Bloom ve Yeniden Düzenlenmiş Taksonomi (2001)

1956 yılında, Benjamin Bloom çalışma arkadaşları Max Englehart, Edward Furst, Walter Hill ve David Krathwohl ile birlikte eğitim hedeflerini kategorilere ayıran bir çerçeve yayınladı: Eğitim Hedefleri Taksonomisi. Daha çok Bloom Taksonomisi olarak bilinen bu çerçeve, nesillerce k-12 öğretmenleri ve üniversitelerdeki öğretim üyeleri tarafından öğretim maksadıyla kullanılmıştır.

In 1956, Benjamin Bloom with collaborators Max Englehart, Edward Furst, Walter Hill, and David Krathwohl published a framework for categorizing educational goals: Taxonomy of Educational Objectives. Familiarly known as Bloom’s Taxonomy, this framework has been applied by generations of K-12 teachers and college instructors in their teaching.

Bloom ve arkadaşları tarafından hazırlanan çerçeve altı ana kategoriden oluşmaktadır: Bilgi, Kavrama, Uygulama, Analiz, Sentez ve Değerlendirme. Bilgiden sonraki kategoriler “beceriler ve yetenekler” olarak sunulmuştur çünkü bilginin bu becerileri ve yetenekleri uygulamaya koymak için gereken önkoşul olduğu düşünülmektedir.

Her bir kategorinin, hepsi basitten karmaşığa ve somuttan soyuta doğru devam eden alt kategorileri olmasına rağmen, taksonomi altı ana kategoriyle hatırlanmaktadır.

The framework elaborated by Bloom and his collaborators consisted of six major categories: Knowledge, Comprehension, Application, Analysis, Synthesis, and Evaluation. The categories after Knowledge were presented as “skills and abilities,” with the understanding that knowledge was the necessary precondition for putting these skills and abilities into practice.

While each category contained subcategories, all lying along a continuum from simple to complex and concrete to abstract, the taxonomy is popularly remembered according to the six main categories.

Orijinal Taksonomi (1956)

İşte yazarın bu ana kategorilere dair Eğitim Hedefleri Taksonomisinden alınan kısa açıklamaları:

Bilgi “detayların ve genellerin hatırlanmasını, yöntemlerin ve süreçlerin hatırlanmasını veya bir örüntünün, yapının veya ortamın hatırlanmasını içermektedir.”

Kavrama “bireyin aktarılan şeyi bildiği ve aktarılan materyali veya fikri başka bir materyalle ilişkilendirmeye veya bu materyalin tüm etkilerini görmeye gerek duymadan bildiği anlama türünü ifade etmektedir.”

Uygulama “belirli ve somut durumlarda soyutlamaların kullanılmasını” ifade etmektedir.

Analiz “bir iletişimin kendisini oluşturan unsulara veya parçalara fikirlerin göreli hiyerarşisinin açık olduğu ve/veya fikirler arasındaki ifade edilen ilişkilerin açıklığa kavuşturulduğu bir şekilde ayrılmasını” ifade etmektedir.

Sentez “unsurların ve parçaların bir bütün oluşturacak şekilde bir araya getirilmesini” içermektedir.

Değerlendirme “materyalin ve yöntemlerin değerini belirli hedeflere göre değerlendirmeyi” sağlamaktadır.

The Original Taxonomy (1956)

Here are the authors’ brief explanations of these main categories in from the appendix of Taxonomy of Educational Objectives:

Knowledge “involves the recall of specifics and universals, the recall of methods and processes, or the recall of a pattern, structure, or setting.”

Comprehension “refers to a type of understanding or apprehension such that the individual knows what is being communicated and can make use of the material or idea being communicated without necessarily relating it to other material or seeing its fullest implications.”

Application refers to the “use of abstractions in particular and concrete situations.”

Analysis represents the “breakdown of a communication into its constituent elements or parts such that the relative hierarchy of ideas is made clear and/or the relations between ideas expressed are made explicit.”

Synthesis involves the “putting together of elements and parts so as to form a whole.”

Evaluation engenders “judgments about the value of material and methods for given purposes.”

Yeniden Düzenlenmiş Taksonomi (2001)

2001 yılında bir grup bilişsel psikolog, müfredat kuramcısı ve öğretim araştırmacısı ile test ve değerlendirme uzmanı Bloom Taksonomisinin yeniden düzenlenmiş halini Öğretme, Öğrenme ve Değerlendirme Taksonomisi adıyla yayınlamıştır.

Bu başlık dikkati (Bloom’un orijinal başlığındaki) “eğitim hedeflerinin” durgun kavramından uzaklaştırmakta ve sınıflandırmanın daha dinamik bir şekilde kavramsallaştırılmasına çekmektedir. Yeniden düzenlenen taksonominin yazarları kategorilerini ve alt kategorilerini fiilimsilerle adlandırarak (orijinal taksonomideki isimler yerine) bu dinamizmin altını çizmektedir.

Bu “eylem sözcükleri” düşünenlerin bilgiyle karşılaştığı ve çalıştığı bilişsel süreçleri tanımlamaktadır:

  • Hatırlama: Tanımak, Hatırlamak
  • Anlama: Yorumlamak, Örneklendirmek, Sınıflandırmak, Özetlemek, Çıkarım Yapmak, Karşılaştırmak, Açıklamak
  • Uygulama: Yapmak, Uygulamak
  • Analiz Etme: Farklılaştırmak, Düzenlemek, Atfetmek
  • Değerlendirme: Kontrol Etmek, Eleştirmek
  • Yaratma: Üretmek, Planlamak, Yetiştirmek

The Revised Taxonomy (2001)

A group of cognitive psychologists, curriculum theorists and instructional researchers, and testing and assessment specialists published in 2001 a revision of Bloom’s Taxonomy with the title A Taxonomy for Teaching, Learning, and Assessment.

This title draws attention away from the somewhat static notion of “educational objectives” (in Bloom’s original title) and points to a more dynamic conception of classification. The authors of the revised taxonomy underscore this dynamism, using verbs and gerunds to label their categories and subcategories (rather than the nouns of the original taxonomy).

These “action words” describe the cognitive processes by which thinkers encounter and work with knowledge:

  • Remember: Recognizing, Recalling
  • Understand: Interpreting, Exemplifying, Classifying, Summarizing, Inferring, Comparing, Explaining
  • Apply: Executing, Implementing
  • Analyze: Differentiating, Organizing, Attributing
  • Evaluate: Checking, Critiquing
  • Create: Generating, Planning, Producing

Yeniden düzenlenen taksonomide bilgi bu altı bilişsel sürecin temelidir ancak taksonominin yazarları kullanılan bilgi türleri için de ayrı bir taksonomi geliştirmişlerdir:

  • Olgusal Bilgi: Terminoloji Bilgisi, Spesifik ayrıntıları ve unsurları bilme

 

  • Kavramsal Bilgi: Sınıflandırmalar ve kategoriler bilgisi, İlkeler ve genellemeler bilgisi, Teoriler, modeller ve yapılar bilgisi

 

  • Yöntem Bilgisi: Konuya özgü becerileri ve algoritmaları bilme, Konuya özgü teknikleri ve yöntemleri bilme, Uygun yöntemleri ne zaman kullanacağını belirleme, kriterlerini bilme

 

  • Üstbilişsel Bilgi: Stratejik Bilgi, Uygun bağlamsal ve koşula bağlı bilgi gibi bilişsel görevleri bilme, kendini bilme

In the revised taxonomy, knowledge is at the basis of these six cognitive processes, but its authors created a separate taxonomy of the types of knowledge used in cognition:

  • Factual Knowledge: Knowledge of terminology, Knowledge of specific details and elements

 

  • Conceptual Knowledge: Knowledge of classifications and categories, Knowledge of principles and generalizations, Knowledge of theories, models, and structures

 

  • Procedural Knowledge: Knowledge of subject-specific skills and algorithms, Knowledge of subject-specific techniques and methods, Knowledge of criteria for determining when to use appropriate procedures

 

  • Metacognitive Knowledge: Strategic Knowledge, Knowledge about cognitive tasks, including appropriate contextual and conditional knowledge, Self-knowledge

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s