Okullarda Teknoloji Kullanımı!

Sürekli okullarda teknoloji kullanımının çok fazla olduğunu iddia eden makaleler ve kitaplar yayınlanıyor. Bazı eleştirmenler okullardaki teknoloji kullanımını fizyolojik, psikolojik, ahlaki ve fiziksel nedenlerden ötürü eleştiriyorlar ve bu eleştirmenler ve fikirleri asla değişmiyor. Bununla birlikte, çoğu eleştirmen teknoloji kullanımını eğitim çalışmalarına asgari seviyede katkıda bulunduğunu düşündükleri için eleştiriyor.

Şu çalışmalar okullardaki teknoloji kullanımı hakkında ciddi eleştiriler içerdikleri için oldukça dikkat çekmiştir: Fool’s gold: A critical look at computers in childhood (Cordes & Miller, 2000), Oversold and underused: Computers in the classroom (Cuban, 2001) ve The Flickering Mind (Oppenheimer, 2003).

Bu kitapların üçünün ve başka eleştirel makalelerin eleştirdiği başlıca husus bilgisayarların diğer girişimler kadar maliyet etkin olmamasıdır. Bilgisayarların eskime faktörüne ve hem donanımı hem de yazılımı güncelleme maliyetine dikkat çekilmektedir. Bazı eleştirmenler birçok donanım ve yazılım şirketinin ürünleri kısa sürede kullanılamayacak hale gelecek ve bu yüzden de eğitimcilerin satın alması gereken güncellemeler gerektirecek şekilde özellikle tasarladıklarını ifade etmektedir.

Kirkpatrick ve Cuban  gibi bazı eleştirmenler teknoloji donanımının okul bölgelerinin sınıf içindeki başka ve daha iyi kullanımlar için ayrılan temel harcamalardan  eksiltmeyi gerektiren kapsamlı destek yapıları gerektirdiğini ifade etmektedir. Bu paranın sanata, fen laboratuarlarına,   atölyelere ve daha çok uygulamalı öğrenme içeren şeylere yatırılması gerektiğini düşünmektedirler. Bazıları teknoloji okuryazarlığının öneminin aşırı abartıldığını ve teknoloji kullanması gereken insanların “gerçek” çalışmalar içeren görev uygulamalarıyla teknoloji kullanımını öğreneceklerini düşünmektedir.

Özellikle küçük öğrencilerin bilgisayar kullanımı konusunda ağır eleştiriler vardır. Bazı eleştirmenler özel gereksinimi olan öğrencilere yönelik yardımcı teknolojiler dışında, üçüncü sınıfın altındaki seviyelerdeki öğrencilerin teknolojiyi çok, hatta hiç, kullanmamaları gerektiğini düşünmektedir.

Bazı eleştirmenler de teknolojinin sosyalleşme olanaklarını azalttığını düşünmektedir. Bazı veliler çocuklarının dünya hakkındaki bilgilerinin çoğunu gerçek değil sanal bir dünyadan öğreniyor olmalarının etkileri karşısında endişelenmektedir. Bazı eleştirmenler ise internetteki cinsellik ve şiddet içerikli yayınların ahlaklı vatandaşlar yetiştirmek için gerekli olan karakter eğitimini güçleştirdiğini veya engellediğini düşünmektedir (Rifkin).

Bazı eleştirmenler teknoloji kullanımının kıt kaynakların boşuna ve olumsuz kullanımı olduğunu düşünmekte ve bilgisayar kullanımının eğitimi aslında daha kötü hale getirdiğini gördükleri bazı okullara yaptıkları ziyaretlerden örnekler vermektedirler.

Birçok durumda öğretmenlerin bilgisayarı öğrencileri konuyla ilgisiz ve bağlantısız aktivitelerle eğlendirmek için kullandıklarını  ve öğrencilerin önemli konuları daha iyi öğrenmediğini, ancak öğretmenlerin daha kolay ders anlattıklarını ifade etmektedirler.

Birçok kişi bu eleştirilere karşılık çok aydınlatıcı cevaplar yazmıştır. Bunlardan özellikle bilgilendirici olan iki makale G. M. Kleiman’ın  “Myths and Realities about Technology in K–12″   başlıklı çalışması ve D. H. Clements ve J. Samara’nın ” Strip Mining for Gold: Research and Policy in Educational Technology—A Response to Fool’s Gold” adlı çalışmasıdır.

Kleiman’a göre, eleştirilerin bazıları gerçekleri yansıtmaktadır ama itiraz noktalarının birçoğu teknolojinin iyi uygulanmamasından kaynaklanmaktadır. Kleiman:

Tüm bu söylentilerin ana fikri modern teknolojinin öğretim ve öğrenimi geliştirme potansiyelinin büyük olmasına rağmen, büyük ölçekte bu potansiyeli gerçeğe çevirmenin karmaşık ve çok yönlü bir iş olduğudur.

Başarımızın başlıca belirleyicisi satın alınan bilgisayar sayısı veya kurulan kablolar değil, eğitim vizyonunu nasıl belirlediğimiz, öğretmenleri nasıl hazırladığımız ve desteklediğimiz, programları nasıl tasarladığımız, öz kaynak meselesini nasıl ele aldığımız ve hızla değişen dünyaya nasıl karşılık verdiğimiz olacaktır. K-12 eğitimini geliştirme girişimlerinde her zaman olduğu gibi, basit, kısa vadeli çözümler yanıltıcı olmaktan öteye geçemiyor; uzun vadeli, dikkatli planlanmış çalışmalara ihtiyaç var.

Şüphesiz, teknoloji daima eleştirilecektir. Bazıları teknolojinin uygulamalı deneyimleri ve öğencilerin aktif katılımını azalttığını düşünmektedir. Bazıları da teknolojinin önemli insan etkileşimini azalttığı fikrinde.

Sonuç olarak, teknolojinin belirlenen kullanımlarının insanların kişisel değerlerine ve eğitimde neyin iyi neyin kötü olduğu yönündeki bakış açısına göre farklı eleştiriler alabileceği söylenebilir. Öğretimde teknoloji kullanımına yönelik eleştirileri azaltmak için tek ve en önemli faktör öğrenci öğrenimini geliştirmek için teknolojinin uygun ve etkili kullanımı hakkında yetkin ve bilgili öğretmenlere sahip olmaktır.

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s