Proje Tabanlı Öğrenme İle Tasarım Odaklı Düşünme Arasındaki Fark Nedir?

 

What’s The Dıfference Between Pbl And Desıgn Thınkıng?

Son üç yıldır arkadaşlarım ve ben bir yanda eğitimciler ve diğer yanda da eğitim dışı kuruluşlarla – medya grupları, teknoloji kuruluşları, moda şirketleri, BM, siyasi partiler…- birlikte belli bir yenilik süreci üzerinde çalışıyoruz. Tasarım odaklı düşünme süreci.

Yaratıcı devlet kuruluşları veya siyasi kuruluşlarla çalıştığımızda yaklaşımımız yaptıkları işin mantıksal bir uzantısı, belli bir zorluğun daha kapsamlı ele alınmasını sağlayan bir yapı.

For much of the past three years my colleagues and I been working through a specific innovation process with educators on the one hand, and non-education organisations on the other: media groups, technology startups, fashion companies, the UN, political parties… The process is design thinking.

When we work with creative, government or political organisations, the approach is a logical extension of what they’re doing, a welcome structure through which to explore a wider scope of a given challenge.

Okullarla çalışırken Tasarım Odaklı Düşünme sürecini alıyoruz ve araştırmalara göre öğrenimi iyi yapan şeylerle birleştiriyoruz. Bununla birlikte, öğretmenlerin tasarım odaklı düşünmenin öğrenme sürecine ne katabileceğine dair düşüncelerinde sıkça karşımıza çıkan bir terim vardır: proje tabanlı öğrenme.  “Bu proje tabanlı öğrenme”; “Bu Vaka Tabanlı Öğrenmenin aynısı.” Tasarım odaklı düşünmeye yakın ama bu modelin aynısı olmayan bir modeli anlamak uygulamayı zenginleştirebilecek farklılıkları ve ilave unsurları fark etmeyi zorlaştırmaktadır.

When we work with schools, we’re taking the Design Thinking process and marrying it with what we know from research about what makes great learning. However, there’s a piece of vocabulary that often gets in the teachers’ way of seeing what design thinking might bring to the learning process: PBL, or project-based learning. “It’s just PBL”; “This is the same as CBL”: the understanding of a model which is close, but not quite the same to design thinking, makes it harder to spot the differences and additional elements that could help enrichen practice.

Peki, proje tabanlı öğrenmeyle tasarım odaklı düşünme arasındaki başlıca farklılıklar nelerdir?

So what are the key differences between  PBL and  design thinking?

Bir proje tabanlı öğrenme projesi nispeten daha dar bir konuyu dar bir temel soruyla ele almaktadır.

Tümünde olmasa da gördüğüm birçok proje tabanlı öğrenme projesinde proje çoğu zaman programın kontrol noktaları gibi görünen veya öğrenimi önceden belirlenmiş belli bir yoldan akıtan temel soruyla/sorularla tanımlanmaktadır. Birçoğunda, öğrenci grupları aktiviteleri tanımlıdır (film ekibi, araştırmacılar, sunumcular, etkinlik düzenleyiciler).

Tasarım Odaklı Düşünmede amaç, olası daha kapsamlı alanı/alanları daha uzun süre araştırmak, öğrencilerin araştırma yaparken kullanabilecekleri yarım düzine veya daha fazla olası sorgulama başlığı sunmaktır. Temel soru/sorular sürece çok daha sonra girmektedir (sürecin yarısında, sentez aşamasında) ve…

A PBL project tends to explore a relatively narrow subject area, with a narrow essential question

In many, if not most PBL, projects I’ve seen, the project is defined by the essential question(s), which often sound like curricular checkpoints, or which funnel learning down a particular pre-defined path. In many, the groupings of students and their activities are defined (the film crew, the researchers, the presentation-makers, the event organisers).

In Design Thinking, the goal is to explore the widest possible area(s) for longer, to offer a good half-dozen or more potential lines of enquiry that students might end up exploring. The essential question(s) come much later in the process (as much as half-way through, in the synthesis stage) and…

Tasarım Odaklı Düşünmede temel soruyu/soruları öğretmen değil, öğrenciler yazar.

Proje Tabanlı Öğrenmede, öğretmen büyük bir çalışma potansiyeli olan alanı alıp bu alanı yönetilebilir bir proje sorusuna indirgeyerek öğrenimin birçoğunu öğrenci için yapar. Öğretmen çoğu zaman öğrenenlere iki veya üç temel soruyla bir müşterinin bir tasarım firmasına bilgi vermesi gibi bilgi verir.

Tasarım Odaklı Düşünmede ise, öğretmen soru sormaktan kaçınır ve bir çalışma alanı açan, çalışma alanını daraltmayan ve merak uyandıran bir ifade anlamında kullandığımız üretici bir konu ileri sürer. Bu araştırmadaki sorular öğrencilerin daha ayrıntılı inceleyecekleri, çözüm önerileri sunacakları veya sunum yapacakları sorular olacaktır.

In Design Thinking, the students, not the teacher, write the essential question(s)

In PBL, the teacher does a lot of the learning for the student: taking a large potential area of study and narrowing it down into a manageable project question. The teacher often delivers a “brief” for learners through two or three essential questions, much in the same way as a client delivers a brief to a design firm.

In Design Thinking, the teacher avoids asking a question at all, and comes up with what we call a generative topic, a curiosity-mongering statement that opens up an area of study, doesn’t narrow it down. The questions that come from this investigation are the ones that students will go on to look at in more detail, come with ideas around solving or presenting.

Aslında, eğitimci ön bilgi veriyorsa geleneksel bir proje tabanlı öğrenme yaklaşımıyla derin bir tasarım odaklı düşünme arasında az fark vardır.

There’s little difference, in fact, between a traditional project-based learning experience and a deep design thinking experience if the educator is giving a brief.

Eğitimcilerle yaptığımız çalışmaların büyük kısmı öğrencilerin daha üst düzey sorgulama becerilerinin nasıl geliştirilebileceği üzerinedir.

A large part of our work with educators is working on how to develop higher order questioning skills in students

Proje Tabanlı Öğrenmede öğrencilerin ne üreteceği fikri çoğunlukla öğretmen tarafından belirlenir.

Tasarım Odaklı Düşünmede öğrenciler prototiplerinin nasıl olacağını kendi tercihlerine göre belirlerler. Öğrenme amaçlı prototip veya ürün fikirleri proje tabanlı öğrenme projelerinde çoğunlukla önceden belirlenir (“bir film çekeceksiniz” veya “multimedya ve metin kullanabileceksiniz” gibi).

Tasarım Odaklı Düşünmede bir fikri göstermek için hangi aracın kullanılacağı kararı tamamen öğrenciye aittir ve bu karar sürecin ilerleyen kısmında, araştırma yaptıkları konu hakkında daha çok bilgi sahibi oldukları zaman verilir.

The ideas of what students will produce in PBL are often set by the teacher.

In Design Thinking students make the choice about what their prototype will be. Prototype or product ideas for learning are often set in advance in a PBL project (“you will produce a film”, or “you will be able to use multimedia and text”).

In Design Thinking the decision about which medium to use to show an idea lies entirely with the students, and again comes later in the process, when they know more about the initial exploratory topic.

Tasarımla Anlamada öğretmen nihai başarı görüntüsüne karar verir ve bu noktadan geri gelerek öğrenimi nihai hedefe doğru tasarlar.

UbD involves the educator deciding on a final view of success and working back from that, designing learning towards the final goal.

http://edu.blogs.com/edublogs/2012/08/whats-the-difference-between-pbl-and-design-thinking.html

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s