan öğrenciler ilgi alanlarına göre yaptıkları çalışmaları geleceğin işverenlerine sunabilirler. Eğitim değerlendirmesi geliştikçe, maker alanlarında yapılan proje çalışmaları bir gün daha geleneksel okul çalışmaları yerine üniversite kredisi olarak kabul edilebilir ve değerlendirilebilir.

Where is it going?

One key demand of a makerspace is that it exists as a physical location where participants have room and opportunity for hands-on work, but as these environments evolve, we may see more virtual participation. Video may invite input from remote experts, and teleoperation may enable manipulation of machinery from afar.

As makerspaces have become more common on campuses and have found their place in public libraries and community centers, their influence has spread to other disciplines and may one day be embraced across the curriculum. Eventually makerspaces may become linked from campus to campus, encouraging joint project collaboration. Students who use these studios to create tangible portfolio pieces may find their work of interest to future employers. As education assessment evolves, the project work done in makerspaces may one day be accepted and reviewed for college credit in lieu of more conventional coursework.

Öğretime ve öğrenmeye etkileri nelerdir?  

Maker alanları öğrencilerin sadece tasarladıkları değil, aynı zamanda tanımladıkları projeleri sahiplenirken kendi öğrenimlerinin kontrolünü ele almalarını sağlar. Aynı zamanda, öğrenciler çoğu zaman gelişen teknolojileri de uygulamalı olarak kullanırlar ve projenin tamamlanmasını sağlayan deneyim türüyle de tanışmış olurlar.

What are the implications for teaching and learning?

Makerspaces allow students to take control of their own learning as they take ownership of projects they have not just designed but defined. At the same time, students often appreciate the hands-on use of emerging technologies and a comfortable acquaintance with the kind of experimentation that leads to a completed project.

Maker alanları kim yapıyor?  

Maker alanı ilk önce güçlü bir öğrenme gücü olarak akademik olmayan toplulukta ortaya çıkmıştır. Yüksekokullar ve üniversiteler bir öğrenme fırsatı olarak maker alanların önemini hızla fark etmiş ve Mary Washington Üniversitesi’ndeki ThinkerLab, Rutgers Üniversitesi’ndeki Headquarters ve Stanford Üniversitesi’ndeki FabLab gibi uygulamalar hayata geçirilmiştir.

Case Western Reserve Üniversitesi’ndeki ThinkBox buluş merkezi o kadar önemli görülmektedir ki yakında 50,000 metrekarelik yedi katlı bir binaya taşınacaktır. Bu alanların hepsi benzer şekilde faaliyet göstermektedir. Örneğin, Wheaton College’daki WHALE Lab (Wheaton Otonom Öğrenme Laboratuvarı) öğrencilerin nakış işlediği, lehim yaptığı, kaynak yaptığı, heykel yaptığı ve yaratıcı projeler ürettiği disiplinlerarası bir maker alanıdır.

Who’s doing it?

The makerspace emerged initially as a powerful learning force in the nonacademic community. Colleges and universities have been quick to recognize the value of the makerspace as a learning opportunity, with such options as the ThinkLab at the University of Mary Washington, Headquarters at Rutgers University, and the FabLab at Stanford University.

At Case Western Reserve University, the current ThinkBox invention center is seen as so important that it will soon expand to a seven-story building with 50,000 square feet of space. All these spaces function similarly. At Wheaton College, for example, the WHALE Lab (Wheaton Autonomous Learning Lab) is an interdisciplinary makerspace where students embroider, solder, weld, sculpt, or otherwise design and manufacture creative projects.

Neden önemli?  

Maker alanları öz yönlendirmeli öğrenme bölgeleridir. Uygulamalı yapıları, icadı destekleyen araçlarla ve hammaddelerle bir araya gelince bir şeyler denemek isteyenler için en iyi atölyeyi ve en iyi yaparak öğrenenler için de mükemmel bir eğitim alanı teşkil etmektedir. Bu tesislerdeki mucitler arasındaki etkileşim takım çalışmaları ve akran desteği, tavsiyesi ve yardımı için mükemmel olan çok işbirlikçi öğrenme dinamiğini desteklemektedir.

Why is it significant?

Makerspaces are zones of self-directed learning. Their hands-on character, coupled with the tools and raw materials that support invention, provide the ultimate workshop for the tinkerer and the perfect educational space for individuals who learn best by doing. Interaction among inventors at these facilities fosters a highly collaborative learning dynamic that is excellent for team efforts and for peer support, advice, and assistance.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s