Kopyalama Çalışmaları  

Kopyalama çalışmaları bazı lise resim derslerinde çok yaygındır. Öğrencilere dergilerden resim kopyalatırken yaratıcılık öğrettiğini iddia eden pek çok resim öğretmeni tanımadım ama bazıları öğrencilerin kopyalama çalışması yaparken biraz değişiklik yapmalarını istedikleri için öğrencilerin yaratıcı olduğunu iddia etmektedir. Kopyalama çalışması beceri kazandırıyor gibi göründüğü için sıklıkla makul karşılanmaktadır. Ayrıca, birçok öğrenci bu çalışmayı sevmektedir.

Çok sıklıkla, kopyalama çalışmasının bir destek niteliğinde olduğunu görüyorum. Kopyalama çalışması bir tür sanatsal kendini zehirleme bağımlılığıdır. Bağımlılık geliştirir çünkü öğrenci bir çalışmasının kopyalama çalışmasından daha kötü göründüğünü fark eder. Kopyalama çalışması bir “iyi hissetme” bağımlılığı haline gelir çünkü gerçek gözleme veya deneyime dayanarak çalışmaktan daha az çaba gerektirir. Öğrenilen ana beceri nasıl kopyalama yapılacağıdır.  Çok az düşünme gereklidir ve çok az gerçek beceri öğrenilir. Kopyalama çalışması için kullanılan beyin bölümü, gerçek bir nesneye veya kişiye bakarak çizim yapmak için kullanılan beyin bölümünden muhtemelen farklıdır. Kopyalama, pasif izleyiciliğin bir adım gerisindedir. Akla “tembel ressam” terimi gelmektedir.

Geçenlerde bir resim öğretmenine çizim yapmayı nasıl öğrettiğini sordum. Önce birkaç çizim yapıp sonra da öğrencilerden aynılarını çizmesini istediğini söyledi. Bu resim öğretmeninin bir resim öğretmeni olmadığı ve çocuklara gözlem yapmayı nasıl öğreneceklerini öğretmediği açık. Hayatın içinden gözlem yapmak için gereken becerileri öğrenmiyorlar ve yaratıcılığı öğrenmiyorlar. Bir öğretmeni kopyalamayı öğreniyorlar ki bu başka bir ressamın veya bir fotoğrafçının çalışmasını yorumlamaktan çok da farklı değil.  Bu dersi gerçek gözlem ve yorumlama becerisi geliştirmek için kullanmak çok daha iyi olmaz mıydı? İyi resim öğretmenleri gerçek gözlemi öğretmeyi iyi bilirler. Gözlem becerilerini öğretmeyi öğrenmeye zahmet etmemiş olanlara “sözde” resim öğretmenleri denebilir. Bu öğretmenlere kimin ihtiyacı var ki? Bir tedarik elemanı tutup kopyalama işini ona yaptırmak daha ucuz olurdu.

Yıllar önce, resim derslerimden birini Çinli bir akademisyen ziyaret ederek onurlandırmıştı. Çin’deki bir üniversitede İngilizce öğretmeniydi ve İngilizce konuşma becerilerini geliştirmeye yönelik değişim programımız kapsamında bizlerle bulunuyordu. Bir gün dersten sonra çocuklara çizim yapmayı öğretmekten bahsediyorduk. Çin’de öğretmenin çocuklara bir şey çizmeyi göstermek için tahtaya her şeyin resmini çizdiğini söyledi. Bir daireyle başlayıp, üçgen kulaklar eklenen ve bıyıklar ve kıvrık kuyrukla biten tipik bir kedi sembolü çizerek gösterdi. Bunun Çin’in farklı yerlerinde değişiklik gösterdiğinden eminim ama felsefi olarak uyuma bireysel yaratıcılıktan ve tercihte bulunmaktan daha çok önem veren bir toplum muhtemelen gerçek gözlemi, düşünmeyi, hissetmeyi ve yorumlama becerilerini öğretmek yerine çizimi bir dizi önceden belirlenmiş semboller olarak öğretecektir.

Benim birinci sınıf öğretmenim hafızasından ve hayal gücüne dayanarak çizim yapma konusunda oldukça iyiydi. Renkli tebeşirlerle büyük çizimler yapmayı öğrenmişti. Bizden kendisinin tebeşirlerle tahtaya çizdiği resmi pastel boyalarımızla kopyalamamızı istiyordu. Hatırladığım kadarıyla, resimleri takvimlerdeki gitmeyi hayal ettiğimiz yerlerin manzara resimlerini andırırdı.

Kopyalama çalışması kendi kendini yetiştiren ressamlar arasında çok yaygın bir öğrenme yöntemidir. Bu ressamların sanat tanımı biraz basittir. Resmin görüntüsüne aldanırlar ve sürecin yaratıcı taraflarını anlamazlar. Çok sınırlı bir alanda üretirler. Onlara göre, sanat gibi görünüyorsa, sanat olmalıdır. Eğitimsiz ressamlar kendi hatalarını fark etmezler. Hatalar olduğunu hissedebilirler ama hataları belirleyemezler. Sonuç olarak, çalışmaları hoş, naif ve bir garip olabilir. Sıklıkla yaratıcı gibi görünürler. Bu ressamlar bir öğretmenle çalışmaya başlayınca resim çalışmaları çoğunlukla gittikçe kötüleşir. Birçoğu iyice hayal kırıklığına uğrayıp “sanattan” soğurlar. Hatalarını fark etmeyi öğrenince heyecanlarını kaybederler.

Tekrar tekrar alıştırma yapmak beceri öğrenmek için esastır. Pratik yapmak işleri kolaylaştırır, güven kazandırır ve kaliteyi arttırır. Benzer şekilde, ressamların isimleri, stilleri, resim terminolojisi, vb. gibi bilgileri öğrenmek için inceleme de çok önemlidir. Bunlar, sanat öğreniminin önemli yanlarıdır ama günümüz dünyasında eleştirel farkındalık sahibi olmak, esinlenmek, yenilikçi olmak ve duyarlı problem çözücüler olmak kadar faydalı değildir. Virtüöz seviyesinde bir performansa ulaşmak memnuniyet verici ve eğlenceli olabilir ama bu, eleştirel düşünmeden ve yaratıcı strateji belirlemeden boş bir zafer olacaktır. Evet, her uzmanlık alanında (sadece resimde değil) en iyi büyük yaratıcılık örneklerinin çoğu alanda bilgi ve beceri sahibi olanların eseridir ancak bilgi ve beceri tek başına yaratıcı değildir. Bir şekilde, akıllı kişilerin bilgi ve becerileriyle birlikte yaratıcılıklarını da koruyup geliştirerek uzman olmaları gerekmektedir.

Copy-work issues
Copy-work is very common in some high school art classes.  I have not met many art teachers that claimed they were teaching creativity when they had students busily copying pictures from magazines, although some claim the students are being creative because they are required to make some sort of modification.  Copy-work is often rationalized because it appears to be building skill.  Furthermore, many students are enjoying it.

Too often, I see copy-work becoming a crutch.  Copy-work is a form of artistic self-poisoning addiction. It develops dependency because the student notices that their other work looks inferior to their copy-work. Copy-work becomes a “feel good” addiction because is requires less effort than working form real observation or experience.  The main skill being learned is, how to copy.  Very little thinking is required and few real skills are learned.  The part of the brain used for copy work is probably not the same as the part of the brain used to render a drawing from a real object or person. It is one step removed from being a passive spectator. The term “couch potato artist” comes to mind.

I recently asked an art teacher how he taught drawing. He said he did some drawing up front and had the students draw the same things. Obviously, this art teacher is not an art teacher and has not learned how to teach children how to learn to observe. They are not learning the skills needed to observe from life and they are not learning creativity. They are learning to copy a teacher, which is not much different than learning to copy from another artist or from a photograph. Would it not be much better to use this class time for actual observation and rendition skill development?  Good art teachers know how to teach real observation.  Those who haven’t bothered to learn how to teach observation skills might be called “pseudo” art teachers.  Who needs them?  It would be cheaper to hire a supply clerk to assign copy-work.

Several years ago I was honored to have a visiting Chinese Scholar in one of my college art classes. He is a university English teacher in China and was here as part of our exchange program as a way to improve his conversational English. After class one day we were talking about teaching drawing to children. He shared that in China the teacher taught drawing by drawing on the chalkboard to show the children how to draw each thing. He illustrated it with a stereotypical cat symbol starting with a circle, adding triangle ears, ending with the whiskers and curved tail. I am sure that this is changing in parts of China, but philosophically, a society that values conformity above individual creativity and choice making probably should teach drawing as a series of prescribed symbols rather than teaching actual observation, thinking, feeling, and interpretation skills.

My own first grade teacher was quite competent in drawing from memory and imagination. She had been taught to create a large drawing with colored mural chalk. We were each asked to copy her picture with our crayons. Her pictures, as I recall them, reminded me of stereotypical calendar landscape scenes of places we dreamed of visiting.

Copy-work is very common as a learning method among self-taught artists.  Their definition of art is somewhat simplistic.  They are seduced by the look of art and do not understand the creative aspects of the process.  They are producing within a very limited realm. To them, if it looks like art, it must be art.  Untutored artists do not notice their own mistakes.  They may feel that there are mistakes, but they cannot identify the mistakes. As a result, their work may be charming, naive, and quaint.  It often looks creative by default.  When these artists start working with a teacher their artwork often appears to get worse and worse.  Many get totally frustrated and turn away from their “art”.  When they are taught to recognize their mistakes they lose the joy.

Repeated practice is essential to learn skills.  Practice makes things easier, builds confidence, and enhances quality. Similarly, review is essential to learn facts like artist names, the look of their style, vocabulary about art, and so on.  These are important aspects of learning art, but they are not as useful in today’s world as the ability to be critically aware, inspired, innovative, and responsive problem solvers.  It may be gratifying and entertaining to reach a virtuoso level of performance, but without critical thinking and creative strategizing, it is a hollow victory. Yes, in every area of expertise (not just art) most of the best examples of great creativity do come from those who have achieved knowledge and skill in the area, but skill and knowledge alone are not creative. Somehow, great minds must become experts while retaining and developing their creativity along with their knowledge and skill.

Marvin Bartel, Ed.D. June 2, 2014

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s