Yaratıcı Fikirler Nasıl Üretilir?  

 

Marvin Bartel, Ed.D. June 2, 2014
Öğretmen olarak önceden örnek göstermeden önce düşünmeli ve fikirlerle görev hedeflerini bir araya getirmeliyim. Bir öğretmen olmak zorundayım, sadece görsel-işitsel bir uzman ve tedarikçi değil.  Ön hazırlık alıştırmaları içeren dersler yapmam gerek. Alıştırma derslerinde yaratıcı insanların fikirlerini geliştirmek için kullandıkları yöntemleri verirsem, ne istediğimi bilirler. Hedefleri öğrencilerin anlayabileceği şekilde açıklamalıyım. Düşündüklerini ve anladıklarını teyit eden sorular sormalıyım. Yaratıcı çalışmalar için kullanacağım rubrikler teknik becerilere dayalı çalışmalarda kullandıklarımdan farklı olmalı.


Listeler ve taslaklar yapın
Bir ressam olarak, çizimi sıklıkla bir fikir “geliştirme” veya bir problemi çözme yolu olarak kullanırım. Öğrencilerin de bunu yapmayı öğrenebileceklerini düşünüyorum. Öğrenciler bir fikri “kurcalamaya” odaklanmalıdır. Görsel olarak yaratıcı insanlar liste olarak küçük taslak çizimler kullanırlar. Bu listeler ve taslak çizimler kapsamlıdır ve sıklıkla geleneksel bir çözümün doğrudan zıttı olan seçenekler içerirler. Hızlıca uzun listeler yapabilen öğrenciler kıvraktır. Benzersiz ve diğer öğrencilerinkinden farklı maddelerle listeler yapabilen öğrenciler esnektir. Bazen dersimizde başka hiç kimsenin yazmadığı en fazla sayıda fikre kimin sahip olduğuna bakıyoruz. Bu fikirlere şeref ödülü vermek öğrencileri teşvik etmenin bir yoludur. Çok yaratıcı insanlar listelerindeki ve taslaklarındaki fikirleri kurcalamaya devam ederler. Bunlar üzerinde ince ayar yapmak teşvik edilir.

Liste yapmakla başlayan bir görev verdiğim zaman, öğrencileri önce bireysel çalışıtırıyorum. Sonra, üç veya dört kişilik gruplar oluşturmalarını isteyebilirim. Genellikle, her grupta mümkün olduğu kadar çok çeşitli becerilere, ilgi alanlarına ve arka plan bilgisine yer vermeye yönelik gruplama kriterleri kullanmaya çalışıyorum.  Çeşitli becerilere sahip uzmanlara yer vermek sinektik olarak bilinmektedir. Öğrenciler uzman olmayabilir ama her biri kendilerine özgü deneyimleriyle gruba katkıda bulunmaya teşvik edilir.  Hepsinin fikirlerini gruba sunmasını ve özellikler ekleme, yeni fikirler, vb. konusunda yardım istemesini istiyorum. Öğrencilerin birbirlerinin listelenen fikirlerini alıp bunları kendi fikirlerine eklemelerini ve hala daha fazla veya daha iyi fikirler geliştirilip geliştirilemeyeceğini anlamalarını istiyorum. Günümüz dünyasında çoğu görev ancak birlikte çalışarak elde edilebilecek karmaşık çözümler gerektirmektedir. Öğrenciler ilkokul yıllarından itibaren birlikte çalışarak yaratıcı öğrenenler ve birbirlerinin öğretmeni olmayı öğrenebilirler.

Uzun listeler yapmak, fikirlerin üzerinden geçmek vb. için çok çaba sarf ettikten sonra, öğrencilerden tüm fikirleri çeşitli kriterlere göre sıralamaları istenir. Kriterler projeye göre değişir ama öğrenciler kriterleri yenilikçiden genele, basitten karmaşığa, güzelden çirkine, faydalıdan işlevsize, kalıcıdan geçiciye, değerliden ucuza, vb. doğru sıralayabilirler. Bu bağlantı bir sınıfın Sohbet Oyununu kullanarak bir sanat eseri hakkında fikir edinme sürecini tanımlamaktadır.

Zıtlıkları düşünün
Araştırmalar çok yaratıcı insanların bir kelime ilişkilendirme sınavında daha fazla zıtlıktan bahsettiklerini göstermektedir. Olaylara veya durumlara tersinden bakarak başarılı olmuşlardır. Çirkinliği yaşamak güzelliği anlamaya yardımcı olur.

Alıştırma yapın
Başlangıçtaki hataların yaratıcı fikirlerle karıştırılmaması için ders süresine materyallerle alıştırma yapmayı dâhil edin. Rahatlık ve süreçlerin biraz öğrenilmesi ve materyaller yeni fikirlerin daha yaratıcı bir şekilde ortaya çıkmasını sağlar. Sanatçılar çoğunlukla materyalleri kullanmaya başlayınca ilham bulurlar. Görsel mateyallerle çalışırken görsel fikirler edinmek doğaldır. Picasso sanatın yüzde ikisinin ilham olduğunu söylemiştir – ilhamın ne zaman geleceğini bilmeyen Picasso için stüdyoda çalışıyor olmak önemliydi.

Materyallere ve süreçlere doğrudan katılım  
Materyallerle alıştırma yapmak doğrudan yaratıcı bir nihai ürün elde etmeyi sağlayabilir. Birçok sanatçı ön planlamaya inanmaz. Sürecin kendisinden ilham alırlar. Materyallerle etkileşim kurmayı ve çalışırken ortaya çıkan görsel ve dokunulabilir deneyimleri severler. Bu yaklaşım özellikle soyut ekspresyonizm gibi materyal kullanımının çalışma içeriğinin ve konseptinin büyük bir kısmını oluşturduğu belirli stiller için uygundur.

Üründen ziyade süreci düşünmek
Bir şeyi açıklamamıza yardımcı olması için bir nihai ürün gösterdiğimiz zaman, yaratıcılığı atlama riskini almış oluruz. Öğrencilerin yaratıcı olmalarını isteyebiliriz ama hareketlerimize bakarak yaratıcı düşünmeyi öğrenip öğrenmediklerinden çok ürünle ilgilendiğimizi düşünürler. Biz problemleri sunmak yerine cevapları gösterirken öğrenciler neden yaratıcı olsunlar ki? Problemleri cevapları göstermeden sunma yolları vardır. Renk karıştırmak öğrencilerden renklerle deney yapmalarını isteyerek kullanılabilecek bir yaratıcılık uygulaması olabilir. Yeni renkler oluşturmak için renkleri nasıl kombine edeceklerini keşfederler. Bir problem bulma ve problem çözme süreci olarak öğrenilebilir. Renklerin nasıl oluştuğunu göstermek için sınıfa bir renk tablosu göstermiyorum. Cevabı göstermenin öğrencilere yaratıcı düşünce beklendiği izlenimini vermesi beklenemez.

Yaratıcı süreci öğretmek için, öğrenciler tabloları kendileri keşfetmedikçe cevabı veren tablolar göstermekten kaçınırız. Öğrencilerden odadaki bir masaya konulmuş cansız bir objenin rengine uygun olacak şekilde bir rengi nasıl karıştırabileceklerini deney yaparak bulmalarını isteyebilirim. Bahçeden bir şeyler seçmeyi veya öğrencilerin boyalarındakinden farklı renklerde ürünlerden oluşan bir pazar hazırlamayı seviyorum. Bu çalışma için ellerinde sadece ana renkler ve nötr renkler olabilir. Sorularında ve deneylerinde renk tonu, değer, yoğunluk, ışık, renk sıcaklığı vb. şeyleri düşünmeleri gerek. Matematikte olduğu gibi, öğrencilerden sadece bir tahmine dayalı bir cevap değil, çalışmalarını göstermelerini isteyebilirsiniz. Yanlış başlangıçlar yapmakta ve yanlış tahminlerde bulunmakta sorun yok ama hedef noktası bunlar değil. Gerçek deneyler ilk önce çoğunlukla yanlış cevaplarla sonuçlanır. Her adımda nasıl yapıldığına dair bir not yazılabilir. Çalışmanın sonunda, gerçek cansız objenin yanına uyup uymadığını veya kaybolup kaybolmadığını anlamak için küçük bir renk çipi iliştirilebilir. Matematikten farklı olarak, bu probleme yaklaşmanın pek çok yolu vardır. Bir resim projesine matematik de dâhil olduğunda, aynı cevabı en az iki yoldan görebilmek isterim. Bu sadece ayratıcı düşünmeyi teşvik etmekle kalmaz, aynı zamanda doğruluğu da geliştirir.

Yukarıdaki renk eşleştirme süreci problemi tersine çevrildiğinde, öğrenciler fon rengi olarak kullanmak için en kontrast rengi oluşturma deneyi de yapabilirler. Bu sefer nihai ürün daha öznel ve kişiye özel hale gelir. Renklerin nüans, ton, sıcaklık ve doygunluk gibi farklı kontrastları vardır. Kontrastın nasıl oluşturulacağına dair açık bir seçenekle öğrenciler ne kadar deney yapmak istediklerine ve/veya ne kadar ilerlediklerine ve farkındalık kazandıklarına göre bazı keşiflerde bulunacaklardır.

Başka bir uygulamada, renk deneyleri öfke, sevgi, tatlılık, mayhoşluk, vb. gibi belirli duygusal etkiler uyandırma ilişkileri bakımından karşılaştırılabilir. Bir süreç odaklı görevde öğrencilerden kendi boyadıkları ve kestikleri soyut şekillerdeki kâğıtları kullanarak kendi aile ilişkilerini göstermelerini istiyorum. Bu bitince, anlatılan aileyi tanımayan bir öğrenci bir yorum yapmaya çalışmak zorunda. Sınıfa mahremiyet nedeniyle kendilerinden gerçek açıklamalar beklenmediği önceden söylenir. Hiçbir aile mükemmel olmadığı için ilk önce aynı yöntemle hayal ürünü ideal bir ailenin oluşturulduğu çalışmadan sonra bir takip ödevi verilebilir.

Değerlendirmeyi ve not verme paradigmalarını düşünün
Sıradışı ve yenilikçi çalışmaları açıkça takdir edin. Eksiklikleri olduğunda bile, yenilikçi öğrenci çalışmalarını takdir etmeye çalışıyorum. Yaratıcılık istiyorsam, başka eserlere bakılarak yapılmış çalışmalara not verirken sırf ustaca yapıldığı ve herhangi bir orijinalliği olmayan proesyonel bir görüntüye sahip olduğu için biraz cimri olmalıyım.  Rubriklerimde şunlar yoktur: yönergelere uymak veya düzenlilik. Düzenlilik uygun olabilecek veya olamayacak bir stildir. Yönergelere uymak önemli olabilir ama en yaratıcı çıktıların bazıları bazı kuralların iyi bir çözüm kadar önemli olmadığını anlayabilen algısal yaratıcılığın ürünüdür. En önemli bilim insanlarının çoğu ve en büyük ressamların birçoğu kuralları yanlış bulmuş kişilerdir. Sınırı ihlal etmek ve sınırı esnetmek, geleneksel sınırlar problemin nedeninin bir parçası olduğu zaman verimli yaratıcılık türleri olabilir.

Başkalarının verdiği cevapların puanlarını saymayıp özgün cevapların puan aldığı dah fazla oyun, ödev ve hatta sınav geliştirebiliriz. Kalite, güzellik, ifade gücü, faydalılık, artistik önem, doğruluk, dürüstlük ve önemsenen başka şeyler için bonus puanlar verilebilir. Herkesin zaten bildiği gereksiz şeyler için çok itibar etmeye bir son vermeliyiz.

Öğrencilerin fikirleri kaşısındaki cevaplarınızın üslubuna ve yapısına dikkat edin
Öğrencilr sık sık teşvik edilmeye ve rahatlatılmaya ihtiyaç duyarlar. Fikirler edinirler ve kendi fikirlerinden şüphe etmeye başlarlar. Yeni bir fikir hakkında soru soran öğrencilerin teşvik edilmeye ihtiyacı vardır. Fikrin başarısız olabileceğini bile düşünsem, onlara denemelerini söylüyorum – deneyip ne olacağını görmelerini.  Coşkulu bir şekilde şöyle diyebilirm: “Bence kesinlikle denemeye değer. İşe yaramazsa, yine de bir şeyler öğrenmiş olacaksınız ve hatta daha iyi bir fikir bile edinebilirsiniz.” Karşılaştırma yapabilmeleri için fikre benzer bir seçenek veya fikrin başka bir versiyonunu önerebilirim ama genellikle en iyisi kendi önsezilerini dinlemeleridir.

Aşina olunan içeriği düşünün – yabancı içerikten kaçının
Ödev konusu olarak öğrencilerin çok aşina oldukları günlük deneyimleri ve konuları kullanın. Aşina olunan içerik daha zorlayıcı sanatsal süreçlerin ortaya çıkmasını sağlar. Yabancı içerik “referansların” daha çok kopyalanmasına neden olur çünkü öğrenciler doğrudan deneyim veya gözlemler yerine önceden var olan resimleri kullanmak zorunda kalırlar. Deneyimler neticesinde ortaya çıkan fikirler çok daha anlamlı olabilir. Her öğrencinin deneyimleri farklıdır. Her öğrencinin kendine özgü aile ritüelleri, adetleri, geçmişi, sevdiği yemekler, oyunlar, ecvil hayvanlar, vs. vardır. Yaratıcılık, içeriği çok yakından tanıdığımızda gelişir. Benim en yaratıcı çalışmalarım yakın çevreme açık olduğumda ortaya çıkar.

Sorulara soruyla cevap vermeyi düşünün
Birçok öğrenci resim öğretmenine gelir ve çalışmalarıyla ilgili önerilerde bulunmasını ister. Resim öğretmenleri öğrencinin çalışmasının sahipliğini alan “her şeyi bilen” kişi olmaktan nasıl kaçınabilirler? Sorabileceğimiz bazı düşündürücü sorular nelerdir? Bunu yapmanın birçok yolu olduğu konusunda öğrencileri nasıl rahatlatabiliriz? Sanat bir arayıştır. Entegre sanat dürüst bir arayış neticesinde ortaya çıkar. Öğrenciler çalışmalarının gerçek sahibinin kendileri olduğunu düşünebilirlerse daha yaratıcı olacaklardır. Öğrencilerin bu soruların nasıl oluşturulduğunu öğrenmelerini bile umabiliriz. Sonuç olarak öğretmen şöyle bir soru sorabilir: “Sorular nedir?” Öğrenci de şöyle cevap verecektir: “Ah, evet. Ne deneyeceğimi biliyorum.”

Deneyle ilgili sorulara sorularla cevap vermeyi düşünün
Sanat ve bilimin bazı ortak özellikleri vardır ama benim sıklıkla kullanamadığım özellik muhtemelen en temel ve önemli olanıdır – bilimsel yöntem. Bilimsel yönteme göre, sorular tekrarlanabilir sonuçları olan deneylerle cevaplanmalıdır.

Sanat öğrencileri benden sık sık onlara üzerinde çalıştıkları bir şeyi geliştirmeleri için önerilerde bulunmamı istemişlerdir. Pek çok kez egom ve kendini beğenmiş kişiliğim beni pat diye bir cevap vermeye teşvik etmiştir. Bunun bir öğretme anı olduğunu bile düşünmeden tavsiyede bulunmuşumdur. Öğrencilerim bağımlı olmayı öğrendiler. Çok sıklıkla bağımlılığı kolaylaştıran ben oldum.  Yaratıcılığı öğretmek konusunda bilimsel olarak düşünseydim, öğrenciden (sonucun ne olduğunu düşündüğümü söylemeden) konuyla ilgili küçük bir deney yapmasını isterdim.

Evet, bilimsel yöntem kısa vadede daha çok zaman alır ama bir öğrenci kendi problemlerini çözmek için deneyler tasarlayabileceğini öğrenirse, sadece bilimsel yöntemi değil, artistik düşünmenin ve artistik davranışın en önemli bileşenlerinden birini de öğrenmiş olur. Sonuçta, öğrenciler kendi sorularını nasıl cevaplayacaklarını öğrendiği için zaman kazanılmış olur. Öğrenciler yetkili ve yaratıcıdır.

Öğretim alışkanlıkları güçlüdür ve ustalık gerektirir. Stüdyo dersinde sorulara cevap vermek bana bir güç duygusu hissettiriyor ve bu, değiştirilmesi zor bir alışkanlık. Bir sanatçı olarak, öğrenciden genellikle daha zekiyim – nasıl bir ego tribi ama! Karanlık Çağlarda bilim bir grup öğretmen cevabından ibaretti. Bilimsel yöntemde eski cevapları kontrol etmek ve yeni cevaplar keşfetmek için sorular kullanılmaya başlayınca gelişme kaydedildi. Kopyalanarak yapılan çalışmaların yerini gerçek ve dikkatli gözlem alınca karanlık çağdan kurtulduk. Bilimde, hiçbir şey bir öğretmen dediği için doğru varsayılmaz. Resim derslerim çok sıklıkla Karanlık Çağ dogmatizmiyle işlendi.

Örnek
Resim öğretmenleri bana öğrencilere tekerleği yeniden keşfetmeyi neden öğretmeleri gerektiğini soruyorlar. Güzel soru.  Tekerleğin yapımı, tekerleği yapma yeteneğinden daha mı önemli? Yaratıcı zihinler yertiştirmekle ilgilenen öğretmenler için yaratıcı stratejiler kullanan düşünme alışkanlıkları cevapları bilmekten baskındır. Renk tekeri önemli olabilir ama benim mağara adamı aklımın öğrenciler için renk tekerini icat etmenin renk tekerini kopyalamaktan ve ezberlemekten çok daha önemli olduğunu anlaması yirmi yıl sürdü. Artık öğrenciler renk kavramlarını manipüle etmeyi ve gözlemlemeyi deneysel olarak öğrenmeden asla göstermiyorum.

Dikkat
Önerilerde ve tavsiyelerde bulunmayı seven ve bu konuda “cömert” bir öğretmenseniz geçiş sürecinde dikkatli olun. Öğrenciler birdenbire önerilerde bulunma veya cevap verme konusunda çok konuşkan olmadığınızı merak edeceklerdir. Bazıları düşünmek ve daha çok tercihte bulunmak zorunda kaldıkları için kızabilir. Düşünmeyi öğretmeye yönelik yeni arzunuz çoktur ama “bilgi bencilliği” şeklinde yanlış yorumlanabilir. Öğrencilere en iyi yolun kendi gayretleriyle bulacakları yol olduğu konusunda yeniden güven verin. Bilgi ve zekâ önemlidir ama hayal gücü daha önemlidir. Zekâ ve hayal gücü ikisi bir araya geldiği zaman güçlüdür. Öğrencilerin bir uzmana (öğretmene) bağımlı olmak yerine çözümleri kendileri bulabilmeleri için deneyler tasarlamalarına yardım edin. Bir öğretmen olarak, her soru için mantıklı bir cevap ve sihirli bir çözüm sunmamanın kendinizi daha güçsüz hissettirebileceğini analyın. Sonuçta öğrencilere yetki verebilmenin en güçlü şey olduğunu biliyoruz.

HOW TO TEACH WHEN WE DO NOT USE IMITATION?
I believe we should show the great examples as part of the review process after the students have had a chance to apply their own creativity. I should ask them to explain what they are seeing in the work, how the artist achieved the impressions and expressions, and why they imagine the work was created. Studying the effective work of others can also employ imagination and creativity.

HOW ARE CREATIVE IDEAS GENERATED? 
By not showing examples in advance, I as the teacher, am forced to think and articulate ideas and assignment goals better.  I have to become a teacher, not merely an audio visual expert and supply clerk.  I am obligated to provide preliminary practice sessions. They know what I want if the practice sessions give them methods used by creative people to develop their ideas.  I need to explain goals in terms the students can understand. I need to ask questions to verify that they are thinking and that they understand. My rubrics need to be different for creative work than for work based primarily on technical skills.
Make lists and sketches
As an artist, I often use drawing as a way to “develop” an idea or solve a problem.  I believe students can learn to do it also.  Students should do focused “playing around” with an idea.  Visually creative people use thumbnail sketches as their lists.  These lists and sketches are extensive and often include options that are directly the opposite of a conventional solution.  Students who can quickly make long lists are fluency gifted.  Students who can make lists with items that are unique and unlike those of other students are gifted in flexibility.  Sometimes we see who in my class has the most ideas that are not listed by anybody else.  Giving them honorable mention points is a way to encourage them.  Highly creative individuals keep tinkering with the ideas in their lists and sketches.  Fine tuning is encouraged.

When I give an assignment that starts with list making, I have them first work individually.  Then I might ask them to form groups of three or four.  Generally, I try to use grouping criteria to get as much diversity of skill, interest, and background as possible in each group.  Using a group of diverse experts is known as synectics.  Students may not be experts, but they are each encouraged to contribute from their unique experiences.   I want them each to present their ideas to the group and ask for help adding features, new ideas, and so on.  I want them to take eachothers listed ideas and add them to their own ideas to see if still more or better ideas develop.  In today’s world, most tasks require complex solutions that only collaborative efforts can achieve.  Beginning in elementary grades students can learn to be collaboratively creative learners and teachers of each other.

After significant effort to get long lists, fine-tuned ideas, and so on, they are asked to rank all ideas according to several criteria.  Criteria depend on the project, but they might sort them from innovative to common, from simple to complex, from beautiful to ugly, from useful to non-functional, from durable to temporary, from precious to cheap, and so on.
This link describes a class process for getting ideas for artwork using The Conversation Game.

Consider opposites
Research shows that highly creative people mention more opposites when taking a free association word test. This tells us that they have learned not waste time with the conventional solutions.  They find successes when they look at things upside down, inside out, and from back to front.3  To understand beauty, it helps to experience ugly.

Consider practice
Build in lesson time to practice with materials so that beginning mistakes are not mistaken for creative ideas.  Comfort and some mastery of processes and materials allows for more creative rendition of new ideas. Artists often find inspiration as they start manipulating the materials. It is natural to get visual ideas as we work with visual materials. Picasso said something to the effect that art is two percent inspiration – not knowing when inspiration would occur, it was important for him to be in the studio working.

Direct involvement with materials and processes 
Practice with materials may lead directly to a creative final product. Many artists, do not believe in preplanning. They are inspired the process itself. The enjoy interacting with the materials and the visual and tactile experiences that emerge as they work. This approach is especially appropriate for certain styles like abstract expressionism where the action of material manipulation is often a major portion of the content and concept of the work.

Thinking process rather than product 
When we show an end product in order to help explain something, we risk bypassing creatively. We may want students to be creative, but by our actions they believe we care more about the product than whether they learn how to think creatively. Why should students be creative when we are showing answers rather than presenting problems? There are ways to present problems without showing answers. Color mixing can be used as creativity practice by asking students to experiment with colors. They can be led to discover how to combine colors to form new colors. It can be learned as a problem finding and problem solving process. I do not post a color chart in the room to show how colors are made. Posting the answer cannot be expected give students the impression that creative thinking is expected.

To teach the creative process, we avoid posting charts that gives answer unless the students themselves have invented the charts.  I might ask them to do experiments to figure out how to mix a color that will match a color that they select on a spot on a still life object has been placed on a table in the room.  I like to select things from the garden or produce market that have colors unlike any of the student’s paints.  Their paints for this might include only primaries and neutrals.  Their questions and experiments need to consider hue, value, intensity, lighting, color temperature, and so on..  As in math, you could ask them to show their work–not just an answer based on one guess.  False starts and incorrect guesses are okay, but not an end-point. Real experiments often result in wrong answers at first. Each step might include a note about how it was done. In the end, a small color chip can be attached to the actual still life to see if it appears to blend in or disappear.  Unlike math, there are many ways to approach this problem.  When math is involved in an art project, I like to see the same answer derived in at least two ways.  This not only encourages creative thinking, it improves accuracy.

In a reverse of the above color matching process problem, students could experiment to create the most contrasting color to use as the background color.  Now the end product becomes more subjective and individualized. Colors have different kinds of contrasts including hue, tone, temperature, and saturation. With an open option for how to produce contrast, students will make discoveries in some proportion to how much experimentation they are willing to do and/or how asvanced and aware they have become.

In another vein, color experiments can be compared to look for relationship that evoke certain emotional effects such as anger, love, sweetness, tartness, and so on.  In one process centered assignment I ask students to represent the relationships in their own family by using abstractly shaped pieces of painted paper that they paint and cut.  When finished, another student unfamiliar with the family being represented has to attempt an interpretation.  For the sake of privacy, the class is assured in advance that actual explanations would not be required from the makers.  Since no families are perfect, a follow-up assignment might be a variation on the first where an imagined idealized family is composed by the same method.

Consider assessment and grading paradigms
Openly reward unusual and innovative work.  Even when it is crude, I try to acknowledge the innovative part of student work. If I want creativity, I have to be a bit stingy with high grades for derivative work just because it is skillful and has a professional look without any originality.  My rubrics do not include: following directions, or neatness. Neatness is a style that may or may not be appropriate. Following directions may be important, but some of the most creative outcomes are produced by perceptive creativity that can see that some rules are less important than a good solution. Most of the greatest scientists and many of the greatest artists are those that found established rules to be wrong. Boundary breaking and boundary stretching can be types of productive creativity that emerge when the traditional boudaries are part of the cause of the problem.

We can develop more games, assignments, and even tests that give points for unique responses while not counting points for answers that somebody else gives?  Bonus points could be given for high quality, beauty, expressiveness, usefulness, artistic importance, correctness, truthfulness, and whatever else is deemed important.  We need to stop giving so much credit for redundant facts that everybody already knows.

Consider the tone and nature of responses to student ideas
Students often need encouragement and reassurance. They get ideas and begin to doubt their own ideas. Students who ask about a new idea need encouragement. I say to try it – see what happens – even when I think the idea could fail.  I might enthusiastically say, “It would certainly be worth a try.  If it doesn’t work you will still learn from it and you may even get a better idea.”  I might offer a story about a similar option or a variation on their idea that can be used for comparison, but generally it is best to get them to follow their own hunches.

Consider the familiar – avoid exotic content
Use common everyday experiences and issues that students are very familiar with as subjects for assignments.  Familiar content allows for more challenging artistic processes.  Exotic or strange content promotes more copy work of “references” because students are forced to use preexisting pictures instead of direct experience and observations.  The ideas that grow out of experiences can be substantially more meaningful.  Experiences are different for every student.  Each student has unique family rituals, customs, heritage, favorite foods, games, pets, etc.  Creativity flourishes when we are intimately acquainted with our content.  My most creative work happens when I am open to my immediate surroundings.

Consider answering questions with questions
Many students come the art teacher and ask for suggestions related to their work. How can art teachers avoid becoming the “know it all” that takes ownership of the student’s artwork?  What are some thinking questions we can ask?  How can we reassure them that there are several ways to do it?   Art is a search.  Art with integrity grows from an honest search.  Students will become more creative if they can feel they are the true owners of their work. We can even hope that students will learn how these questions are formulated. It may eventually be possible for the teacher to ask, “What are the questions?” The student will say, “Oh. Yes. I know what to try.”

Consider answering questions with questions about experimentation
Art and science have many commonalities, but the one I often fail to use is probably the most basic and important of all – the scientific method. The scientific method says that questions must be answered experimentally with results that are repeatable.

Art students have often asked me to give them a suggestion to improve a work in progress. Many times my ego and my pompous personality have simply prompted me to blurt out an answer. I have given my recommendation without even thinking that this could have been a teachable moment.  My students learned dependency. Too often I have been the dependency facilitator. Had I been thinking scientifically about teaching creativity, I might have ask the student to design a small experiment relating to something that noticed (without saying what I thought the outcome would be).

Yes, the scientific method takes more time in the short run, but if a student learns that they can design experiments to solve their own problems, they have learned not only the scientific method, they have learned one of the important components of artistic thinking and artistic behavior. Ultimately, time is saved because students have learned to figure out how to answer their own questions. They are empowered and creative.

Teaching habits are powerful and subtle. Answering questions in the studio class gives me such a feeling of power and is such a hard habit to break.  As an artist, I am generally more clever than the student – what an ego trip!  During the Dark Ages science was a set of teacher answers.  Progress was made when the scientific method began using questions and experiments to check on old answers and discover new answers.  We came out of the dark ages when real and careful observation replaced copy work. In science, nothing is assumed to be true because a teacher says so.  Too often my art class was taught using Dark Ages dogmatism.

Example
Art teachers have asked me why they should teach students to reinvent the wheel.  Good question.  Is the making of wheels more important than the ability to invent the wheel? For educators interested in the formation of creative minds, thinking habits that use creative strategies trump knowing answers. The color wheel may be important, but my caveman mind required two decades of teaching before I figured out that it is much more important for students to invent the color wheel than for them to copy it and memorize it. Now I never show a color wheel before students have experimentally learned to manipulate and observe color concepts.

Caution
Be careful with the transition if you have been an overly generous “giving” teacher that loves to give advice and suggestions. Students will wonder why you are suddenly not as forthcoming with suggestions and answers. Some may resent having to think and make more choices. Your new willingness to teach thinking is generous, but can be misinterpreted as “selfishness with information”.  Reassure them that the best way is a way that comes from their own efforts. Knowledge and intelligence is important, but imagination is more important. In combination, intelligence and imagination are powerful. Help them design experiments so they can find the solutions themselves instead becoming dependent on an expert (the teacher)?  Understand that as a teacher, it may feel less powerful not to give a wise answer and magical solution for every compositional question.  In the end we know it is most powerful to be able to empower others. top of article

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s