Yaratıcılığı Öğretirken Özgürlük Ne Zaman Kötü Bir Fikirdir?

 

Şaşırtıcı bir şekilde, en az yaratıcı çalışmaların bir öğretmen yönergeleri verip “Bu ders istediğiniz konuda çalışabilirsiniz” veya “Bu ders istediğiniz araçlarla çalışabilirsiniz” dediğinde ortaya çıktığını görüyorum. Çalışmaları daha yaratıcı görünen öğrencilerde bile, öğrenciyi tanıyorsam, yaptığı çalışmanın daha önce yaptığı başarılı çalışmanın sadece tekrarı gibi olduğunu görüyorum. Doğamız gereği alışkanlık varlıklarıyız. Doğal öğrenme şeklimiz taklit ederek öğrenme.  Öğrenciler kendi başarılarını ve akranlarını taklit ederler. İstediğimizi yapmamıza izin verildiğinde, önceden zevkli ve/veya başarılı bulduğumuz şeye dönme eğilimindeyizdir. Bu benim sanat eserlerinden “bir diğeri” dediğim şey anlamına gelmektedir. Üzücü olduğu kadar, işin en kötü tarafı yaratıcılık sürecinin öğrenilmemesidir.

Kısıtlamalar yaratıcılık gerektirecek şekilde tasarlanabilir. Bir ödevin gereklilikleri yeni çözümler bulmaya zorlayan kısıtlamalardır. Kişinin çalışmasına izin verilen alanı kısıtlarlar ve böylece bir probleme veya konuya odaklanmayı kolaylaştırırlar. Sanatçıların nasıl fikir ürettiklerine bakarak bazı faydalı öğretim stratejileri bulabiliriz. Ya her proje, ödev, görev, vs. en az bir şey kasıtlı olarak değiştirilene kadar hiçbir şeyin tekrarlanmasına izin verilmeme anlayışıyla sınırlı olsaydı.

Birçok sanatçı “çalışma alışkanlıklarını değiştirme” adlı bir strateji kullanmaktadır. Sanatçılar her şeyin fazla ve aşina olduğunu düşünmeye başlayınca yeni bir fikri su yüzüne çıkarabilirler. Bir sanatçı işin sıralamasını tersine çevirebilir, ölçüleri değiştirebilir, çalışmada belirli bir ortak bileşenin veya ortak çözümün yer almasını yasaklayabilir. Sıralamayı tersine çevirmek pozitif ana fikre renk eklemeden önce negatif alanı renklendirmek şeklinde olabilir. Benim öğretmen olarak görevim, taklit ve mevcut duruma uymaktan ziyade hayal gücü ve yaratıcılıkla sonuçlanmaya daha uygun strateji ve düşünme alışkanlıkları türlerini teşvik etmek ve ödüllendirmektir.

Öğrencilerim çeşitli yaratıcılık stratejileri uygulamayı öğrenmekten sorumludur. Öğrencilerim strateji değiştirirken bazı tercihlerde bulunma ve bazı riskleri alma özgürlüğüne sahip olmayı beklemelidir. Yaratıcı problem bulma ve çözme alıştırması yapmaya ihtiyaçları vardır. Bununla birlikte, öğrencilere öz farkındalık kazandıracak sorular da sorabilirim. Öğrenci yaratıcılığını besleyecek yaratıcı yollara başvurabilirim.  Öğrencilerin kafası karıştığı zaman müdahale edip bilinen veya beklenen bir çözüm önermeyi çok kolay buluyorum. Bu iyi olmayabilir. Çok fazla sayıda öğrenci öğretmenin önerisini beklemeyi hızla öğrenir. Bir öğretmen olarak, öğrencilere deney yapma yollarının listesini, vb. hatırlatabileceğimi düşünüyorum ama nihai çözümleri söylememeliyim. Sadece denemeleri için çözüm stratejileri önerirken bile, öğrenciler hala bir tercih yapmak durumunda kalsınlar diye birden fazla seçenek sunmaya çalışıyorum.

Başarılarını ve başarısızlıklarını sahiplenmeleri gerekmektedir. Yani, öğrencilerin hata yapmalarıma izin vermem gerek. Onları beklenmeyen çıktılardan yaratıcı olasılıklar elde etmek için kullanılan stratejileri öğrenmeye teşvik etmem gerek. Hatalar ve beklenmedik çıktılar yaratıcı düşüncemize birer armağan olarak görülmelidir. Başka türlü keşfedilemeyecek fikirleri bulmak için kullanılan bir stratejiyi temsil etmektedirler.

Önemli görünen şeyler hakkında seçim yapmak için otonom olmaları gerekmektedir. Öğrenci seçimleri ve sahiplenmesi olmadan, öğrencinin yaratıcı olma motivasyonu kaybolur. Aşırı yönlendirilen öğrenciler bazı dışsal ödüller için kendilerine söyleneni yapmak zorundaymış gibi hissederler ama sıkılırlar ve çoğu zaman süreçten nefret ederler. Şaşırtıcı öneriyi sunmak öğretmenin görevi değildir, ilham verici bir fikir gibi göründüğünde bile. Bunu yapmak öğrenciden sahiplenme duygusunu ve yaratıcı problem çözme deneyimini çalar.

Yaratıcı öğretimde, ödev kısıtlamaları öğrencinin çalışma alışkanlıklarını değiştirmenin bir yolu olabilir. Zorluk seviyesi mantıklı olduğu sürece, yeni deneyimler yeni başarılar getirebilir. Yeni bir yaklaşım öğrenilir. Bunun bir kısıtlama olduğundan şikâyet eden bir öğrencim olduğu zaman söz konusu kısıtlamaların gerekçesi olarak öğrenme kuramını açıklamak zorunda kalıyorum. Öğrenci ısrar ederse, makul ölçüde yaratıcı ve biraz zorlayıcı bir şeyler önerirlerse kısıtlamaları ihlal etmeye yönelik öğrenci tekliflerini kabul ettiğimi de söylüyorum.

Ben yeni gerekliliklerle ilgili olarak sık sık giriş alıştırmalarını kullanıyorum. Bu ısınma çalışmaları önceden belirlenmiştir ve özelikle yaratıcı bir tarafları yoktur. Ben bu alıştırmaları yeni süreçleri bir beceri kazandırmak ve örnek göstermeden güven kazandırmak için bir öğretmen anlatımına başvurmadan öğrenmenin uygulamalı yolları olarak görüyorum. Örnek vermekten kaçınıyorum çünkü örnek vermek, cevapları önceden göstermek gibi yaratıcı düşünme çalışması yapma ihtiyacını muhtemelen azaltacaktır. Uygulamalı ısınma aktiviteleri öğrencilerin kendilerinin keşfedeceği sonuçlar doğuran deneyleri içerebilir.

Marvin Bartel, Ed.D. June 2, 2014

WHEN IS FREEDOM A BAD IDEA?
Surprisingly, I see the least imaginative work being produced when a teacher gives instructions and says, “In this lesson you can use any topic you want to.”  Or, “In this lesson you can work in any media you like.”   Even in the case of students whose work seems quite imaginative and creative, if I know the student, I often find that the work is merely a rehash of that student’s previous success.  We are naturally creatures of habit.  Our natural way to learn is by imitation.  Students imitate their own success and they imitate their peers. When allowed to do what we want to do, we are likely to revert to whatever we previously found enjoyable and/or successful.  This amounts to what I call, “another one of those” artworks.  Sad as that is, the worst part is that the creative process is not being learned.

Limitations can be designed to require creativity. Requirements in an assignment are limitations that force new solutions. They limit the realm in which one is allowed to operate, making it easier to focus on a problem or an issue. We can find some useful teaching strategies by looking at how artists generate ideas. What if every project, every assignment, every task, and so on was limited to in the sense that nothing is allowed to be repeated unless at least one thing is intentionally changed.

Many artists use a strategy called “changing habits of work.”  When artists are feeling like everything is becoming redundant and familiar, they can coax a new idea to the surface. An artist might reverse the order of work, change the medium, change the scale, forbid a certain common component or common solution in the work. Reversing the order might be to color in the negative space in a composition prior to adding color to the positive subject matter. My teacher role is to encourage and reward the kinds of strategies and thinking habits that are more apt to result in imagination and creativity rather than imitation and concurrence with the status quo.

My students have the responsibility to learn to apply various creativity strategies. My students should expect freedom to make some of the choices and take some of the risk involved when changing strategies. They need practice in creative problem finding and solving. I should not be creative for the student. However, I can raise questions to produce student self-awareness. I can practice creative ways to nurture student creativity. When students are stumped, I find that it is too easy for me to step in and suggest a known or expected solution. This may not be good. Too many students quickly learn to wait for the teacher’s suggestion. As a teacher, I feel that I can remind students of common lists of ways to experiment, and so on, but I should not suggest final solutions. Even when only suggesting solution strategies to try, I try to offer more than one option so the students still need to make a choice.

They need to feel ownership in their successes and failures. This being said, I need to allow students to make mistakes. I need to encourage them to learn the strategies used to exploit creative possibilities from unexpected outcomes. Mistakes and unexpected outcomes need to be seen as gifts to our creative thinking. They represent a strategy used to find ideas that would otherwise have never been discovered.

They need autonomy to make choices about what seems important. Without student choices and ownership, the student’s motivation to be creative is lost. Students who are too directed feel put upon to do as they are told for some external reward, but they are bored and often hate the process. It is not the teacher’s role to provide the zinger suggestion, even when it feels like an inspired idea. To do so robs the student of ownership as well as creative problem solving experience.

In creative teaching, assignment limitations can provide a way to change the student’s habits of work. So long as the difficulty level is reasonable, new experiments can yield new successes. A new approach is learned. When I have a student who complains that this is a limitation, I have to explain the learning theory as the rationale for the limitations. If a student persists, I also tell them that I can accept student proposals that violate the limitations if they propose things that are reasonably creative and somewhat challenging.

I often use introductory practice related to the new requirements. These warm-ups are prescribed and not particularly creative. I see them as hands on ways to learn new processes without resorting to a teacher demonstration to build skill and confidence without showing examples. I avoid examples because, like showing answers in advance, it is most likely to reduce the need to practice creative thinking. Hands-on warm-ups can include experiments that lead to self-discovered results.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s