Yaratıcılığı YARATICI SÜREÇ İÇİN ZAMAN vererek öğretme

 

AKIL ÖDEVİ verin
Bir ressam olarak, sonraki projelere çok kafa yoruyorum – bazen projeyi yapmadan aylar veya yıllar önce başlıyorum düşünmeye. Benim için, biraz taslak çizmek konuya oadaklanmak ve süreci başlatmak için iyi bir yol. Ayrıca, bu beyin çalışmasının çoğu bilinçdışı gerçekleşiyor. Aklım arka planda bir şeylere çalışıyor olabilir. Günlük deneyimin her bölümünün bir sanat projesi potansiyeli vardır. Bu tür bir ev ödevi çalışma değildir. Gerçekten çalışmaya başladığımda, -bazıları kayıtlı, bazıları ise bilmeden- pek çok yeni içgörü kazanmış olurum. Bir sanatçı olarak, sadece bir bilgi işçisi değilim, bir akıl işçisiyim de. Yaptığım şey sadece bildiğim değil, bildiğimle yapabildiğimdir.

Akıl eğitimi ve yaratıcılık eğitimi derslerinin sıralamasını düzenlerken ilerideki dersler için düşünmeyi, bakmayı, daha çok taslak çizmeyi, hayal etmeyi ve fikir geliştirmeyi destekleyen ön hazırlık, tartışmalar, sorular ve taslak çizme derslerini ritüelleştirmenin ve bunlara odaklanmanın yolları var mı? Beklenmedik anlarda akla gelen resim fikirlerini kaydetmeyi desteklemenin ve ödüllendirmenin yolları var mı? Stüdyomdan çıkınca, uygulamalı çalışmam bölünüyor. Tıkandığım için bile çıkabilirim ama aklım çalışmaya devam ediyor – ödevim aklımın bana bir sonraki hamleyi söyleyeceği beklentisiyle devam ediyor. İyi öğretmenler öğrencilerini sınıftan çıktıkları zaman akılları bir iş olmayan ödeve hazır olacak şekilde yetiştirirler. Beklenmedik zamanlarda fikirler edinmeyi beklerler. Bu, geleneksel anlamda bir iş olmayan bir ödevdir. İyi öğretmenler bilinçaltı aklın, hayal gücünün ve yaratıcı düşünme alışkanlıklarının gerçeküstü güçlerini anlarlar.

Yaratıcı süreç hazırlık, tasarlama, içgörü, derinlemesine düşünme ve değerlendirme içerir.  Hazırlık, tasarlama ve içgörü içeren sınıfların aynı anda iki veya üç projeyi dengelemeleri gerekebilir. Hayalleri ve hayal gücünü harekete geçiren sınıf ritüelleri ve kavram soruları nelerdir? Ben hızlıca esinlensinler diye başka resim örnekleri göstermek ve özgönderimsel düşünmenin yerine geçecek bilgi vermek gibi kısa yollara sıklıkla başvuruyorum. Peki ama sanatsal zorlukları öğencilere kendi fikirlerini geliştirme ve ifade etme cesareti verecek şekillerde tanımlamanın yolları nelerdir?

Bu zaman alır. Alıştırma oturumları, tartışma oturumu ve liste yapma ritüelleri anlamına gelir. Öğrencilerin odaklanmasını ve düşünmesini sağlamak için gerçekten üretmeye başlamadan günler veya haftalar önce zaman ayırmak anlamına gelir. Öğrencilerin aklını üretim başladığında masaya sezgilerini koymalarına yardımcı olacak bilinçaltı tasarlama ödevini yapmaya programlamak anlamına gelir. Ödevin en çok sorumluluk ritüelleri geliştirdiğimiz ve başarıları ödüllendireceğimizi açıkladığımız zaman işe yaradığını biliyoruz. Öğrencileri kaydedilip sınıfa getirilen ve yaratıcı çalışmalarına ilham veren bilinçdışı fikirlerin delillerini gösterdiklerinde takdir etmeye yönelik sınıf ritüelleri nelerdir? Kendi yaratıcı fikirlerimizin kaynağını aramak için ders saatini ne sıklıkla kullanıyoruz?

YARATICI ÖĞRETİM OLARAK KENDİNİ DEĞERLENDİRME?
Bir öğretmen olarak, “o derslerden birini daha” ne kadar sıklıkla işliyorum? Bunu hala öğretmeyi öğreniyorum diyerek haklı çıkarabilir miyim? Yaratıcı bir öğretmen olarak, bir dersin veya ünitenin sonuçlarını incelemek benim sorumluluğum. Sonuçları incelerken, dersin başka hangi şekillerde işlenebileceğini düşünmek benim sorumluluğum. Benzer bir üniteyi belki bir daha bir yıl sonra işleyeceğim, ne değiştirilmesi gerektiğini hatırlayacak mıyım? Öğrencilerin bilinçaltı akıllarının ödevlerine daha erken başlamasını sağlamak için bundan daha erken bahsetmeye başlamam gerektiğini hatırlayacak mıyım? Yaratıcı bir öğretmenin bir sonraki sene için fikirlerini kaydedebileceği iyi bir sisteme ihtiyacı var mıdır? Bunu kolaylaştırdığı için bilgisayarlara minnettarım.

Birkaç sene bölgemizdeki devlet okullarındaki en iyi resim öğretmenlerinden bazılarını gözlemlemeleri gereken üniversiteli resim öğrencilerim vardı. Öğrencilerim gözlemlerini günlük olarak kaydediyordu. Çok etkileyici yöntemler görmelerine rağmen, notlarında ve fikirlerinde benzer bir dersi işlemenin alternatif yollarına da yer vermelerini istedim. Notlarında gözlemledikleri dersi “başka bir şekilde” işlemenin artılarına ve eksilerine ve biraz eleştirel düşünceye de yer vermelerini istedim. Stajyer öğretmenler için model öğretmenleri taklit ederek öğrenmek oldukça kolaydır. Bununla birlikte, yaratıcı öğretmenler rol modellerini taklit etmenin ötesine geçerler. Hocalarını geçerler. Bunu kendi öğretimlerini eleştirel bir gözle incelemek için yaparlar – ne olduğunu dikkatle izleyip sonra denemek için alternatif şeyler arayarak.

Yaratıcı öğetmenler hatalar yaparlar ama hataları gidermenin yollarını da ararlar. Ne zaman bir şey deneseler, çıktıları incelerler ve çıktıları iyileştirmenin yollarını düşünmeye başlarlar. Yaratıcı bir öğetmen değilsem, bu hata yapmadığımı düşünmemden kaynaklanıyor olabilir. Bana nasıl öğretildiyse öyle öğrettiğimi biliyorumdur. Taklit etme içgüdüm iyi olduğumu söylüyordur. Bazı kötü çıktıları kabul edebilirm ama yaratıcı olmayan aklımla kötü çıktılar için öğrencilerimi suçlarım. Ben şöyle diyorum: “Hiç kimse bir sınıftaki tüm öğrencilere doğru bir şekilde öğretemez ve motivasyonu olmayan veya ‘zihinsel olarak zorlanan’ bir öğrenciden kesinlikle ben sorumlu tutulmamalıyım. Öğrenciler de kendi üzerine düşeni yapmak zorundalar.” Öğretimimde değiştirilmesi gerekenler için bahaneler uydurursam, yaratıcı bir öğretmen olmam. Diğer yandan, yeni alternatif yollar arama alışkanlığım varsa, yaratıcı bir öğretmen olabilirim.
Ne yazık ki, çalışmalar birçok okul yöneticisinin çok yaratıcı öğretmenleri en iyi öğretmenleri olarak değerlendirmediklerini göstermektedir. Yaratıcı olma eğilimiyle birlikte, bu öğretmenler daha az tahmin edilebilir olabilirler ve belki bazı durumlarda okul politikalarından daha az sorumlu olabilirler. Yaratıcı insanlar sadece daha akıcı ve esnek değildir. Aynı zamanda, daha şüphecidirler ve otoriteye daha az itaat edebilirler. Daha fevri, daha atılgan, daha cesur olabilirler ve bazı sosyal becerileri eksik olabilir. Bu yüzden, herkesin yaratıcı gayretlerimizi kişisel kusurlarımızı gördükleri kadar çok takdir etmeyeceğine hazırlıklı olmalıyız. Ne kadar çok yaratıcıysak, iyi iletişimciler ve nazik mesai arkadaşları olmak bizim için o kadar önemlidir.

 

Teach creativity by giving TIME FOR THE CREATIVE PROCESS 


Assign HOMEWORK OF THE MIND

As an artist I spend lots of time contemplating next projects – sometimes months or years before doing the project. For me, some sketching is a good way to focus the issues and get this process started. Additionally, much of this brain work seems to be subliminal. My mind can be working on things behind the scenes. Every part of daily experience has potential for an art project. This kind of homework is no work. When I actually start working I have a gathered lots of new insights – some recorded and some without knowing it. As an artist, I am not merely a knowledge worker, but a mind worker. It is not merely what I know, it is what I can now do with what I know.

In organizing the sequence of mind training and creativity training lessons, are there ways to ritualize and focus advance preparation, discussions, questions, and sketching sessions that promote thinking, looking, more sketching, dreaming, and idea development for lessons that are coming in the future. Are there ways to encourage and reward the keeping track of art ideas that come to mind at unexpected times? When I leave my studio my hands-on work is interrupted. I may even leave because I am experiencing a block, but my mind keeps working – my homework is continuing with the expectation that my mind will inform me of the next move. Good teachers prepare their students so that when their students leave the classroom their minds are prepared for homework that is no work. They expect to get ideas at unexpected times. This is homework that is no work in the traditional sense. Good teachers understand the surreal powers of subconscious minds, of imagination, and of creative thinking habits.

The creative process includes preparation, incubation, insight, elaboration, and evaluation. Classrooms that include preparation, incubation, and insight might need to juggle two or three projects at once. What are the class rituals and concept questions that get the wheels turning so that dreams and imaginations are ignited. I have often been tempted to use shortcuts such as showing examples of other art to get quick inspiration and information as a substitute for relevant self-referential thinking. But what are the ways to define artistic challenges in ways that to give the students the courage to develop and express their own ideas?

This takes time. It means practice sessions, question session, and list making rituals. This means setting aside time that is days or weeks in advance of the actual production to get students focused and thinking. It means programming their minds to do the subconscious incubation homework that helps bring insight to the table when the production starts. We know that homework works best when we develop rituals of accountability and when we make a point of rewarding successes. What are the classroom rituals that give credit and honor to the students when they show evidence of subliminal ideas that have been recorded and brought to class and infused in their creative work? How often do we take class time to investigate the sources of our own creative ideas?

SELF ASSESSMENT AS CREATIVE TEACHING?
As a teacher, how often do I teach “another one of those” lessons?  Can I justify it because I am still learning how to teach?  As a creative teacher, it is my responsibility to review the results of a lesson or a unit.  As I assess the results, it is my responsibility to imagine other ways the lesson could have been taught.  It may be a year before I teach a similar unit again, will I remember what needs to be changed?   Will I remember to start mentioning it sooner so that my students’ subconscious minds start their homework sooner? A creative teacher needs a good system to record ideas for next year?  I am thankful for computers to make this easier.

For a number of years I had college art students who were required to observe some of the best art teachers in the public schools in our area.  My students had to journal their observations.  Even though they saw very impressive methods, I required that their notes and ideas include alternative ways of teaching a similar lesson.  Also, their journal must include some critical thinking about the pros and cons of  “another way” of teaching what they observe.  It is fairly easy for apprentice teachers to learn by imitating their model teachers.  However, creative teachers go beyond imitating their role models.  They go beyond their mentors. They do this by virtue of critical review of their own teaching – by carefully reviewing what happens and then searching for alternative things to try.

Creative teachers make mistakes, but they also search for ways to overcome mistakes.  Each time they try something, they review the outcomes and try to imagine ways to make improvements.  If I am an uncreative teacher, it may be because I do not feel that I make mistakes. I know I am teaching in the same way I was taught. My instinct to imitate says I am doing okay. I may admit to some bad outcomes, but in my uncreative mind I blame my students for the bad outcomes.  I say, “Nobody can teach correctly for every student in a class and certainly I should not be held responsible for an unmotivated or ‘mentally challenged’ student.  Students have to do their part.”  If I tend to make excuses for what should be changed in my teaching, I will not be a creative teacher. On the other hand, if I have a habit of looking for new alternative methods, I am likely to be a creative teacher.
Unfortunately, studies show that many school administrators do not rate highly creative teachers as their best teachers.  Along with the propensity to be creative, these teachers may be less predictable, and maybe in some cases be less amenable to school policies.  Creative people are not only more fluent and flexible.  They are also more skeptical and may be less respectful of authority. They may be more impulsive, more brash, more daring, and may be lacking in some social skills.  From this, we need to be warned that not everybody will appreciate our creative efforts so much that they will overlook our personality faults. The more creative we are, the more important it is for us to be good communicators and graceful colleagues.

Marvin Bartel, Ed.D. June 2, 2014

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s