Sanal Öğrenme Ortamları – Virtual Learning Environments (VLE’s)

 

Sanal öğrenme ortamları artık öğrenme aktivitelerini ve içeriğini yapılandırmanın, yönetmenin ve aktarmanın bir yolu olarak eğitim kurumlarına yerleşmiş bulunmaktadır. Öğrenci takibi ve online değerlendirmeleri yönetme açısından kuvvetli oldukları kabul edilmektedir. Bu entegre araçlar bir ürün (BlackboardMoodle gibi) veya e-portfolyo gibi ilave işlevleri olan açık kaynak araçları da olabilir.

Faydaları

Merkezden yönetilen bu sistemler hem kampüs tabanlı dersleri hem de online dersleri desteklemektedir ve şu avantajlara sahiptir:

Teknik destek

Öğrenciler ve öğretmenler için tutarlı bir deneyim sunma potansiyeli

Çok fazla sayıda öğrenciye ders verme imkânı

Sanal öğrenme ortamları öğrencilerin ders içinde e-mail ve pano tartışmalarıyla öğretmenlerle ve akranlarıyla diyalog kurmalarını destekleyen iletişim mekanizmaları içermektedir. Birlikte çalışmayı destekleyen ortak çalışma alanları da sunabilirler.

Virtual learning environments (VLE’s) are now well established in educational institutions as a means to structure, manage and deliver learning activities and content. They are recognised as having strengths in student tracking and managing online assessments.

These integrated tools may be one product (eg, BlackboardMoodle) or an integrated set of individual, perhaps open-source, tools with additional functions such as e-portfolios.

Benefits

These centrally managed systems support both campus-based and online courses and have the advantage of:

Technical support

Potential to present a consistent experience for students and staff

Ability to deliver courses to a large number of students.

They include communication mechanisms to support student dialogue with staff and peers within courses through email, and on bulletin board discussions. They can also offer shared workspaces to support collaboration.

Müfredat tasarımı

Sanal öğrenme ortamlarının kullanmanın avantajlarından biri de kurumların bu sistemden en iyi şekilde faydalanmalarını sağlamak için öğretmenlerini eğitebilecek olmasıdır. Bununla beraber, sanal öğrenme ortamları yenilikçi müfredat tasarımına teşvik etmediği veya öğrenenlere içerikle ilgilenmeleri için esnek yollar sunmadığı için eleştirilmektedir.

Öğretmenler müfredat tasarımını değiştirmek için teknolojiyi nasıl kullanacaklarını düşünmek yerine, ellerindeki içeriği yükleme eğiliminde olabilirler.

Curriculum design

One advantage of using VLEs is that institutions can train all staff to make the most of their particular system. However, VLEs have been criticised for not inspiring innovative curriculum design, or offering flexible ways for learners to engage with content.

Staff can be tempted to simply upload all their existing content, rather than consider how they could use technology to change the design of the curriculum.  

Kapsayıcılık

Farklı formatlarda içerik sunmanın yanı sıra, öğrenciler sanal öğrenme ortamlarını kullanarak çoktan seçmeli anketlerle değerlendirmeyi ve geribildirimi birleştirip ödevlerini de sunabilirler. Ancak bu platformların kurumsal mülkiyeti ve kontrolü kurum dışından katılımcılara yer vermeyi zorlaştırabilir ve bu katılımcılar sosyal ağa yeterince dahil olamayabilir veya diğer dış teknolojiler ve hizmetlerle iyi bağlantı kuramayabilirler.

Öğretmenler aslına uygunluk gerektirdiği takdirde uygulamalarını kurum dışında kolaylıkla paylaşamayabilirler, bu yüzden sanal öğrenme ortamları kamu tarafından finanse edilen içeriğin herkese açık uygulamalar haline gelmesini engelleyebilir.

Bazı içerik oluşturma araçları (Xerte araç takımı gibi) sanal öğrenme ortamlarının dışında kalıp bu problemin üstesinden yerleşik dışa aktarım destekleri ve kamu/özel paylaşım seçenekleriyle gelmektedir.

Birlikte oluşturulan içerik

Sanal öğrenme ortamları öğrencilerin içeriği beraber oluşturmasını da kısıtlayabilir ve öğrencileri kendi öğrenimlerinin kontrolünü ele almaktan vazgeçirebilir. Örneğin, öğrencilerin kendi tartışma panolarını hazırlama yetkisi olmayabilir.

İhtiyaçlarını karşılayacak kadar esnek olamadığında ve bu nedenle içerik sistem dışında oluşturulduğunda ve yönetildiğinde öğrencilerle öğretmenlerin sanal öğrenme ortamları üzerinde çalışması gerek gibi görünmektedir.

Inclusivity

In addition to delivering content in a range of formats, students can also submit coursework using VLEs, incorporating assessment and feedback through multiple choice questionnaires. But institutional ownership and control of these platforms can make it difficult to include participants from outside the institution, and they may not link well with social networking or other external technologies and services.

Staff may not easily be able to share their practice outside the institution if it requires authentication, so VLEs can hamper open practice making publicly funded content available.

Some content creation tools (for example Xerte toolkits) get round this problem by sitting outside the VLEand including inbuilt export feeds and public/private sharing options.

Co-created content

VLEs may also limit student co-creation of content and may discourage students from taking control of their own learning. For example, students may not be allowed to create their own discussion boards.

It’s likely that students and staff will work around the VLE when it fails to be flexible enough for their needs, resulting in content being generated and managed outside the system.

Kişisel öğrenme ortamları

‘Kişisel öğrenme ortamları’ fikrinden, ilk sanal öğrenme ortamı sistemlerinden (bu terim ilk kez 2004 yılındaki Cetis konferansında kullanılmıştır) beri bahsedilmektedir. Bu kavram öğrenenlerin kendi öğrenme ortamlarını oluşturmaları gerektiğini kabul etmekte ve öğrenenlerin bunu kontrol etmesine izin vermektedir.

Bu fikir öğrencilerin kendileri için en uygun teknolojileri ve hizmetleri seçebilecekleri online öğrenme ile özellikle ilgilidir; tabii buna kurumsal sanal öğrenme ortamları da dahil olabilir.

Öğrencilerin kendi öğrenme deneyimlerinin kontrolünde olmasını sağlayan sosyal ağ oluşturma yazılımları öğrenme deneyimlerini tamamen kişiselleştirmenin yollarını sunmaktadır.

Personal learning environments

The idea of ‘personal learning environments’ (PLE) has been around since the early VLE systems (the first recorded use of the term was at the Cetis conference in 2004). The concept acknowledges that learners need to create their own learning environment, and allows them to control this.

This idea is particularly relevant for online learning where students may choose which technologies and services are most appropriate to them; this may, of course, include an institutional VLE.

Social networking software, which allows students to take control of their learning experience, offers ways to truly personalise their learning experience.

https://www.jisc.ac.uk/guides/technology-and-tools-for-online-learning/virtual-learning-environments

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s